مؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Phosphorus uptake and partitioning in stem elongation and anthesis growh stages of wheat and barley as influenced by fertilizer P rate and inoculation with Streptomyces sp. bacteriumجذب و توزیع فسفر در دو گیاه گندم و جو در مراحل طویل شدن ساقه و گردهافشانی تحت تأثیر مقدار کود فسفره و مایه زنی با باکتری استرپتومایسس1137128910.22059/ijfcs.2018.228348.654285FAتکتمخسرویانگروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایرانابراهیمزینلیگروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایرانآسیهسیاهمرگوییاستادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگانرضاقربانی نصرآبادگروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایرانسید مجیدعالیمقامدانشجوی دکتری دانشگاه علوک کشاورزی و منابع طبیعی گرگانJournal Article20170222In this study, concentration, absorption and distribution of phosphorus, as most restrictive essential element after nitrogen, in these two stages of wheat and barley were studied.The experimental factors were fertilizer P rate (0, 8.4, 16.8, 25.2 and 33.6 mg P per kg dry soil equal to 0, 20, 40, 60 and 80 kg P ha-1), inoculation or uninoculation with Streptomyces sp. bacterium and crop (wheat cultivar Morvarid and barley cultivar Sahra). In both growth stages of SE and Ant, P concentration was increased linearly in all plant parts by increasing the amount of applied fertilizer phosphorus. In all fertilizer P rates, plant parts in terms of P concentration were arranged as leaf > shoot > total plant > stem > root, and in term of P content were arranged as root< leaf< stem< shoot< total plant. Inoculation with Streptomyces isolate increased root P concentration in SE and leaf, shoot and whole plant P concentration in Ant, P accumulation in these parts of plants and stem in Ant, significantly. In both growth stages, P concentration and accumulation in different parts of plant except phosphorus has accumulated in the stem, in barley was more than wheat. Results showed that P allocation coefficient to different organs has higher stability than P concentration and accumulation. Findings of this study indicated a strong relationship between the amount of accumulated P in whole plant in SE and Ant with grain yield in two crops. This relationship well described by a segmented linear-plateau function.در این مطالعه بررسی غلظت، جذب و توزیع فسفر، بهعنوان محدودکنندهترین عنصر معدنی ضروری بعد از نیتروژن، در این دو مرحله در گندم و جو مورد توجه قرار گرفت. بدین منظور، در سال زراعی 94-1393 آزمایشی با سه فاکتور شامل مقدار فسفر کودی (0، 20، 40، 60 و 80 کیلوگرم در هکتار)، مایهزنی با باکتری استرپتومایسس و نوع گیاه زراعی در قالب طرح کاملاً تصادفی بهصورت فاکتوریل در دانشگاه علوم کشاورزی گرگان انجام شد. در هر دو مرحله یاد شده، با افزایش مقدار فسفر کودی، غلظت و تجمع فسفر در بخشهای مختلف گیاه بهصورت خطی افزایش یافت. در تمام مقادیر فسفر کودی، ترتیب بخشهای بوته از نظر غلظت فسفر بهصورت برگ> بخش هوایی> کل بوته> ساقه> ریشه و از نظر تجمع فسفر به صورت کل بوته > بخش هوایی> ساقه> برگ> ریشه بود. مایهزنی با باکتری باعث افزایش معنیدار غلظت فسفر ریشه در SE، و غلظت فسفر برگ، بخش هوایی و کل بوته، و تجمع فسفر در این اندامها بهعلاوه ساقه در Ant شد. در هر دو مرحله، غلظت و مقدار فسفر تجمع یافته در بخشهای مختلف بوته به استثنای مقدار فسفر تجمع یافته در ساقه، در جو بهطور معنیداری بیشتر از گندم بود. نتایج حاکی از ثبات بیشتر ضریب توزیع فسفر به بخشهای گیاه در مقایسه با غلظت و تجمع فسفر بود. یافتههای مطالعه حاضر نشاندهندهی همبستگی قوی بین مقدار فسفر جذب شده در SE و Ant با عملکرد دانه بود که بهوسیله تابع دو تکهای خطی-مسطح توصیف شد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71289_13a438e49e3fe75c5a6699099cbe66f2.