علوم گیاهان زراعی ایران

علوم گیاهان زراعی ایران

تاثیر آرایشهای مختلف کشت مخلوط یونجهیکساله (Medicago scutellata) و جو بهاره(Hordeum vulgare) بر عملکرد ماده خشک و برخی ویژگیهای کیفی علوفه و سیلو

نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد
2 دانشیار دانشگاه تهران
3 دانشجوی ارشد تهران
4 دانشجوی ارشد بیرجند
چکیده
به منظور تعیین مناسبترین ترکیب کشت مخلوط یونجه یکساله با جو بهاره از نظر عملکرد ماده خشک، کیفیت علوفه و سیلو آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه آموزشی-پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در سال زراعی 1389-1388 در شرایط فاریاب اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل آرایشهای مختلف کشت مخلوط به صورت جایگزینی شامل یونجه1:1جو، یونجه2:2جو، یونجه4:4جو، یونجه6:6جو، یونجه6:2جو، یونجه4:2جو، یونجه2:4جو،یونجه2:6جو وافزایشی شامل یونجه20%:100%جو،یونجه40%:100%جو، یونجه100%:40%جو، یونجه100%:20%جوبه همراه تیمارهای کشت خالص یونجه و جو بودند.نتایج نشان داد که عملکرد تجمعی علوفه خشک ، صفات کیفی علوفه (به جز خاکستر) و سیلو تحت تاثیر ترکیبهای مختلف کاشت قرار گرفتند. بیشترین میزان عملکرد تجمعی علوفه خشک (2934 کیلوگرم در هکتار) از آرایش یونجه1:1جو، درصد پروتئین خام علوفه (89/30)، درصد قابلیت هضم علوفه (57/76) و درصد پروتئین سیلو (88/17) مربوط به کشت خالص یونجه و بیشترین درصد قابلیت هضم سیلو (37/31) مربوط به یونجه4:2جو و درصد خاکستر (73/18) از آرایش یونجه6:2جو به دست آمد. با توجه به شاخصهای اندازهگیریشده مربوط به عملکرد علوفه خشک، شامل نسبت برابری زمین برابر 23/1 و ضریب ازدحام نسبی برابر 60/2 میتوان یونجه1:1جو را بهترین تیمار معرفی کرد(232/1 LER=و 60/2RCC=)،و از لحاظ برتری صفات کیفی، کشت خالص یونجه و ترکیبهای حاوی بیشترین درصد یونجه، بهترین ترکیبهاشناخته شدند.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Effects Of Alfalfa (Medicagoscutellata) and Barley (Hordeumvulgare) Intercropping Patterns on Dry Matter Yield, and Some of Qualitative Characteristics of Forage and Silage

نویسندگان English

alireza esmayili 1
mohammad bagher hosseini 2
morad mohammadi 3
fatemeh hosseinikhah 4
چکیده English

Efficient use of natural and biological cycles such as nitrogen fixation by legumes may stimulate yield of non-legumes crops in an intercropped system. In order to evaluate spring barley (H) and annual alfalfa (M) intercropping, a study was conducted in the research field of University of Tehran (located in karaj) during 2009-2010 growing season. In this research, a randomized complete block design with 4 replications and 14 treatments were used. Treatments include: H1:1M, H2:2M, H4:4M, H6:6M, H6:2M, H4:2M, H2:4M, H2:6M, H100%:20%M, H100%:40%M, H40%:100%M, H20%:100%M and two additional treatments of barley and alfalfa sole intercropping were established. The highest cumulative dry forage yield was achieved from treatment H1:1M (2934 Kg/ha). The maximum forage crude protein (CPf=30.87%), dry matter digestibility (DMDf=76.57%) and silage crude protein (CPs=17.88%) was detected in sole culture of alfalfa. Also, the highest silage dry matter digestibility (DMDs=31.37%) and silage ash (18.73%) belong to H4:2M, H6:2M, respectively. The highest land equivalent ratio (LER=1.232), and relative crowding coefficient (RCC=2.60) was detected for H1:1M mixture. Our results suggested that the best mixture is H1:1M for quantity yield. For achieving better quality, more percentage of alfalfa in mixtures is necessary.

کلیدواژه‌ها English

crude protein
Cumulative Dry Forage Yield
dry matter digestibility
Land equivalent ratio
Relative Crowding Coefficient