مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Genetic variability assessment of Iranian wheat landraces in term of some agronomic attributes under normal irrigation and rain-fed conditions ارزیابی تنوع ژنتیکی توده‌های بومی گندم ایران از نظر برخی صفات زراعی تحت شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی (دیم) 1 16 74287 10.22059/ijfcs.2018.258294.654471 FA یوسف رحیمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. محمدرضا بی همتا استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. علیرضا طالعی استاد دانشگاه تهران 0000-0001-7143-6694 هادی علی پور دانشگاه ارومیه Journal Article 2018 05 20 In the current study, the genetic variability and effect of some agronomic traits on grain yield of 218 Iranian wheat landraces were evaluated under normal irrigation and drought stress conditions employing alpha-lattice design with two replications on the research field of Agronomy and Plant Breeding at the University of Tehran during the year of 2016-2017. Results of data analysis of variance demonstrated that there were significant differences among landraces in the investigated traits including phonologic and physiologic traits, yield and yield components in both conditions. According to descriptive statistics results, the highest phenotypic variation of landraces observed in seed number per spike, and the least variation in spike weight. The findings on phenotypic correlations, stepwise regression, and path coefficient analysis sustain the important role of spike weight, seed number per spike and thousand grain weight in the grain yield in both normal irrigation and rain-fed conditions. In addition, considered traits had the highest impact on the grain yield directly and indirectly under both conditions. The result of principle component analysis presented a positive correlation between the first component and seed number in both conditions, while the second component had a positive relationship with phonological traits in normal irrigation and leaf greenness in rain-fed conditions. در این پژوهش تنوع ژنتیکی و نقش برخی صفات زراعی در عملکرد دانه 218 توده بومی گندم ایران در قالب طرح آلفا-لاتیس با دو تکرار تحت شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی در مزرعه تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران در سال زراعی 96-1395 مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس دادهها، حاکی از وجود تفاوت معنیدار بین تودهها از نظر صفات فنولوژیکو فیزیولوژیک، عملکرد دانه و اجزای عملکرد در هر دو شرایط بود. براساس نتایج آمار توصیفی، بیشترین تفاوت بین تودههای بومی مربوط به تعداد دانه در سنبله و کمترین میزان تنوع در وزن سنبله مشاهده شد. نتایج همبستگی، تجزیه رگرسیون گام به گام و تجزیه علیت نشان دهنده نقش مهم وزن سنبله، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه در عملکرد دانه در هر دو شرایط آبیاری نرمال وتنش خشکی بود. در هردوشرایط، صفات وزن سنبله، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه بیشترین اثر مستقیم و غیرمستقیم را بر عملکرد دانه داشتند. براساس نتایج تجزیه به مؤلفههای اصلی، مؤلفه اول در هر دو شرایط با تعداد دانه در سنبله همبستگی بالایی نشان داد درحالیکه مؤلفه دوم با صفات فنولوژیک در شرایط آبیاری نرمال و با شاخص سبزینگی در شرایط تنش خشکی ارتباط مثبتی نشان داد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74287_2fc2aa93c565b1063bf6eebb782aa66a.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 The ecology of Canada thistle (Cirsium arvense L.) seed germination بوم شناسی جوانه‌زنی بذر علف‌هرز خارلته (Cirsium arvense L) 17 30 73297 10.22059/ijfcs.2018.235751.654339 FA احسان دادخواهی دانش آموخته دانشگاه تهران حسن علیزاده استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران مصطفی اویسی عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران آرش مامدی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران Journal Article 2017 06 25 Canada thistle (Cirsium arvense) is a noxious weed and one of the most problematic weeds in field crops, orchards, vegetables, pastures and grasslands in Iran. Determining the ecological factors of this grass weed will contribute to development of its control programs. In order to study germination characteristics to water and salinity stress conditions at different temperatures, an experiment was conducted. Temperatures regimes included 5, 10, 15, 20, 25, 30 and 35°C. For each temperature the treatment, for salinity and water stress was 4 potentials (zero, -4, -8, and -12 bar) of NaCl and 4 potentials (zero, -4, -8, and -12 bar) of PEG. Results showed that increasing salinity stress decreased significantly germination rate and percentage. Tb germination was increased from 11°C to 22°C in -12 salinity potential and Tc decreased from 42°C to 33°C. Result showed that seed germination under drought was more sensitive, so that germination percentage at -8 bar was zero. Obtained germination data for high salinity and drought clearly showed that the permissive temperature range for germination was limited. خارلته (Cirsium arvensis) یکی از مهمترین علفهای هرز مسألهساز دنیا و از معضلات مزرعه، باغات، مراتع و چراگاهها است. شناخت اکولوژی جوانه‌زنی این علف‌هرز، به توسعه برنامه‌های کنترل آن کمک خواهد کرد. بهمنظور بررسی خصوصیات جوانه‌زنی خارلته، آزمایشی تحت شرایط محیطی نور و تاریکی، شوری در چهار سطح (صفر،4-، 8-، 12- بار) با محلول NaCl و خشکی در چهار سطح (صفر، 4-، 8- و 12- بار) با محلول PEG در طیف دمایی (5، 10، 15، 20، 25، 30 و 35) درجه سانتیگراد اجرا گردید. مطالعه اول جوانهزنی تحت شرایط نوری نشان داد که جوانهزنی بذر خارلته در شرایط تاریکی در دماهای پایین بهتر صورت میگیرد؛ ولی در شرایط نوری، در دماهای بالا جوانهزنی بهتری داشت. نتایج مطالعه تنش شوری نشان داد که با افزایش تنش شوری خصوصیات جوانهزنی کاهش یافت و محدوده مجاز دمایی برای جوانهزنی خارلته با افزایش غلظت شوری به 12- بار کاهش یافت. بهطوری که دمای پایه از 11 درجه سانتیگراد (در شرایط شاهد) به 22 درجه سانتیگراد افزایش یافت و دمای سقف از 42 به 33 درجه سانتیگراد کاهش یافت. نتایج مطالعه سوم که تنش خشکی بود، نشان داد خارلته به تنش خشکی حساسیت بالایی دارد؛ بهطوریکه در غلظتهای 8- و 12- بار، در کلیه سطوح دمایی درصد جوانهزنی صفر بود. با شناخت زمان جوانهزنی بذر خارلته تحت عوامل مختلف محیطی، زمان بهکارگیری روشهای مدیرت علفهرز میسر میباشد. نتایج این بررسی می‌تواند به‌عنوان اطلاعات پایۀ مؤثر در برنامه‌های مدیریت تلفیقی علف‌های هرز به‌کار گرفته شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_73297_179d50e2db483ba79b7271c98350a4a2.