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Associated analyses for resistance to sclerotinia stem rot disease in sunflower (Helianthus annuus L.) using retrotransposon-based (REMAP) markersتجزیه ارتباط برای مقاومت به بیماری پوسیدگی اسکلروتینیایی یقه ساقه در آفتابگردان (Helianthus annuus L.) با استفاده از نشانگرهای رتروترنسپوزونی REMAP15297129210.22059/ijfcs.2018.215814.654174FAرقیهنجف زادهمحقق پسادکتری، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه ارومیه، ارومیه.
محقق پسادکتری، بنیاد ملی نخبگان، تهران.رضادرویش زادهاستاد، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه ارومیه، ارومیه.
استاد، پژوهشکده زیست فناوری دانشگاه ارومیه، ارومیه.0000-0001-5991-4411خدیجهموسی خلیفانیدانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه ارومیه، ارومیه.مسعودابرین بنااستادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه.Journal Article20160915Sunflower is an important crop that its oil has nutritional and high economic value. Sclerotinia is important fungal disease of sunflower that reduces its growth and yield. In this study, the reaction of 100 oily sunflower lines was studied to 6 fungal isolate of sclerotinia disease. Identification of gene loci related to resistance for disease was done with 120 retrotransposon-based primers (REMAP) locus. The results showed that some sunflower genotypes had the good resistant to sclerotinia disease. 8A×/LC1064C genotype showed low necrosis percentage against two A37 (S. sclerotiorum) and M1 (S. minor) isolates. In population structure analysis, 4 subpopulations were identified (K=4) using STRUCTURE software. As well as in associated analysis based on general and mixed linear models (GLM and MLM) using TASEEL software, 9 and 8 loci were identified respectively that are significant association (P≤0.01) with resistant genes that related to sclerotinia. According to the results, CF-UBC826, 1061LTR-UBC818 and 1061LTR-UBC857 markers were commonly related to the resistant genes to some fungal isolate. Identified markers after validation and tranfering to SCAR markers can be used important in sunflower breeding programs for marker-assisted selection (MAS) and developing resistant cultivars to sclerotinia disease.آفتابگردان یک محصول مهم زراعی میباشد که روغن آن ارزش غذایی و اقتصادی بالایی دارد. اسکلروتینیا از بیماریهای قارچی مهم آفتابگردان میباشد که باعث کاهش رشد و عملکرد محصول میشود. در پژوهش حاضر واکنش 100 لاین خالص آفتابگردان روغنی به 6 جدایه قارچ اسکلروتینیا مورد بررسی قرار گرفت. برای شناسایی مکانهای ژنی پیوسته با مقاومت به بیماری از 120 جایگاه ژنومی تکثیر شده توسط آغازگرهای رتروترنسپوزونی REMAP استفاده شد. نتایج نشان داد که برخی ژنوتیپهای آفتابگردان مقاومت خوبی به بیماری اسکلروتینیا دارند. ژنوتیپ 8A×/LC1064C کمترین درصد آلودگی را در پاسخ به دو جدایه قارچیA37 (S. sclerotiorum) و M1 (S. minor) از دو گونه مختلف قارچ اسکلروتینیا نشان داد. در تجزیه ساختار جمعیت با نرمافزارStructure ، 4 زیرجمعیت احتمالی شناسایی شد. در تجزیه ارتباط با نرمافزارTASEEL به دو روشGLM وMLM ، به ترتیب 9 و 8 مکان ژنی شناسایی شد که ارتباط معنیداری (P≤0.01) با ژنهای کنترل کننده مقاومت به بیماری دارند. طبق نتایج، نشانگرهای CF-UBC826، 1061LTR-UBC818 و 1061LTR-UBC857 با ژنهای کنترل کننده مقاومت به دو جدایه قارچ عامل بیماری پیوسته بودند. نشانگرهای شناسایی شده در این تحقیق، در صورت تایید و تبدیل به نشانگر SCAR می توانند بطور موثری در برنامههای گزینش به کمک نشانگر و تولید ارقام مقاوم به بیماری اسکلروتینیا مورد استفاده قرار بگیرند.