مطالعۀ بقایای علف‌کش‌ نیکوسولفورون+ریم‌سولوفورون (التیما) مصرف‌شده در مزرعۀ ذرت به‌کمک روش زیست‌سنجی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی سابق دکتری علفهای هرز، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

2 استاد مدیریت علفهای هرز، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

3 استاد سمشناسی، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

چکیده

یکی از مهم‌ترین تأثیرات جانبی محیطی کاربرد علف‌کش‌ها در سیستم‌های تولید محصول، آسیب احتمالی به گیاهان غیر‌هدف، مثل گیاهان کشت‌‌شده در تناوب است. اولتیما از علف‌کش‌های جدید ثبت‌شدۀ خانوادۀ سولفونیل‌اوره است که به‌تازگی برای کنترل علف­های هرز مزارع ذرت در ایران استفاده می‌شود .بقایای این علف‌کش‌‌ می‌تواند در شرایط خاص در خاک، پایداری خود را حتی بیش از یک فصل زراعی حفظ کند. به‌منظور اندازه‌گیری بقایای این علف‌کش‌‌ در خاک، آزمایش زیست‌سنجی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه منطقۀ کرج، فسا و مغان انجام گرفت. در ابتدا، در آزمایشی گلخانه­ای حساسیت هشت گونۀ گیاهی (گندم، جو، لوبیا، عدس، ماش، کلزا، چغندرقند و خیار) به علف‌کش‌‌ اولتیما در قالب یک طرح کاملاً تصادفی ارزیابی شد. عدس با حداکثر بازدارندگی طول ریشه، حساس‌ترین گیاه به این علف‌کش‌‌ تعیین شد. بنابراین، عدس در آزمایش زیست‌سنجی برای تعیین غلظت­های این علف‌کش‌ در خاک مزارع مختلف ذرت استفاده شد. مقادیر باقی‌ماندۀ علف‌کش‌ محاسبه‌شده توسط معادلات رگرسیونی، نشان داد که در دوز توصیه‌شده بقایای علف‌کش‌ تا 60 روز بعد از کاربرد پایداری دارد. زمان لازم برای کاهش 50 درصد دوز علف‌کش‌ در منطقۀ فسا کمتر از دو منطقۀ دیگر بود، به‌طوری که این مقدار در مناطق فسا، کرج و مغان به‌ترتیب 14، 21 و 33 روز بود. بنابراین، در مناطقی که ذرت به‌عنوان کشت دوم کاربرد دارد و برای مصارف علوفه‌ای استفاده می‌شود و برای مبارزه با علف­های هرز مزارع ذرت از این علف‌کش‌ استفاده می‌شود، اعمال فاصلۀ زمانی مطلوب در کاهش خسارت ناشی از بقایای این علف‌کش‌ بر گیاهان بعدی ضروری به‌نظر می‌رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Study of nicosufuron+rimsulfuron (ultima) residues in maize filed by bioassay

نویسندگان [English]

  • Saeed Shahbazi 1
  • Hassan Alizadeh 2
  • Khalil Talebi Jahromi 3
2 University of Tehran
چکیده [English]