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Investigation on changes of growth indices of rice (Oryza sativa L.) in different growth stages under irrigation regimes in Khuzestan, Iran بررسی تغییر شاخص‌های رشدی گیاه برنج (Oryza sativa L.) در مراحل مختلف رشد تحت تأثیر رژیم‌های مختلف آبیاری در منطقه خوزستان، ایران 31 49 74375 10.22059/ijfcs.2018.233429.654323 FA کاوه لیموچی دکترای زراعت. باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران. فاطمه فاطمی نیک مربی کشاورزی دانشگاه پیام نور، ایران مهرداد یارنیا استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران عطااله سیادت استاد، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی رامین، گروه زراعت و اصلاح نباتات، تخصص: زراعت عبدالعلی گیلانی استادیار، اهواز بلوار گلستان مرکزتحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، فیزیولوژی گیاهان زراعی/ برنج ورهرام رشیدی استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 2017 05 16 This study aimed to investigate the effect of irrigation regimes on grain yield and physiological indices of aerobic rice genotypes inKhuzestan province for two years (2014 and 2015). Four irrigation regimes (1, 3, 5 and 7 days) in main plots and 12 rice genotypes in sub-plots with three replications were considered. The combined analysis results showed that there were significant differences between genotypes, irrigation regimes and their interaction at all growth stages at 1%. SWR also increased with growth, but 100 days after planting due to the effective role of stem particularly in terms of reducing the amount of water, a decline was seen in this trait. By decreasing the irrigation regime due to less canopy shading, the NAR slowed down. The highest LWR were observed under 5- and 7-day in irrigation regimes, but SLW decreased in these irrigation regimes. The mechanism of escape from stressful conditions reduced the growth period by decreasing the irrigation regime. Finally, it is recommended that this experiment be carried out in irrigation regimes and other genotypes. این پژوهش با هدف تعیین نقش رژیمهای مختلف آبیاری بر عملکرد دانه و شاخصهای فیزیولوژیکی ژنوتیپهای برنج هوازی در استان خوزستان بهمدت دو سال (1393 و 1394) طراحی و اجرا گردید. چهار رژیم آبیاری (1، 3، 5 و 7 روزه) درکرت‌های اصلی و 12 ژنوتیپ برنج در کرت‌های فرعی در سه تکرار قرار گرفتند. نتایج تجزیه مرکب نشان داد که بین ژنوتیپ، رژیم آبیاری و اثر متقابل دو عامل در تمامی مراحل رشد صفات تفاوت معنیداری در سطح یک درصد وجود داشت. نسبت وزن ساقه ( (SWRبا افزایش رشد نیز افزایش یافت، ولی از مرحله 100 روز پس از کاشت به بعد، بهدلیل نقش مؤثر ساقه بهخصوص در شرایط کاهش میزان آبیاری در انتقال مجدد، شاهد کاهش این صفت بودیم، ولی در صفات سرعت فتوسنتز خالص ((NARو وزن مخصوص برگ (SLW) بهدلیل سهم بیشتر برگ در اوایل رشد، روندی کاملاً عکس حالت قبلی را داشتیم. نسبت وزن برگ (LWR) نیز بنا بهدلیل اخیر، روندی کاملاً کاهشی از ابتدا تا پایان دوره رشد را دارا بود. با کاهش رژیم آبیاری، بهدلیل سایهاندازی کمتر کانوپی، سرعت فتوسنتز خالص روند نزولی را طی کرد. بیشترین مقدار وزن برگ در رژیمهای آبیاری با تناوب پنج و هفت روزه مشاهده شد، ولی وزن ساقه در این رژیمهای آبیاری کاهش یافت. مکانیسم فرار از شرایط تنشزا سبب کاهش دوره رشد با کاهش رژیم آبیاری شد. در نهایت پیشنهاد میشود این آزمایش در رژیمهای آبیاری و ژنوتیپهای دیگر نیز انجام شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74375_a02c810c58925e2032ce4bd5411de6b0.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 The effect of copper sulphate elicitor on gene expression of TXS, DBAT, BAPT, DBTNB and biosynthesis of some taxanes in Taxus baccata L. cell culture تاثیر محرک سولفات مس بر بیان ژن‌های TXS, DBAT, BAPT, DBTNB و بیوسنتز برخی تاکسان‌ها در کشت سلول سرخدار (Taxus baccata L). 51 62 74373 10.22059/ijfcs.2018.245425.654403 FA مهسا بام‌نشین دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گیلان، رشت عبدالله حاتم‌زاده استاد گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گیلان، رشت محمدرضا نقوی استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محمد حسین میرجلیلی دانشیار گروه کشاورزی، پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی دانشگاه شهید بهشتی، تهران Journal Article 2017 11 18 Taxanes are dipropenoid compounds with known anti-cancer effects. One of the most important Taxanes is Taxol. Since the traditional method of Taxol extraction from the yew bark was inefficient and non-economic, attempts expanded to find an effective method. The tissue culture and cell culture was known as the most desirable method in this field. Using elicitors is one of the best ways to improve the production of secondary metabolites. Therefore, in this study, the effect of 0.125 and 0.625 mg/L of copper sulfate during two and seven days on the amount of Taxol and 10- Deacetylbaccatin III (10- DAB) in the cell suspension culture of T. baccata was studied. The results showed that the concentration of 125.0 mg / L over seven days resulted in a significant increase (43%) of 10- DAB, while the concentration of 0.625 mg / L over the same period resulted in a significant reduction of Taxol (23%) and 10-DAB (16%). Also, the effect of selective concentration of copper sulfate (0.125 mg/L) on the expression of txs, dbat, bapt and dbtnbt over 12, 24 and 48 hours were studied. The results declared that the expression level of dbat increased five times after 12 hours but the expression of other genes is very low and as the same as control, even expression of txs after 24 hours suppressed. Although this significant increase in 10-DAB is negligible, but for the importance of this material as a taxol precursor, these results could be notable. تاکسانها ترکیبات دیترپنوئیدی با اثرات ضد‌سرطانی شناختهشده می‌باشند. از مهمترین تاکسان‌ها تاکسول می‌باشد. از آنجاییکه روش سنتی استخراج تاکسول از پوسته درخت، ناکارآمد و غیراقتصادی بود، تلاش‌ها برای یافتن روشی کارآمد در این زمینه گسترش یافت و در نهایت روش آزمایشگاهی کشت بافت و سلول مطلوب‌ترین شیوه در این زمینه معرفی گردید. استفاده از محرک‌ها از بهترین راهکارهای بهبود عملکرد و افزایش تولید متابولیتهای ثانویه در کشتهای سلولی میباشد.از اینرو در این مطالعه، اثر دو غلظت ۱۲۵/۰ و ۶۲۵/۰ میلی‌گرم بر لیتر از محرک سولفاتمس، طی زمانهای دو و هفت روز بر میزان تاکسول و ۱۰-دی استیل باکاتین III درکشت سوسپانسیون سلولی سرخدارمورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد در‌حالیکه غلظت ۱۲۵/۰ میلی‌گرم بر لیتر طی هفت روز باعث افزایش معنی‌دار (43٪) ۱۰-دی استیل باکاتین III می‌گردد، غلظت ۶۲۵/۰ میلی‌گرم بر لیتر در همان مدت، منجر به کاهش معنی‌‌دار تاکسول (23٪) و 10-DAB (۱۶٪) می‌گردد. همچنین مطالعه اثر غلظت انتخابی ۱۲۵/۰ میلی‌گرم بر لیتر سولفاتمس بر بیان چهار ژن دخیل در بیوسنتز تاکسول (txs،dbat، bapt، dbtnbt) طی ۱۲، ۲۴ و ۴۸ ساعت نشان داد که گرچه رونوشت ژن ,dbatدر ساعت ۱۲ افزایش پنج برابری داشته، اما میزان بیان سایر ژن‌ها بسیار کم و در حد شاهد بوده و حتی در مورد ژن txs در ساعت ۲۴، سرکوب بیان مشاهده می‌گردد. گرچه افزایش معنی‌دار مشاهدهشده در میزان ۱۰-دی استیل باکاتین III ناچیز است ولی همین میزان نیز با توجه به اهمیت این ماده به‌عنوان پیش‌ساز تولید تاکسول می‌تواند قابلتامل باشد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74373_21bcd374bb3f79e95c59db26695a0eda.