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71292_f4aad6de6c0b39807c050921090ceded.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Effect of bio-fertilizer on quantitative traits of roselle (Hibiscus sabdariffa L.) under different levels of chemical fertilizerاثر کود زیستی بر ویژگی های کمی چای ترش (Hibiscus sabdariffa L.) تحت سطوح مختلف کود شیمیایی31467129410.22059/ijfcs.2018.114659.653793FAرقیهمحمدپوروشواییدانشگاه زابل- دانشجواحمدقنبریدانشگاه زابل- رئیس پارک علم و فناوری استان سیستان و بلوچستانبراتعلیفاخریدانشگاه زابل- رئیس دانشکده کشاورزی0000-0002-7785-056XJournal Article20141230Roselle (Hibiscus sabdariffa L.) is a subtropical medicinal plant belongs to the Malvaceae family, those sepals of them, due to its therapeutic properties and culinary, are used. To evaluate the effect of bio-fertilizer on quantitative traits of roselle under different levels of chemical fertilizer, an experiment was conducted at the Research Farm, University of Zabol, during growing season 2013 and 2014. The experiment was carried out in the split plot based on randomized coplete block design with three replications. The main plot was the use of chemical fertilizers, phosphorus, nitrogen and NPK and the subplots were inoculated with nitroxin, supernitroplus, superbiosulphate, mycorrhiza and non-bio-fertilizer. The effects of chemical, biological fertilizers and interactions of thems were significant (P≤0.01) for all studied traits. Calyx number per plant was the most important component in determining the sepals yield. The highest values for all studied triates belonged to the treatment NPK fertilizer in combination with the nitroxin bio-fertilizer. Thus, with respect to the production of medicinal plants in cropping systems, to improve plant growth and increase the sepals yield of roselle, chemical fertilizers NPK in combination with the nitroxin bio-fertilizer is recommendedچای ترش (Hibiscus sabdariffa L.) گیاهی دارویی و معطر نیمهگرمسیری از خانواده ختمی است که از کاسبرگ آن بهدلیل خواص دارویی و خوراکی استفاده میشود. بهمنظور ارزیابی اثر کود زیستی بر ویژگیهای کمّی چای ترش تحت سطوح مختلف کود شیمیایی، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل در دو سال زراعی 1392 و 1393 اجرا شد. آزمایش بهصورت کرتهای یکبار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار پیاده شد. عامل اصلی کاربرد کودهای شیمیایی فسفر، نیتروژن و NPK و عامل فرعی شامل تلقیح با کودهای زیستی نیتروکسین، سوپرنیتروپلاس، سوپربیوفسفات، میکوریزا و عدم استفاده از کود زیستی بودند. اثر اصلی کود شیمیایی، زیستی و برهمکنش آنها بر کلیه صفات مورد بررسی در سطح احتمال یک درصد معنادار بود. تعداد غوزه در بوته مهمترین جزء تعیینکننده عملکرد کاسبرگ بود. برای کلیه صفات مورد مطالعه بیشترین مقادیر در تیمار کود شیمیایی NPK توأم با کود زیستی نیتروکسین بهدست آمد. بنابراین با توجه به ضرورت تولید گیاهان دارویی در نظامهای زراعی، استفاده از کودهای شیمیایی NPK بههمراه کود زیستی نیتروکسین جهت بهبود رشد گیاهان و افزایش عملکرد کاسبرگ در چای ترش توصیه میگرددhttps://ijfcs.ut.ac.ir/article_71294_40c1e118ed9126beb9db296b4a4196bd.