One of the most important adverse environmental effects of herbicide application in production systems is possible damage to non-target plants, such as crops that are grown in rotation. Nicosufuron+Rimsulfuron (ultima) is a sulfonylurea herbicide that recently registered for use in maize fields in Iran. Its residues may be present more than a season in certain conditions. To measure nicosufuron+rimsulfuron residues, a greenhouse experiments were performed based on randomized complete block design in Karaj, Fasa and Moghan. At first, the sensitivity of eight plant species (wheat, barley, bean, lentil, vetch, canola, sugar beet, and cucumbers) to nicosufuron+rimsulfuron was determined using a completely
randomized design. Lentil with the maximum inhibition of root length was detected as the most sensitive plants to the herbicide. Thus, it was used in bioassay trials to determine the concentration of the herbicide in the maize field. The determination of nicosufuron+rimsulfuron residues using standard regression equations showed that at the recommended dose of herbicide residues were detected up to 60 days after application. Based on the model parameters, x0 (time required for 50% dissipation of the herbicide) in Fasa was less than the other two regions, a 34.7% and 56.8 % decrease compared to Karaj and Moghan, respectively. Thus, in areas where corn is rotated as a second crop and its weed are controlled by ultima, considering the suitable re-cropping interval   to reduce the adverse effects of this herbicide on the next plants is necessary.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Herbicide dissipation
  • Lentil
  • sulfonylurea
Eizadi Darbandi, E. (2008). Stability assessment of atrazine in the laboratory and field and its effect on soil microbial activity and crop habitats. Ph. D. dissertation, University of Mashhad, Iran. (In Farsi).
Baghestani, M.A., Zand, E., Soufizadeh, S., Eskandari, A., Pourazar. R., Veysi, M. & Nassirzadeh, N. (2007). Efficacy evaluation of some dual purpose herbicides to control weeds in maize (Zea mays L.). Crop Protection, 26 (7), 936-942.
Brown, H. M. (1990). Mode of action, crop selectivity, and soil relations of the sulfonylurea herbicides. Pesticide Science, 29 (3), 263-81.
Castro M.C., Bedmar, F., Monterubbianesi M.G., Peretti, A. & Barassi, C.A. (2002). Determination of chlorimuron and metsulfuron-methyl residue in two soils of Argentina using rapid seed bioassay. Journal of Environmental Biology, 23 (4), 353-358.
Eberle, D.O. & Gerber, H.R. (1976). Comparative studies of instrumental and bioassay methods for the analysis of herbicide residues. Archive Environment Contamination Toxicology, 4 (1), 101-118.
Ferris, I.G. & Haigh, B.M (1992). Prediction of herbicide persistence and phytotoxicity of residues. In: Proceedings of First International Weed Control Congress, Melbourne, Australia, 1, 193-207.
Halloway, K.L., Kookana, R.S., Noy, D.M., Smith, J.G. & Wilhelm, N. (2006). Crop damage caused by residual Acetolactate synthase herbicides in the soils of south-eastern Australia. Australian Journal of Experimental Agriculture, 46 (10), 1323-1331.
Hamaker, J. W. & Goring, C. (1976). Turnover of pesticide residues on soil. Bound and conjugated pesticide residues. In D. D. Kaufman (Ed.), Bound and Conjugated Pesticide Residues. ACS Symposium Series 29. (Pages 219–243). Washington, DC: American Chemistry Society.
Jettner, R.J., Walker, S.R., Churchett, J.D., Blamey, F.P.C., Adkins, S.W. & Bell, K. (1999). Plant sensitivity to atrazine and chlorsulfuron residues in soilfree system. Weed Research, 39 (4), 287-295.
Kookana, R.S., Baskaran, S. & Naidu, R. (1998). Pesticide fate and behavior in Australian soils in relation to contamination and management of soil and water: A review. Australian Journal of Soil Research, 36, 715-764
Kropff, M.J. & Lotz, L.A.P. (1992). Optimization of weed management systems: the role of ecological models of interplant competition. Weed Technology, 6 (2), 462-470.
Lian, H.Z., Zhang, W.B., Jiang, Q. & Mias, J. (1996). Simultaneous determination of metsulfuron-methyl, chlorsulfuron and bensulfuron-methyl in various formulations of sulfonylurea herbicide by HPLC-UV detection. Journal of Liquid Chromatography & Related Technologies, 19 (2), 207-217.
Marek, J.L. & Koskinen, W.C. (1996). LC/MS analysis of 4-methoxy-6-methyl-1,3,5-triazin-2-yl-containing sulfonylurea herbicide in soil. Journal of Agriculture and Food Chemistry, 44 (12), 3878-3881.
Moyer, J.R. & Hamman, W.M. (2001). Factors affecting the toxicity of MON 37500 residues to following crops. Weed Technolology, 15 (1), 42-47.
Moyer, J.R. & Esau, R. (1996). Imidazolinone herbicide effects on following rotational crops in Southern Alberta. Weed Technology, 10 (1), 100-106.
Noy, D.M. & Hollaway, K.L. (2001). Metsulfuron-methyl residues and potential recropping damage in Victorian cropping soils. In: Proceedings of Weed Conference, Melbourne, Australia, pp. 42-46.
Onofri, A. (1996). Biological activity, field persistence and safe recropping intervals for imazethapyr and rimsulfuron on a silty-clay soil. Weed Research, 36 (1), 73-83.
Paul, R., Sharma, R., Kulshrestha. G. & Singh, S.B. (2009). Analysis of metsulfuron-methyl residues in wheat field soil: A comparison of HPLC and bioassay techniques. Pest Management Science, 65 (9), 963-968
Pestemer, W. & Zwerger, P. (1999). The application of a standardized bioassay to estimate the phytotoxic effects of frequently used herbicides on non-target plants. Human and Environmental Exposure to Xenobiotics, 763-770.
Ramezani, M.K. (2010). Soil persistence of herbicides and their carryover effects on rotational crops – A review. Iranian journal of Weed Science, 2(1), 95-119. (In Farsi).
Rice, C.P., Nochetto, C.B. & Zara, P. (2002). Volatilization of trifluralin, atrazine, metolachlor, chlorpyrifos, Endosulfan from freshly tilled soil. Journal of Agriculture and Food Chemistry, 50 (14), 4009-4017.
Shalaby, L.M., Bramble, F.Q. & Lee, P.W. (1992). Application of thermospray LCMS for residue analysis of sulfonylurea herbicides and their degradation products. Journal of Agriculture and Food Chemistry, 40 (3), 513-517.
Vencill, W.K. (2002). Herbicide Handbook. 8th ed. Weed Science Society of America, Lawrence, KS, USA. pp. 409-411.
Wang, W. & Freemark, K. (1995). The use of plants for environmental monitoring and assessment. Ecotoxicology and Environmental Safety, 30 (3), 289-301.