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Effect of zeolite application on growth and physiologic characteristics in milk thistle (Silybum marianum) under salinity stress تاثیر کاربرد زئولیت بر خصوصیات رویشی و فیزیولوژیک گیاه خارمریم (Silybum marianum) در شرایط تنش شوری 63 77 74378 10.22059/ijfcs.2018.244126.654394 FA سارا صفی خانی کشاورزی اکولوژیک، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران کورس خوشبخت کشاورزی اکولوژیک، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محمد رضا چائی چی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، ایالت کالیفرنیا، پومونا، آمریکا عباس امینی Department of Computing, Engineering and Mathematics, Western Sydney University, Kingwood Campus, Locked Bag 1797, Penrith, NSW 2751, Australia بابک متشرع زاده عضو هیات علمی دانشگاه تهران Journal Article 2017 10 31 Salinity is one of the most important factor that prevents plant growth and physiological development. To study the soil application of zeolite on alleviating the adverse effects of salinity on milk thistle, this research experiment was conducted in research greenhouse of College of Agriculture, University of Tehran, Karaj in 2016. The experimental treatments were arranged as factorial based on randomized complete block design with three replications. The first treatment was salinity levels of irrigation water including of control (as check), 4, 8, and 12 dS/m, and the second treatment comprised of different levels of zeolite application in soil (control, 0.01, 0.05 and 0.1%). The result indicated that salinity had adversely effect on the vegetative and physiological characteristics of milk thistle. Application of zeolite at 0.05 % in salinity levels of control, 4 and 8 dS/m increased the plant total biomass by 38, 43, and 41%, respectively. Application of zeolite at 0.05 and 0.01% increased the potassium and decreased sodium content in the root. Also the lowest Na+/K+ ratio (1.65) was achieved at severe salinity level (8 dS/m) while zeolite was applied at 0.05% level. As the salinity increased, the antioxidant activity in the plant was also increased. Result of this experiment showed that application of zeolite could be considered as a solution to modify the adverse effect of salinity in milk thistle. تنش شوری از عوامل موثر و مخرب در رشد گیاه و فعالیت‌های فیزیولوژیک آن محسوب می‌شود. به‌منظور بررسی کاربرد خاکمصرف زئولیت روی تعدیل تنش شوری بر صفات رویشی و فیزیولوژیک گیاه دارویی خارمریم، آزمایشی در سال 1395 در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران واقع در کرج انجام شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفیبا سهتکرارانجام شد. عامل اول، سطوح مختلف شوری (عدم وجود تنش شوری بهعنوان شاهد، 4، 8 و 12 dS/m) و عامل دوم کاربرد زئولیت (عدم مصرف زئولیت، 01/0، 05/0 و 1/0 درصد وزنی خاک) به‌صورت خاکمصرف بود. نتایج نشان داد که تنش شوری اثر مخربی بر صفات رویشی و فیزیولوژیک مورد مطالعه داشت. استفاده از زئولیت به نسبت 05/0 درصد، در تیمارهای شوری شاهد، 4 و 8 دسی‌زیمنس بر متر، بهترتیب موجب افزایش 38، 43 و 41 درصدی زیستتوده کل بوته شد. کاربرد زئولیت به نسبت 05/0 و 01/0 درصد منجر به افزایش پتاسیم و کاهش سدیم ریشه گردید. همچنین، کمترین Na+/K+ ریشه (65/1) در سطح تنش شدید شوری از کاربرد تیمار 05/0 درصد زئولیت بهدست آمد. تنش شوری منجر به افزایش فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانت گردید. براساس نتایج این آزمایش، زئولیت می‌تواند بهعنوان ماده افزودنی جهت جلوگیری از تنش شوری مورد استفاده قرار گیرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74378_d823fc273cba7339b06452146c885dd1.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Effect of various organic nutrition methods on potato minituber production in aeroponic condition تأثیر روش‌های مختلف تغذیه آلی بر ریز غده زایی سیب‌زمینی در شرایط هواکشت 79 87 74379 10.22059/ijfcs.2018.242019.654382 FA فرشاد مرادپور دانش‌آموخته کارشناسی ارشد آگرواکولوژی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی محمود خرمی وفا استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی حیدر ذوالنوریان مربی بازنشسته مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه Journal Article 2017 10 20 Commercial production of seed potato tuber by means of traditional and conventional methods resulted in the spread of bacterial and fungal disease. In contrast, high cost of nutritional supply is one of the problems in the some methods such as aeroponic. Hence in order to study seed tuber potato production in aeroponic condition using substances with natural origim, an experiment was conducted with eight treatments as completely randomized design with three replications. The treatments were 1- Otazo nutritional solution, 2 and 3- Tea vermicompost solution with 1:5 and 1:10 ratio, 4- Vermi wash solution, 5 and 6- Liquid poultry manure with 2 and 6:1000 ratio, 7 and 8- Mixed solution as mixed of cow manure with fruits and plants waste with 2 and 6:1000 ratio. Among the tested organic nutritional solutions, the vemi wash and tea vermicompost be able to substitute for Otazo chemical solution due to their satisfactory function. Whereas nutritional elements absorbtion was interrupted in pH of higher than 7.3 and EC over than 2 dS/m, therefore, the most important reason for low yield in liquid poultry manure and mixed solutions were their pH (7.9 and 7.6 respectively) and EC about 3. According to the role of phosphorous in carbohydrates transfer from leaves to tubers, the more tuber yield can attributed to more phosphorous contents in vermi wash and tea vermicompost solutions compared with liquid poultry manure and mixed solutions. استفاده از روش‌های رایج و سنتی برای تولید تجاری غده بذری سیب‌زمینی باعث انتشار بیماری‌های قارچی و باکتریایی می‌شود. از سوی دیگر استفاده از روش‌هایی چون هواکشت با مشکلاتی مانند هزینه بالای تأمین مواد غذایی موردنیاز آنها روبرو است. لذا به‌منظور بررسی امکان استفاده از مواد غذایی با منشاء طبیعی در شرایط هواکشت، آزمایشی با هشت تیمار به‌صورت طرح کاملاً تصادفی دو مشاهده‌ای در سه تکرار انجام گرفت.تیمارها شامل: 1- محلول غذایی اتازو، 2 و 3- محلول چای ورمیکمپوست با نسبت‌های یک به پنج و یک به 10، 4- محلول شیرابه ورمی‌کمپوست، 5 و 6- کود مرغی مایع با نسبت‌های دو و شش در 1000، 7 و 8- محلول ترکیبی به‌صورت مخلوط شیرابه کود گاوی و عصاره بقایای میوه به نسبت‌های دو و 6 در 1000 بودند. در بین محلول‌های غذایی آلی مورد آزمایش، شیرابه ورمی‌کمپوست و چایکمپوست عملکرد قابلقبولی داشتند و جایگزین مناسبی برای محلول شیمیایی اتازو بودند. از آنجاییکه جذب عناصر غذایی در pH‌های بالاتر از 3/7 و EC بیشتر از دو دسی ‌زیمنس بر متر دچار اختلال می‌شوند، می‌توان بالا بودن pH محلول‌های ترکیبی و کود مرغی (بهترتیب 6/7 و 9/7) و ECنزدیک به 3 را از مهم‌ترین دلایل کاهش عملکرد دانست. همچنین نظر به نقش فسفر در انتقال کربوهیدرات‌ها از برگ‌ها به غده‌ها، می‌توان یکی از دلایل افزایش عملکرد غده با تغذیه محلول‌های غذایی شیرابه ورمی‌کمپوست و چای کمپوست را به فسفر بیشتر آنها در مقایسه با محلول‌های غذایی کود مرغی مایع و محلول ترکیبی نیز نسبت داد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74379_d2a2bf3088d7164deece389e898404b7.