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Increase of cell membrane stability in tobacco plant by transferring AtEXPB2 geneافزایش پایداری غشای سلولی در گیاه توتون با انتقال ژن AtEXPB247577145210.22059/ijfcs.2018.141913.654034FAمریمچاله کائیدانشجوعلیرضاعباسیاستاد/دانشگاه تهران0000-0003-3598-0419صدیقهیوسفیدانشجو/داودداداشیدانشگاه تهرانJournal Article20160201Expansin protein is a component of the cell wall generally accepted to be the key regulator of cell wall extension during plant growth. Expansins loosen the cell wall in a pH-dependent manner. In this study transgenic AtEXPB2 plants were investigated in normal growth condition. Subsequently some of their physiological, biochemical and molecular traits were measured. Plant materials were transgenic lines; L3, l4, l9 and wide type plant as control. Seeds of three transgenic lines and control were cultured in selective MS and MS medium, respectively. Then transgenic seedlings were grown in greenhouse. Transgenic plants had better antioxidant enzymatic activity of catalase, glutathione peroxidase and polyphenol oxidase as well as higher photosynthetic pigments and proline content. Control plant had higher membrane phospholipid peroxidation and electrolyte leakage. Result of relative expression of AtEXPB2 revealed that this transformed gene was being expressed in transgenic lines. Generally transgenic lines had better performance in comparison to wild type plant.پروتئینهای اکسپنسین یکی از اجزای دیواره سلولی میباشند که به عنوان تنظیمکنندههای کلیدی بسط و توسعه سلولی در طول رشد و نمو گیاهان شناحته میشوند. فعالیت اکسپنسینها وابسته به pH میباشد. در این مطالعه گیاهان تراریخت شده با ژن AtEXPB2 از نظر برخی صفات فیزیولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی در شرایط بدون تنش مورد آزمایش قرارگرفتند. گیاهان مورد مطالعه شامل لاینهای تراریخت L3، L4 و L9 به همراه گیاه شاهد بوده اند. پس از کشت بذر در محیط کشت انتخابی MS گیاهچههای تراریخت در خاک کشت و به گلخانه منتقل شدند. گیاهان تراریخت از نظر فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی کاتالاز، گلوتاتیونپروکسیداز، پلیفنلاکسیداز عملکرد بهتری را نسبت به شاهد نشان دادند. همچنین لاینهای تراریخت از نظر میزان رنگدانههای فتوسنتزی و پرولین نیز بر گیاه شاهد برتری داشتند. در گیاه شاهد میزان نشت یونی و پراکسیداسیون فسفولیپیدهای غشایی بیشتر از لاینهای تراریخت بود. نتایج بیان نسبی ژنAtEXPB2، بیان این ژن را در گیاهان تراریخت ثابت کرده است. به صورت کلی گیاهان تراریخت در مقایسه با شاهد رفتار مناسبتری نشاندادند.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71452_f77353ba8b5743c5523a5f5578873c9f.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Estimation of thermal thresholds for seedling emergence of spring canola in the fieldبرآورد آستانههای دمایی سبز شدن گیاهچه کلزای بهاره در مزرعه59697145910.22059/ijfcs.2018.253918.654454FAابوالفضلدرخشانگروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستانسید عطاالهسیادتاستاد، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی رامین، گروه زراعت و اصلاح نباتات، تخصص: زراعتعبدالمهدیبخشندهگروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستانمحمدرضامرادی تلاوتگروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان0000-0001-9016-0312سید بهراماندرزیانبخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزیJournal Article20180306Accurate prediction of seedling emergence in the field is crucial for the performance of growth models. In order to determine thresholds of seedling emergence response to temperature, two replicated field experiments were carried out at Ramin Agriculture and Natural Resource University of Khuzestan during 2015-2016 and 2016-2017. In these experiments, seedling emergence of two spring canola cultivars (Hyola 401 and Sarigol) was evaluated in a randomized complete block design with four replications in fifteen planting dates (as environment). Thermal-time model was developed based on the Weibull probability distribution function, and thermal thresholds for seedling emergence response of two spring canola cultivars in field conditions was modeled based on this function. Based on model outputs, the base temperature for seedling emergence (Tb) was estimated to be 5.83 °C in the hybrid Hyola 401 and 4.16 °C in the cultivar Sarigol. The thermal-time required to initiate seedling emergence at sub-optimal temperature range (θT(0)) and the thermal-time needed to complete seedling emergence at supra-optimal temperature regimes without significant differences between two cultivars was estimated to be 55.5 and 5.65 °C d, respectively. Maximum temperature for the 50% probability of the thermoinhibition of seedling emergence (Tm(50)) in hybrid Hyola 401 and cultivar Sarigol was estimated to be 33.02 and 33.30 °C, respectively. The optimum temperature for 50% seedling emergence in the field (To(50)) for hybrid Hyola 401 and cultivar Sarigol was determined to be 30.99 and 31.22 °C, respectively.پیشبینی دقیق سبز شدن گیاهچه در مزرعه برای عملکرد مناسب مدلهای رشد بسیار مهم است. بهمنظور تعیین آستانههای پاسخ سبز شدن گیاهچه کلزای بهاره به دما، دو آزمایش مزرعهای تکراری طی سالهای زراعی 95-1394 و 96-1395 در مزرعه پژوهشی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان اجرا شد. در این آزمایشها، سبز شدن گیاهچه دو رقم کلزای بهاره (Hyola 401 و ساریگل) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در 15 تاریخ کاشت (بهعنوان محیط) مورد ارزیابی قرار گرفت. مدل زمان دمایی بر مبنای تابع توزیع احتمال ویبول توسعه داده شد و آستانههای دمایی پاسخ سبز شدن دو رقم کلزا در شرایط مزرعه بر اساس این تابع مدلسازی شد. بر اساس پیشبینیهای مدل، دمای پایه (Tb) برای سبز شدن گیاهچه هیبرید Hyola 401 معادل 83/5 درجه سانتیگراد و برای رقم ساریگل معادل 16/4 درجه سانتیگراد برآورد شد. زمان دمایی مورد نیاز برای شروع سبز شدن گیاهچه در دماهای زیر بهینه (θT(0)) و زمان دمایی مورد نیاز برای تکمیل سبز شدن گیاهچه در دماهای بیشتر از حد بهینه (θTm) بدون تفاوت معنیدار بین دو رقم به ترتیب 51/55 و 65/5 درجه سانتیگراد روز برآورد شد. دمای بیشینه برای 50 درصد احتمال بازدارندگی گرمایی (Tm(50)) سبز شدن گیاهچه در هیبرید Hyola 401 و رقم ساریگل به ترتیب 02/33 و 30/33 درجه سانتیگراد برآورد شد. همچنین، دمای بهینه برای 50 درصد سبز شدن گیاهچه در مزرعه (To(50)) برای هیبرید Hyola 401 و رقم ساریگل به ترتیب 99/30 و 22/31 درجه سانتیگراد تعیین شد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71459_09b49d091c1c50a23740e4e68c90d58a.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Improvement of photosynthesis, gas exchange and chlorophyll content of bean by application of Epibrassinolide under drought stress conditionبهبود فتوسنتز، تبادلات گازی و محتوای کلروفیل لوبیا با کاربرد اپی براسینولید در شرایط تنش خشکی71837146010.22059/ijfcs.2018.248321.654424FAمهسامحمدیدانشگاه زنجانافشینتوکلیدانشیار، دانشگاه زنجان0000-0003-3585-6768مجیدپوریوسفدانشیار، دانشگاه زنجاناحسانمحسنی فرداستادیار، دانشگاه زنجانJournal Article20171219In order to study the photosynthesis, gas exchange and chlorophyll content of bean by application of Brassinosteroid, an experiment was conducted during 2016-2017 at the research farm of the University of Zanjan, in split factorial base on randomized complete block design with three replications. In this experiment, irrigation levels (in two levels of optimal irrigation and drought stress) were applied to main plots and bean cultivars (at two levels of Kusha cultivar and COS16 genotype) and different levels of Brassinosteroid (at four levels of 0, 2, 4 and 6 μM) were allocated to sub plots as factorial. In the flowering stage, by cutting