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Chemical composition of different parts of Ferula assa-foetida L. using GC-MS آنالیز ترکیب شیمیایی اندام‌های مختلف Ferula assa-foetida L. با استفاده از GC-MS 89 96 74315 10.22059/ijfcs.2018.258462.654473 FA هاجر امینی دپارتمان زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران محمدرضا نقوی دپارتمان زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران مهرداد ایرانشاهی مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران، صندوق پستی 1365- 91775 نجمه یزدانفر پژوهشکده توسعه صنایع شیمیایی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران (ACECR) جابر نصیری دپارتمان زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران Journal Article 2018 05 21 Ferula assa-foetida L. is a medicinal plant of the Apiaceae family is native to Iran that has traditionally been used for its therapeutic value. Particularly, terpenoid and sesquiterpene metabolites, major components of the root-derived oleo-gum-resin, exhibit anti-inflammatory and cytotoxic activities .In the present investigation, the essential oils were obtained by hydrodistillation in a clevenger extractor and the chemical compounds from four different organs (i.e., roots, stems, flowers and leaves) of F. assa-foetida L. including terpenoids and sesquiterpene were evaluated by gas chromatography coupled with mass spectrometry (GC-MS). Our results indicated that the flower and leaf of the plant possess the highest and the lowest amounts (0.7 and 0.1 % v/w) of essential oils, respectively. The metabolites such as β-Pinene, α-Pinene, Propyl n-butyl disulfide and 1,2-dithiolane were the main constituents of the essential oil of all the four plant organs. The other major components in the root, stem and flower of the plant were (Z)-1-propenyl sec-butyl disulfide and β-Eudesmol, while considering leaf organ, 2-isopropyl-5-methyl-9-methylene- and β-Maaliene were characterized as the major constitutes. The essential oils of four parts were dominated by the volatile sulfur-containing compounds as well as sesquiterpene. Our results, overall, represented that F. assa-foetida could be a reliable and trustworthy repository for production of “oleo-gum-resin”, and therefore can be frequently utilized in food and flavor industries. گیاه آنغوزه با نام علمی Ferula assa-foetida، گیاه دارویی از خانواده چتریان (Apiaceae) و بومی ایران است که بهطور سنتی بهخاطر ارزش درمانی آن مورد استفاده قرار گرفته است. ترکیبات ترپنوئیدی و سسکوئیترپنی بهعنوان اجزای اصلی صمغالئورزینی حاصل از ریشه، خاصیت ضد التهاب و سیتوتوکسیتی را نشان میدهند.در این تحقیق اسانسگیری توسط روش تطقیر با آب بهوسیله دستگاه کلونجر صورت پذیرفت و ترکیبات شیمیاییاز جمله پلیسولفید و سسکوئیترپن موجود در اسانسهای حاصل از اندامهای مختلف ریشه، ساقه، گل و برگ این گیاه توسط کروماتوگرافی گازی و طیفسنجی جرمی (GC-MS) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بهدست آمده نشان داد که اندامهای گل و برگ گیاه آنغوزه بهترتیب بیشترین و کمترین مقدار اسانس (7/0 و 1/0درصد v/w) را دارا بودهاند. ترکیباتی همانند بتا-پینن، آلفا-پینن، پروپیل n-بوتیلدیسولفید و 1،2-دیتیولان ترکیبات اصلی اسانس هر چهار اندام گیاهی مربوطه را تشکیل دادند. سایر ترکیبات مهم ریشه، ساقه و گل شامل زی-1-پروپنیل سک-بوتیل دیسولفید و بتا-یودسمول بوده درحالیکه 2-ایزوپروپیل-5-متیل-9 متیلن و بتا-مالین ترکیبات اصلی موجود در برگ بودهاند. ترکیبات گوگرددار فرار بههمراه ترکیبات سسکوئیترپنها ترکیبات غالب اسانس این چهار اندام بودند. این نتایجنشان داد که F. assa-foetidaمیتواند منبعی برای تولید صمغالئورزینی باشد در نتیجه میتوانددر صنایع غذایی و داروسازی مورد استفاده قرار گیرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74315_d0a4b6351ae7016456503c7e549a2d32.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Yield and yield components of four maize hybrids with different stomata resistance in response to drought stress پاسخ عملکرد و اجزای عملکرد چهار هیبرید ذرت دانه‌ای با مقاومت روزنه‌ای متفاوت به تنش خشکی 97 108 74059 10.22059/ijfcs.2018.247658.654417 FA علی ماهرخ استادیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال وبذر کرج، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی Journal Article 2017 12 23 This study was conducted in order to evaluation of stomata resistance response, transpiration volume for canopy temperature regulation and leaf rolling under drought stress condition for some new hybrids of maize. The experiment was laid out as a factorial design based on randomized complete block with three replications in 2015 and 2016 at Seed and Plant Improvement Institute, Karaj. Three Irrigation levels, include Irrigation after 60, 90 and120 mm cumulative evaporation from evaporation pan class A and four hybrids include KSC 703, KSC704, KSC705 and KSC706 were considered as the factors. The lower stomata resistance and canopy temperature were obtained in KSC 706 and caused not to have any leaf rolling in vegetative stage even under heat condition at noon, on the other hand grain weight was lower in KSC 706 in comparisons to other hybrids under mid and severe drought stress. The maximum and minimum of grain yield were obtained under normal irrigation and severe drought stress condition with average 7.64 and 3.34 ton/he respectively. Difference of grain yield in the hybrids were not significant but the most grain moisture was obtained from KSC 706 with average 17.61%. On the base of this experiment, KSC 706 due to opening the stomata and wasting moisture in environment around root zone via transpiration, may be sensitive to drought stress and it is not recommend for the areas where have limitation in irrigation water, although it can be recommended for tolerate to heat stress under optimum water irrigation condition. آزمایش در سه سطح آبیاری پس از 60، 90 و 120 میلی‌متر تبخیر تجمعی از سطح تشتک تبخیر کلاس A و چهار هیبرید سینگل کراس ذرت شامل 706, KSC 705, KSC 704, KSC 703 KSC به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج در سال‌های زراعی 1394 و 1395 اجرا گردید. کمترین مقاومت روزنه‌ای و دمای کانوپی متعلق به هیبرید 706 بود که باعث عدم لوله‌ای شدن برگ‌های آن در مرحله رشد رویشی حتی در شرایط گرمای ظهر خورشیدی گردید ولی وزن دانه در شرایط تنش ملایم و تنش شدید خشکی در هیبرید 706 نسبت به سایر هیبریدها کمتر بود. بیشترین و کمترین عملکرد دانه به ترتیب با میانگین 64/7 و 34/3 تن در هکتار در شرایط آبیاری نرمال و تنش شدید خشکی حاصل گردید. تفاوت عملکرد دانه در هیبرید‌های مختلف معنی‌دار نبود ولی بیشترین رطوبت دانه با میانگین 61/17 درصد متعلق به هیبرید 706 بود. براساس نتایج حاصل از این آزمایش به نظر می‌رسد با توجه به باز بودن روزنه‌ها در هیبرید 706 و اتلاف رطوبت محیط اطراف ریشه از طریق تعرق، این هیبرید حساس به تنش خشکی باشد و در مناطقی که محدودیت آب آبیاری وجود دارد، کشت این هیبرید توصیه نمی‌شود ولی احتمالاً در شرایط فراهمی آب آبیاری در تحمل به تنش گرمایی می‌تواند هیبرید مناسبی باشد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74059_476c3e4ce59c304d3220d0869a326708.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Effect of replacing ratios of maize: sorghum intercropping on yield and yield components اثر نسبت‌های جایگزینی کشت مخلوط ذرت: سورگوم برعملکرد و اجزای عملکرد 109 120 73290 10.22059/ijfcs.2018.248035.654421 FA مرضیه حسنوند دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران سید محمد باقر حسینی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران 0000-0002-7138-8722 محمدرضا جهانسوز استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشکده علوم زراعی و دامی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، تخصص: زراعت، اکولوژی Journal Article 2017 12 17 Intercropping system, increasing species number at area, is offered as way to increase production in agriculture. In order to investigate yield and yield components of maize and sorghum at different intercropping pattern, a randomized complete block design with four replications was conducted at the College of Agriculture and Natural Resources of Karaj, University of Tehran during 2014. The plants used in this system were fodder sorghum (Pegah cultivar) and grain maize (KSC600 cultivar). An alternative intercropping system was applied. The treatments consisted of sorghum monoculture, 75% maize: 25% sorghum, 50% maize: 50% sorghum, 25% maize: 75% sorghum and maize monoculture. The results showed that monoculture of sorghum produced the highest yield and intercropping of 75% sorghum: 25% maize produced the highest stem height and number of leaves per stem for sorghum. In maize, monoculture treatment obtained the highest grain yield (8.8 ton/ha) and 25% maize: 75% sorghum intercropping obtained the highest ear length (24 cm), number of rows per ear (18), number of seeds per row (42), and 1000 grain weight (157 g). LER was used to evaluate the efficiency of intercropping. The results showed that the index was affected by intercropping ratios. The highest level of LER = 1.8 was calculated in 25% maize: 75% sorghum. According to experiment data analysis, intercropping of maize: sorghum has useful resuls under Karaj climate. نظام کشت مخلوط، با افزایش تعداد گونه‌ها در سطح، به‌عنوان یک راه‌حل برای افزایش تولید در کشاورزی پیشرفته پیشنهاد شده است. آزمایشی به-‌صورت طرح بلوک‌های کامل تصادفی در 4 تکرار در مزرعه آموزشی پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران واقع درکرج، در سال زراعی 1394، به‌منظور بررسی عملکرد و اجزای عملکرد دو گیاه ذرت آجیلی (رقم KSC600) و سورگوم علوفه‌ای (رقم پگاه)، در آرایش‌های مختلف کشت مخلوط انجام شد. سری کشت مخلوط به‌صورت جایگزینی اعمال شد. تیمارهای آزمایش شامل کشت خالص سورگوم، تیمارهای کشت مخلوط 75%ذرت: 25% سورگوم، 50%ذرت: 50%سورگوم، 25%ذرت: 75%سورگوم و کشت خالص ذرت بود. نتایج نشان داد که تیمارکشت خالص سورگوم، بیشترین عملکرد و مقدار علوفه و تیمار کشت مخلوط سورگوم 75% : ذرت25% بالاترین ارتفاع ساقه و تعداد برگ در ساقه را برای سورگوم تولید کردند. در گیاه ذرت آجیلی تیمار کشت خالص ذرت، بیشترین عملکرد دانه (8.8 تن در هکتار) و تیمار کشت مخلوط 25%ذرت: 75%سورگوم بالاترین طول بلال (24 سانتی‌متر)، تعداد ردیف در بلال (18)، تعداد دانه در ریف (42) و وزن هزاردانه (157گرم) را به‌دست آوردند. از شاخص نسبت برابری زمین LER))، جهت ارزیابی سودمندی کشت مخلوط استفاده شد که مشخص شد عملکرد تحت تاثیر آرایش‌های کشت مخلوط قرار گرفته و بیشترین میزان شاخص برابری زمین LER=1/8 در تیمار 25%ذرت: 75%سورگوم مشاهده گردید.با توجه به آنالیز داده‌های آزمایش، کشت مخلوط ذرت: سورگوم در شرایط آب و هوایی کرج نتایج مفیدی به‌دنبال خواهد داشت.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_73290_ae6453d7a270f0113cada68c5c3721f6.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Evaluation of some physiological and biochemical responses of different wheat cultivars under supplementary irrigation treatments ارزیابی برخی از پاسخ های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی ارقام مختلف گندم دیم تحت تیمارهای آبیاری تکمیلی 121 133 73288 10.22059/ijfcs.2018.254340.654457 FA سه حه ر حمه رشید دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی ، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران علی احمدی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه تهران عادل سی و سه مرده دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان محمدرضا جهانسوز گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران Journal Article 2018 04 23 In the present work, an experimental study on seven different wheat cultivars is carried out to assess the most suitable supplementary irrigation stage and the understanding of physiological and biochemical processes associated with drought tolerance. During the years 2015 and 2016, this experiment is conducted in experimental field of Agriculture and Natural Resources of Kurdistan University as split plot in randomized complete block design with 3 replications under supplementary irrigation conditions at the stemming, boating and flowering stages, respectively. For this purpose, the amount of Hydrogen Peroxide (H2O2), Malondialdehyde (MDA), total protein, the activity of Catalase antioxidant enzymes (CAT), Ascorbate peroxidase (APX), Guaiacol peroxidase (GPX) and superoxide dismutase (SOD) are measured. The analysis of variance showed that there was a significant interaction between cultivars and complementary irrigation in most traits. Based on the obtained results, supplemental irrigation resulted in a decrease in H2O2 levels compared to control. The highest levels of H2O2 and MDA are obtained for Aras, Abughraib and Tamuz cultivars, respectively, whilst the lowest one is obtained for Azar 2. Applying the supplementary irrigation during stemming, boating and flowering stages increased the total amount of protein (except Aras), the activity of CAT and SOD in all cultivars, and also increased the activity of APX in Acsed 65, Rozgari, Semito and Azar 2. Furthermore, it is found that the cultivars Azar 2, Rezgari and Ocsede 65, with supplementary irrigation at flowering stage, were able to control the existing conditions by defining their defense mechanisms. در مقاله حاضر، آزمایشی بر روی ۷ رقم مختلف گندم بمنظور شناسایی مناسب‌ترین زمان آبیاری تکمیلی و شناخت فرآیندهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی مرتبط با تحمل در برابر خشکی، انجام شده است. این آزمایش، به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 3 تکرار تحت آبیاری تکمیلی در مراحل ساقه‌دهی، غلاف رفتن، گلدهی و شرایط بدون آبیاری (دیم) در دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه کردستان، در دو سال متوالی ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ اجرا گردید. بدین منظور، میزان پراکسید هیدروژن (H2O2)، مالون دی آلدیید (MDA)، پروتئین کل، فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان کاتالاز (CAT)، آسکوربات پراکسیداز (APX)، گوایاکول پراکسیداز (GPX) و سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) اندازه‌گیری شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که در اکثر صفات، بین ارقام و آبیاری تکمیلی اثر متقابل معنی‌داری وجود داشت. بر اساس نتایج به دست آمده، آبیاری تکمیلی منجر به کاهش میزان H2O2 نسبت به تیمار شاهد شد. بیشترین میزان H2O2 و MDA به ترتیب مربوط به ارقام آراس، ابوغریب و تموز، درحالیکه کمترین میزان آن‌ها را رقم آذر ۲ به خود اختصاص داد. اعمال آبیاری تکمیلی در مراحل مختلف ساقه‌دهی، غلاف رفتن و گلدهی سبب افزایش میزان پروتئین کل (به استثنای رقم آراس)، فعالیت آنزیم‌ CAT و SOD در تمامی ارقام و همچنین فعالیت آنزیم APX در ارقام آکساد ۶۵ ، رزگاری، سمیتو و آذر ۲ شد. علاوه بر این، ارقام آذر ۲، رزگاری و اکساد ۶۵ با آبیاری تکمیلی در مرحله گلدهی، توانستند با تنظیم مکانیسم‌های دفاعی خود شرایط موجود را کنترل کنند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_73288_c2a19d7fd68d1faf669236f582e2d3e5.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Increasing symbiotic nitrogen fixation in soybean by using mutation in microsymbiont Bradyrhizobium japonicum افزایش کارائی زیستی نیتروژن گیاه سویا با جهش در باکتری بردی‌ریزوبیوم ژاپنیکوم‌ همزیست آن 135 148 74408 10.22059/ijfcs.2018.241539.654376 FA جواد پیرولی بیرانوند گروه کشاورزی هسته ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای احمد علی پوربابایی پردیس کشاورزی دانشگاه تهران، گروه خاکشناسی حسینعلی علیخانی استاد گروه علوم و مهندسی خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران سید پژمان شیرمردی پ&zwj;ژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران علیرضا عباسی دانشگاه تهران، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی بابک متشرع زاده دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2017 09 17 To increase the symbioticnitrogen fixation in soybean, a native Bradyrhizobium japonicum strain RS 117 was selected from four strains via infectiveness, symbiotic effectiveness and sequancing 16S rRNA gene. Then, mentioned strain in the form of YMB inoculum wasirradiated by gamma rays dosages 0-5000 Gray with a 500 Gray interval dosage. About 800 mutant isolates were collected on YMA from different doses. 