irrigation, drought stress was applied and simultaneously with drought stress, bean plants, were sprayed with Brassinosteroid (Epibrassinolide) at the indicated concentrations. The results showed that drought stress had negative effects on the intercellular CO2 concentration, transpiration rate, stomatal conductance, photosynthesis rate and chlorophyll content, but with the elimination of drought stress and re-irrigation, the plants were recovered. The use of Epibrassinolide minimized the negative effects of drought stress on photosynthesis, gas exchange, chlorophyll content and seed yield of bean. The highest seed yield was obtained by application of 2 μM of Epibrassinolide (with an average of 2068.2 kg.h-1). Therefore, the use of this hormone can be suggested as a solution to increase drought stress resistance and increase the seed yield of bean under optimal irrigation and drought stress conditions.به منظور مطالعه فتوسنتز، تبادلات گازی و محتوای کلروفیل لوبیا با کاربرد براسینواستروئید، پژوهشی در سال زراعی 1395-1394 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان، به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. در این پژوهش، سطوح آبیاری (در دو سطح آبیاری مطلوب و تنش خشکی) در کرت-های اصلی قرار گرفت و ارقام لوبیا (در دو سطح رقم کوشا و ژنوتیپ COS16) و سطوح مختلف براسینواستروئید (در چهار سطح 0، 2، 4 و 6 میکرومولار) به صورت فاکتوریل در کرتهای فرعی قرار گرفتند. در مرحله گلدهی با قطع آبیاری، تنش خشکی اعمال شد و همزمان با اعمال تنش خشکی، بوتههای لوبیا، با براسینواستروئید (اپیبراسینولید) با غلظتهای ذکر شده محلولپاشی شد. نتایج نشان داد که اعمال تنش خشکی بر غلظت CO2 زیر روزنهای، میزان تعرق، هدایت روزنهای، سرعت فتوسنتز و محتوای کلروفیل تأثیر منفی داشت، اما با حذف تنش خشکی و آبیاری مجدد گیاهان بهبود یافتند. کاربرد اپیبراسینولید باعث به حداقل رساندن تأثیرات منفی تنش خشکی بر فتوسنتز، تبادلات گازی، محتوای کلروفیل و عملکرد دانه لوبیا شد. بالاترین عملکرد دانه با کاربرد غلظت 2 میکرومولار اپیبراسینولید (با میانگین 2/2068 کیلوگرم بر هکتار) حاصل شد. بنابراین، کاربرد این هورمون را به عنوان راهکاری جهت افزایش مقاومت به تنش خشکی و افزایش عملکرد دانه لوبیا در شرایط آبیاری مطلوب و تنش خشکی میتوان پیشنهاد نمود.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71460_aefada617e77eb25f4822af1b9cc061e.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Effects of tillage systems, salicylic acid and mycorrhizal fungi on photosynthetic pigments and some quality characteristics of maizeتاثیر سامانه های خاکورزی، اسید سالیسیلیک و قارچ میکوریزا بر رنگدانههای فتوسنتزی و برخی ویژگی های کیفی ذرت85967146110.22059/ijfcs.2018.239089.654362FAعفیفهنیسیگروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرودمهدیهپارسائیاناستادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهروداحمدغلامیدانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرودمهدیبرادران فیروزآبادیدانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهرود0000-0003-1703-8374حمیدعباس دختاستادیار، دانشگاه صنعتی شاهرود، تخصص: اکولوژی گیاهان زراعی، اکولوژی بذر، گیاهان زراعی، علف های هرز و عملکرد و اجزای عملکرد گیاهان زراعیJournal Article20170813Appling different methods to increase seed vigor and seedling establishment of crops are a suitable approach for quantitative and qualitative increasing of crop yield. In order to evaluate the effects of various tillage systems, seed per-treatment and mycorrhizal fungi on some agronomical and physiological traits of maize (Zea mays L), a split plot factorial experiment based on randomized complete block design was conducted with three replications in 2014 at Experimental Farm of Shahrood University of Technology. In this experiment, three systems of tillage (conventional, reduced and minimum) were considered as main plots. Seed pre-treatment levels (pretreatment with salicylic acid in 0.5 milimolar concentration and non-treated) and seed inoculation with mycorrhiza (inoculated and non-inoculated) were considered as a subplot factors. The results indicated that there were significant effects of the triple interaction of tillage systems× seed pre-treatment × mycorrhizal fungi on LAI, carotenoid content and grain yield. The interactions of tillage systems × seed pre-treatment were significant on seed protein, leaf relative water and chlorophyll a and b contents. The treatment combinations of conventional tillage×seed pre-treatment × mycorrhizal inoculation significantly increased the LAI and maize grain yield. Application of salicylic acid along with mycorrhizal fungi improved the traits, including the protein and chlorophyll a and b contents.استفاده از روشهای گوناگون جهت افزایش بنیه بذر و استقرار گیاهچه در گیاهان زراعی راهکار مناسبی برای افزایش کمی و کیفی محصول می باشد. به منظور بررسی تاثیر سامانه های گوناگون عملیات خاکورزی، پیش تیمار بذر و قارچ میکوریزا بر برخی صفات زراعی و فیزیواوژیکی ذرت (Zea mays L.)، آزمایشی به صورت طرح کرتهای خرد شده فاکتوریل در قالب طرح بلوک-های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1393در مزرعهی تحقیقاتی دانشگاه صنعتی شاهرود اجرا گردید. تیمارها شامل 3 سامانه خاکورزی (رایج، کاهش یافته و حداقل) به عنوان عامل اصلی، پیش تیمار بذرها (پیشتیمار و عدم پیش تیمار با اسید سالیسیلیک 5/0 میلی مولار) و تلقیح بذرها باقارچ میکوریزا (تلقیح و عدم تلقیح) به عنوان عوامل فرعی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بیانگر تاثیر معنیدار برهمکنش سهگانه خاکورزی، پیشتیمار بذرها و همزیستی قارچ میکوریزا بر صفت ها، مانند شاخص سطح برگ، میزان کاروتنوئید و عملکرد دانه بود. برهمکنش دو عامل خاکورزی و پیش تیمار بذرها بر صفت های پروتئین دانه، محتوای نسبی آب برگ وکلروفیل a وb معنیدار بود. ترکیب تیماری خاکورزی رایج و پیش تیمار بذرها وکاربرد قارچ میکوریزا سبب افزایش معنیدار صفات شاخص سطح برگ و عملکرد دانه ذرت گردید. استفاده از اسید سالیسیلیک همراه با کاربرد قارچ میکوریزا صفات مورد ارزیابی از جمله محتوای پروتئین دانه، کلروفیل a وb را بهبود بخشید.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71461_d3496a9e48aaebe0f8605499ec15b46a.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Evaluation of tomato cultivars to root-knot nematode (Meloidogyne javanica)ارزیابی مقاومت چند ژنوتیپ گوجهفرنگی به نماتد مولد گره ریشه Meloidogjan javanica971067146210.22059/ijfcs.2018.238568.654355FAسعیدهتنهادانشگاه خلیج فارسفرشتهبیاتدانشگاه خلیج فارسفاطمهجمالیدانشگاه خلیج فارسJournal Article20170807The root-knot nematode, Meloidogyne javanica, is one of the major tomato pathogens in Iran. Using resistant varieties is one of coping method to this disease. In the current study, tolerance of some tomato cultivars to root knot nematode was evaluated in greenhouse.<br /> In this research resistance of 8 tomamo cultivars called (CH- Falat, Y- Falat, Eden Petopride 2, Petopride 5, Xaman, Comodoro and GS12) were evaluated to root-knot nematode in greenhouse in completely randomized design with four replications. The 4-6 leave’s seedling of tomato was inoculated with 5000 larva of nematode per each kg of pot soil. After 2 months, disease index were evaluated on tomato plants. <br /> Cluster analysis showed the range of susceptibility to resistance of tomato cultivars to M. javanica. Results based on pathogenicity traits indicated that the cultivars were divided into four groups: very sensitive, sensitive, semi-sensitive and fairly resistant. CH- Falat cultivar was very sensitive, culticars Y- Falat and Eden were sensitive, cultivars Petopride 2, Petopride 5, Xaman and GS12 were semi-susceptible and Comodoro was relatively resistant to root knot nematode.