11 isolates in efficiency point of view changing the GMGT media colour were selected as the best isolates for further study. These isolates were tested for their symbiotic effectiveness (SE) under proper greenhouse condition with a randomized complete block design in 3 replications; and 3 more efficient isolates No. 3, 8 and 9 increased 56- 81 percent SE more than wild strain. At last, relative gene expersion nodA, nifK2 in mutant and wild strain bacteria approved mollacular differences between both of them by indicating Increase and decrease in amount, in mutant isolate number 9 in comparison with the wild Bradyrhizobium japonicum strain RS 117. The results indicate that gamma-irradiated mutations in Bradyrhizobium japonicum strains have significantly increased the biological fixation of nitrogen in soybean plants. برای افزایش کارائی زیستی نیتروژن گیاه سویا، از 4 سویه باکتری بردیریزوبیوم ژاپنیکوم‌ همزیست آن، سویه بومی RS117 بر اساس آزمایشات میکروسکوپی، تلقیح با گیاه و تعیین توالی ژن16S rRNA انتخاب شدند. سپس این سویه به شکل محلول در محیط YMB با دزهای 0 تا 5000 گری با فاصله 500 گری (Gray) اشعه گاما پرتوتابی شدند و حدود 800 جدایه موتانت آن، از دزهای 100 تا 2500 گری جمعآوری شد. جدایههای مذکور بر اساس تغییر رنگ محیط GMGT، ارزیابی و 11 جدایه برتر انتخاب شد. در آزمون کارایی همزیستی، 11 جدایه منتخب با گیاه سویا در شرایط گلخانه در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار، 3 جدایه برتر موتانت شماره 3، 8 و 9 مقدار قابلتوجه 56 تا 81 درصد، افزایش توان تثبیت زیستی نسبت به سویه مادری RS 117 نشان دادند. ارزیابی بیان نسبی ژنهای nodA وnifK2 در ریشه گیاهان تلقیحشده با جدایه موتانت شماره 9 و سویه وحشی بهروش Real Time PCR بیانگر افزایش و کاهش آنها در جدایه موتانت نسبت به سویه مادری است. نتایج حاصل بیانگر آن است که سویه های موتاسیون یافته در اثر تابش پرتوهای گاما، توانسته اند به مقدار قابل توجهی تثبیت زیستی نیتروژن را در گیاه سویا افزایش دهند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74408_f22c4111ec2e1ba12dff66a2b6059039.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Effects of sowing dates and irrigation levels on morphological traits and yield of Quinoa (Chenopodium quinoa Willd) in Khuzestan بررسی تاثیر تاریخ کاشت و رژیم‌های آبیاری بر خصوصیات مرفولوژیکی و عملکرد کینوا (Chenopodium quinova Willd) در شرایط آب و هوایی خوزستان 149 156 74507 10.22059/ijfcs.2018.209566.654135 FA محمد حسین قرینه عضو هیات علمی عبدالمهدی بخشنده عضو هیات علمی بهرام اندرزیان عضو هیات علمی مهوش شیرالی دانش آموخته کارشناسی ارشد Journal Article 2017 12 17 To investigate the effects of different sowing dates and irrigation regimes on agronomic traits and yield of quinoa (Chenopodium quinoaWilld.) as a new plant, a field experiment was conducted at Haftkel, North East of Ahvaz, Iran. The experiment was conducted as split plot based on a randomized complete block design with four replications. Four sowing dates (31 October, 15 and 30 November and 15 December) considered as main plots and five irrigation levels (full-irrigation, once irrigation at sowing time, two irrigations at sowing and flowering stages and no irrigation conditions) were subplots. Results showed that period between flowering and maturity was shortened with the shortening of the growing season due to the late sowing dates. Dry matter accumulation increased in plant with an increasing the growing season or increased irrigation water. Water could increase plant height, stem diameter, number of ears per plant, number of grains per panicle, grain weight and grain yield and biological yield. The highest grain and biological yield of quinoa was found in sowing date of October 31. Quinoa planted at December 15 had the lowest plant high, the number of ears per plant, number of grain per panicle, seed weight and yield, compared to the other sowing dates. به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و سطوح آبیاری بر خصوصیات زراعی و عملکرد گیاه جدید کینوا (Chenopodium quinova Willd.) رقم سانتا ماریا، آزمایشی به‌صورت کرت‌های خرد شده و در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار، در سال زراعی 93-1392، در شهرستان هفتکل، واقع در شمال شرق اهواز، اجرا شد. کرت‌های اصلی شامل چهار تاریخ کاشت (10 و 25 آبان و10 و 25 آذر) و کرت‌های فرعی، سطوح مختلف آبیاری شامل آبیاری کامل بر مبنای 50 درصد حداکثر تخلیه مجاز رطوبت از آب قابل دسترس خاک، آبیاری موثر فقط در زمان کاشت و آبیاری تکمیلی با دو مرتبه آبیاری موثر (زمان کاشت و گلدهی) و عدم آبیاری (شرایط دیم) بودند. نتایج بررسی خصوصیات زراعی نشان داد که با کوتاه‌تر شدن طول دوره رشد در اثر تاریخ‌های کاشت تاخیری، زمان شروع گلدهی تا رسیدگی گیاه، کوتاه‌تر شد. همچنین با افزایش طول دوره رشد و افزایش آب آبیاری، ماده خشک تجمع یافته در گیاه افزایش یافت. افزایش آب آبیاری توانست ارتفاع بوته، قطر ساقه، تعداد خوشه در بوته، تعداد دانه در خوشه، وزن هزار دانه و عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک را افزایش دهد. کشت در 25 آبان، بالاترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک را نسبت به تاریخ‌های دیگر کاشت داشت. کشت 25 آذر، با رژیم آبی دیم، به علت کوتاه شدن دوره رشد و کاهش آب قابل دسترس، دارای ارتفاع بوته، تعداد خوشه در بوته، تعداد دانه در خوشه، وزن هزار دانه و عملکرد کمتری بود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74507_b9c03d661fcc963f6518f5c970e7f6ba.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Evaluation of production in intercropped roselle – with cowpea as replacement series ارزیابی تولید در کشت مخلوط چای ترش (Hibiscus sabdariffa L) و لوبیا چشم‌بلبلی (Vigna unguiculata L) در سری‌ جایگزینی 157 167 74644 10.22059/ijfcs.2018.230539.654299 FA حسین حیدری دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، دانشگاه زابل مهدی دهمرده عضو هیئت علمی گروه زراعت دانشگاه زابل عیسی خمری عضو هیئت علمی گروه زراعت دانشگاه زابل Journal Article 2017 04 04 In order to evaluate the yield components of intercroppedroselle (Hibiscus sabdariffa L.) and cowpea (Vigna unguiculata L.) as replacement series, a field experiment was conducted based on a randomized complete block design with four replications at the Research station, Faculty of Agriculture, University of Zabol, during growing season of 2013-2014. Treatments included planting patterns with 5 levels (sole roselle, 75% roselle+ 25% cowpea, 50% roselle+ 50% cowpea, 25% roselle+ 75% cowpea and sole cowpea). Results showed that planting ratios with cowpea had significant effects on plant height, stem diameter, lateral branch and number of bolls per plant of roselle. The effect of planting ratio with roselle was significant on number of pods per plant, number of seeds per pod and 1000-seed weight of cowpea. The maximum of plant height (182.75 cm) and lateral branches (84.3) of roselle were achieved in planting ratio of 75% roselle+ 25% cowpea respectively. Also, the highest 1000-seed weight and number of pods per plant were obtained in sole cropping. The maximum LER (1.65) was computed in planting ratio of 75% cowpea+ 25% roselle. This means that seed yield in intercropping improved up to 65% as compared with sole cropping. According to LER obtained, it can be stated that planting ratio of 75% cowpea+ 25% roselle can be significantly increase economic income and agricultural land productivity. به‌منظور ارزیابی اجزای عملکرد چای ترش و لوبیا چشم‌بلبلی در کشت مخلوط بر اساس سری جایگزینی، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار، در مزرعه پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل در سال زراعی 93-1392 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل نسبت‌های مختلف کاشت در پنج سطح کشت خالص چای ترش، 75% چای ترش+ 25% لوبیا چشم‌بلبلی، 50% چای ترش+ 50% لوبیا چشم‌بلبلی، 25% چای ترش+ 75% لوبیا چشم‌بلبلی و کشت خالص لوبیا چشم‌بلبلی بود. نتایج نشان داد که تاثیر نسبت‌های مختلف کشت مخلوط با چای ترش بر ارتفاع بوته، قطر ساقه، تعداد شاخه جانبی و تعداد غوزه در بوته و در لوبیا چشم‌بلبلی بر تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام و وزن هزار دانه معنی‌دار بود. بیشترین ارتفاع بوته (75/182 سانتی‌متر) و تعداد غوزه در بوته (3/84) چای ترش در نسبت کاشت 75% چای ترش+ 25% لوبیا چشم-بلبلی مشاهده شد. همچنین بیشترین وزن هزار دانه و تعداد نیام در بوته لوبیا چشم‌بلبلی، در کشت خالص آن به‌دست آمد. بیشترین نسبت برابری زمین در نسبت کاشت 75% لوبیا چشم‌بلبلی+ 25% چای ترش به‌میزان 65/1 به‌دست آمد. در مجموع نتایج این تحقیق سودمندی بیشتر کشت مخلوط نسبت به کشت خالص چای ترش و لوبیا چشم‌بلبلی را نشان می‌دهد. با توجه به نسبت برابری زمین به‌دست آمده، می‌توان بیان داشت که نسبت کاشت 75% لوببای چشم‌بلبلی+ 25% چای ترش می‌تواند در افزایش درآمد اقتصادی و بهره‌وری زمین‌های کشاورزی به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای موثر باشد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74644_ff53e3b3804abf860a6c77b0f611af99.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 The response of physiological indices of bean (Phaseolus vulgaris L.) to application method of phosphate and zinc sulfate fertilizers at different amounts of starter nitrogen fertilize واکنش برخی شاخص های فیزیولوژیکی رشد لوبیا (Phaseolus vulgaris L) به شیوه مصرف کودهای فسفات و سولفات‌روی در مقادیر مختلف کود نیتروژن استارتر 169 184 73294 10.22059/ijfcs.2018.239246.654363 FA نسرین کاویان اطهر دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان محمدعلی ابوطالبیان استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا Journal Article 2017 08 05 In order to investigate the effect of application method of phosphate and zinc sulfate fertilizers on some physiological indices of a rhizobium inoculated bean cultivar (Phaseolus vulgaris, cv. Akhtar), a factorial experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications in 2016 at Bu-Ali Sina University research farm. The factors were as follows: Nitrogen starter fertilizer with three levels (0, 30, 60 kgha-1) as the first factor, two methods of zinc sulfate application (broadcasting in soil and foliar application) as second factor, and two phosphate fertilizer application methods (broadcasting and banding placement in soil) as third factor. The maximums of leaf area index (5), total dry weight (1100 gm-2) and crop growth rate (24 gm-2day-1) were observed in the simultaneous application of banding placement phosphate and foliar zinc sulfate in terms of consumption of 30 kg nitrogen per hectare. Compared with the control (no- nitrogen, phosphate and zinc sulfate broadcasted in soil) the maximums of LAI, TDW and CGR were 43, 69 and 92 % higher respectively. In net assimilation rate (NAR) and relative growth rate (CGR), only the main effects of the studied factors were significant. Therefore, phosphate banding placement + foliar zinc sulfate beside 30 kg N ha-1 is the best recommended treatment in rhizobium-inoculated bean to maximize its physiological growth indices. به منظور بررسی اثر شیوه‌های کاربرد کودهای فسفات و سولفات‌روی بر برخی شاخص‌های فیزیولوژیکی رشد لوبیای تلقیح شده با ریزوبیوم (رقم اختر) در سطوح مختلف کود نیتروژن استارتر، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1395 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینا انجام شد. کود نیتروژن به عنوان فاکتور اول در سه سطح صفر، 30 و 60 کیلوگرم در هکتار، شیوه مصرف سولفات‌روی به عنوان فاکتور دوم به دو روش خاک‌پخش و محلول‌پاشی و شیوه مصرف سوپر‌ فسفات تریپل به عنوان فاکتور سوم به دو روش خاکپخش و نواری در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد بیشترین شاخص سطح برگ (LAI)، وزن خشک کل (TDW) و سرعت رشد محصول (CGR) در تیمار کاربرد توأم فسفات به صورت نواری + محلول پاشی سولفات‌روی در حضور 30 کیلوگرم نیتروژن استارتر در هکتار به ترتیب به مقدار 5، 1100 گرم بر متر مربع و 24 گرم بر متر مربع در روز حاصل شد. تیمار مذکور حداکثرهای LAI،TDW و CGR را به ترتیب 43، 69 و 92 درصد نسبت به تیمار خاک‌پخش کودهای فسفات و سولفات روی + عدم مصرف نیتروژن افزایش داد. در مورد دو شاخص رشد سرعت جذب خالص (NAR) و سرعت رشد نسبی (RGR) در 75 روز پس از کاشت تنها اثرات اصلی عوامل معنی دار شدند. بنابراین کاربرد توأمان سوپر فسفات تریپل به صورت نواری و مصرف برگی سولفات‌روی به همراه 30 کیلوگرم در هکتار نیتروژن استارتر بهترین تیمار جهت افزایش شاخص‌های رشد لوبیای تلقیح شده با ریزوبیوم می‌باشد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_73294_4bb7aa5bc8a81f68f07dc1879e0655b1.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 The evaluation of spermidine polyamine foliar spraying effects on improving some physiological indices and yield in soybean under low-irrigation condition بررسی تأثیر محلول پاشی پلی آمین اسپرمیدین بر بهبود برخی شاخص های فیزیولوژیکی و عملکرد سویا در شرایط کم آبیاری 185 197 75039 10.22059/ijfcs.2018.259303.654480 FA معصومه حیدرقلی نژاد کناری دانشجوی دکتری بوم‌شناسی کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود منوچهر قلی پور دانشگاه صنعتی شاهرود، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت همت اله پیردشتی گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی ساری حمید عباس دخت دانشگاه صنعتی شاهرود، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت Journal Article 2018 06 12 To evaluate of spermidine polyamine (SPD) foliar spraying effect on physiological indices and soybean yield (cv.'Caspian') under low-irrigation condition, a split-plot experiment was conducted based on randomized complete block design with three replications in Chapakrood, Joybar, Mazandaran province, in the year of 2016. The treatments incorporated the four levels of irrigation (100, 70, 50 and 30% of water requirement) as main plots and the three levels of foliar spraying SPD (0 (control), 0.5, 1 mM) as sub-plots. The evaluated parameters includes leaf number, pod number per plant, plant height, seed number per plant, the thousands seeds weights, the dry matter yield in a single plant, seed yield in a single plant, membrane stability index (MSI), relative water content (RWC), electrolyte leakage (EL), malondialdehyde (MDA), and hydrogen peroxide (H2O2). The results displayed that the application of SPD in various concentration had a significant effect on all characteristics except leaf numbers under low-irrigation conditions. In the evaluation of the interaction effects, the exhibited results showed that between low- irrigation and SPD, the SPD spraying concentration at the rate of 1 mM by reduced irrigation conditions from normal water requirement (100%) to its 30% requirement will result in significant incense in the pod number, seed number per plant, one thousands seeds weight, and dry matter yield by 90, 90, 50 and 20 %, respectively. Also, RWC and MSI increased up to 63% and 1.13 times, respectively, while EL decreased by 16% as compared to no-SPD conditions. With the decrease of irrigation rate to 30 % water requirement, the SPD concentration of 0.5 mM made seed yield to increase up to 90%, while H2O2 and MDA decreased to 67% and 34%, respectively that is the indication of plant drought tolerance. In sum, the results indicated the positive effect of the application of SPD improved drought tolerance in soybean (cv.'Caspian') under low-irrigation condition through the improvement of physiological characteristics and yield components. به منظور بررسی تأثیر محلولپاشی پلیآمین اسپرمیدین بر برخی شاخصهای فیزیولوژیکی و عملکرد سویا (رقم کاسپین) در شرایط کمآبیاری، آزمایشی به صورت اسپلیتپلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 95-1394 در مزرعه مرکز جهاد کشاورزی چپکرود جویبار، در استان مازندران انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل آبیاری در چهار سطح (100،70،50 و 30 درصد نیاز آبی) به عنوان فاکتور اصلی و محلول پاشی پلی آمین اسپرمیدین در سه سطح (صفر(شاهد)، نیم و یک میلیمولار) به عنوان فاکتور فرعی بودند. صفات مورد اندازهگیری شامل تعداد برگ، تعداد غلاف در گیاه، ارتفاع گیاه، تعداد دانه در گیاه، وزن هزار دانه، عملکرد ماده خشک تکبوته، عملکرد دانه تکبوته، شاخص پایداری غشاء (MSI)، میزان نسبی آب برگ (RWC)، نشت الکترولیت (EL)، مالوندیآلدئید (MDA)، و پراکسید هیدروژن (H2O2) بود. نتایج نشان داد که در شرایط کمآبیاری استفاده از پلیآمین اسپرمیدین در غلظتهای مختلف بر تمامی صفات به جز تعداد برگ تأثیر معنیداری داشت. در بررسی اثرات متقابل نتایج نشان داد که با کاهش میزان آبیاری از 100 درصد نیاز آبی تا کمترین میزان آن (30 درصد نیاز آبی) محلولپاشی غلظت یک میلیمولار پلی آمین اسپرمیدین باعث افزایش معنیدار در تعداد غلاف و دانه در گیاه، وزن هزار دانه و عملکرد ماده خشک تکبوته به ترتیب به میزان 20،50،90،90 درصد گردید. همچنین مقدار محتوای نسبی آب برگ نسبت به شرایط شاهد(بدون استفاده از پلی آمین اسپرمیدین) به ترتیب به میزان 63 درصد افزایش و میزان نشت الکترولیت ، 16 درصد کاهش یافت. مقدار شاخص پایداری غشاء نسبت به شرایط بدون استفاده از پلی آمین اسپرمیدین 13/1 برابر افزایش یافت. با کاهش سطح آبیاری به 30 درصد نیاز آبی، غلظت نیم میلیمولار پلی آمین اسپرمیدین باعث افزایش عملکرد دانه به میزان 90 درصد وکاهش مقدار پراکسید هیدروژن و مالوندیآلدئید به ترتیب 67 و 34 درصد گردید که حاکی از افزایش تحمل به خشکی در گیاه بوده است. در مجموع، نتایج بیانگر تأثیر مثبت استفاده از پلی آمین اسپرمیدین بر تحمل به خشکی در سویا(رقم کاسپین) در شرایط کمآبیاری از طریق بهبود خصوصیات بیوشیمیایی و اجزای عملکرد گیاه بوده است.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_75039_651025ab9eb70ad496523d5678a553eb.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Effect of foliar application of zinc, iron, and manganese on morphological, and phytochemical traits of hyssop (Hyssopus officinalis L.) تاثیر محلول پاشی روی، آهن و منگنز بر خصوصیات مورفولوژیک و فیتوشیمیایی گیاه زوفا (Hyssopus officinalis L) 199 212 75067 10.22059/ijfcs.2018.238654.654357 FA محمد امینی دانشجوی رشته کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه پیام نور کرج کمال سادات اسیلان استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران سعید یوسف زاده استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران سیروس منصوری فر استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2017 07 29 To investigate the effect of iron, zinc, and manganese on morphological and phytochemical traits of hyssop, an experiment was conducted as a randomized complete block design with three replications in 2016. Treatments consisted of control, foliar application of iron, zinc, manganese, iron + zinc, iron + manganese, zinc + manganese and iron + zinc + manganese. The foliar application had a significant effect on all studied traits. Foliar application, especially in combined treatments of the above-mentioned microelements, had a positive effect on all studied traits compared with control. The highest values of plant height (49.55 cm) and biological yield (5085.7 kg/ha) were gained with foliar application of iron + zinc + manganese. The untreated control produced the lowest plant height, number of lateral branch per plant, number of flowering branches per plant and biological yield. The foliar application significantly increased the number of flowering branches per plant and biological yield compared with control. The highest total chlorophyll (1.85 mg g-1 FW) was gained by foliar application of Fe. In addition, foliar application with the combination of microelements produced the greatest total flavonoids content in plants. Results showed that simultaneous foliar application of Fe, Zn and Mn had a positive effect on the quantitative and qualitative traits of hyssop. Therefore, micronutrients could be applied as a suitable strategy to reduce chemical inputs toward sustainable agriculture and to achieve optimum biological yield in hyssop. بهمنظوربررسی اثرمحلول‌پاشی آهن، روی و منگنز بر تعدادی از صفات مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی گیاه زوفا، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار، در سال 1395 اجرا گردید. تیمارها شامل:شاهد، محلول پاشی آهن، روی، منگنز، آهن+ روی، آهن+ منگنز، روی+ منگنز و آهن+ منگنز+ روی بودند. محلول‌پاشی بر تمامی صفات مورد مطالعه تأثیر معنی‌داری داشت. محلول‌پاشی بویژه در حالت ترکیبی، در مقایسه با تیمار شاهد تأثیر مثبتی بر تمامی ویژگی‌های مورد مطالعه داشت. بیشترین ارتفاع بوته (55/49 سانتی‌متر) و عملکرد بیولوژیکی (7/5085 کیلوگرم در هکتار) در اثر محلول پاشی ترکیبی روی+ آهن+ منگنز در گیاه زوفا بدست آمد. عدم محلول‌پاشی (تیمار شاهد) کمترین ارتفاع بوته، تعداد شاخه‌جانبی، تعداد شاخه گل‌دهنده و عملکرد بیولوژیکی را در این گیاه تولید کرد. محلول‌پاشی، به طور معنی‌داری تعداد شاخه گل‌دهنده و عملکرد بیولوژیکی را در مقایسه با تیمار شاهد، افزایش داد. بیشترین میزان کلروفیل کل در برگ گیاهان (85/1 میلی‌گرم بر گرم وزن تر برگ) از محلول پاشی تیمار آهن بدست آمد. همچنین محلول‌پاشی با تیمار‌های ترکیبی، بیشترین میزان فلاونوئید کل را در گیاهان تولید کرد. نتایج نشان داد محلول‌پاشی همزمان روی، آهن و منگنز تأثیر مثبتی بر صفات کمی و کیفی گیاه زوفا داشت، بنابراین محلول پاشی عناصر ریز‌ مغذی می‌تواند به عنوان یک راهکار مدیریتی مناسب در جهت کاهش مصرف نهاده‌های شیمیایی، حرکت به سمت کشاورزی پایدار و دستیابی به عملکرد مطلوب بیولوژیکی در گیاه زوفا مورد استفاده قرار بگیرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_75067_e174b1e89f8df57974ae1421989f4227.pdf