واکنش هشت رقم گوجهفرنگی مزرعهای شامل پتوپراید 2، پتوپراید 5، زمان، GS12، کومودورو، CH فلات، Y فلات و ایدن در برابر نماتد مولد گره ریشه Meloidogyne javanica مورد بررسی قرار گرفت. گیاهچههای گوجه فرنگی در مرحله چهار الی شش برگی، با غلظت 500 لارو سن دوم نماتد به ازای هر کیلوگرم خاک گلدان، مایه زنی شدند. آزمایش بر پایه طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار انجام گرفت. شاخصهای بیماری (تعداد گال در ریشه، تعداد توده تخم در هر ریشه و تعداد تخم در هر کیسه تخم) و شاخص رشدی (طول شاخساره و ریشه، تعداد برگ، وزن تر و خشک شاخساره و ریشه) 60 روز پس از تلقیح نماتد به خاک گلدانها ارزیابی گردیدند. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که در مورد شاخص بیماری و رشدی ارقام نسبت به هم تفاوت معنیداری در سطح پنج درصد آزمون دانکن داشتند. نتایج ارزیابی شاخص بیماری نشان داد ارقام ایدن، Y-فلات و CH-فلات را میتوان به عنوان ارقام حساس، رقم کومودورو را به عنوان رقم مقاوم و ارقام پتوپراید 2، پتوپراید 5، زمان و GS12 را ارقام نیمه مقاوم به نماتد مولد گره ریشه معرفی کرد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71462_8046fa8b2811ebaa0633e1f32e0c4249.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Quantifying of germination response in dill (Anethum graveolens L.) to temperature and drought stress by hydrothermal time modelکمی سازی پاسخ جوانهزنی شوید (Anethum graveolens L.) به دما و تنش خشکی توسط مدل زمان حرارتی-رطوبتی1071187146310.22059/ijfcs.2018.250871.654441FAسید فرهادصابرعلیهیات علمی دانشکده کشاورزی، مجتمع آموزش عالی تربت جام0000-0002-1868-1313محمد ناصرمودودیدانشکده کشاورزی، مجتمع آموزش عالی تربت جام، خراسان رضوی ایرانJournal Article20180122Temperature and water are the most important environmental factors controlling seed germination in plants. In order to investigate the effect of temperature and drought stress on seed germination and quantifying of germination; a factorial experiment was conducted with eight temperature levels including 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35 and 40 degrees Celsius and the seven levels of drought stress including 0, 0.5-0.0, -0.2, -0.3, -0.4, -0.5 and -0.6 MPa, respectively. The results showed that the germination was decreased by decreasing osmotic potential at all temperature levels. However, the intensity of this decrease was less in the range of 20 to 30°C. Using two different methods, the base and maximum temperature of dill germination was estimated in the range of 2.3 and 2.9 °C and 43.0 and 47.3 °C, respectively. The optimum temperature for dill germination was 26 °C. The estimated value of base water potential for germination was -0.53 Mpa with the hydrothermal time model. The results also showed that water base potential for dill germination was increased by -0.5 Mpa as temperature increased. Finally, it was found that if the base water potential taking into account variable in response to changing temperature, then the hydrothermal time model can be good enough to quntify dill germination response to temperature and water.دما و رطوبت از مهمترین عوامل محیطی کنترل کننده جوانهزنی در گیاهان میباشند. به منظور بررسی تأثیر دما و تنش خشکی بر جوانهزنی بذر شوید و کمی سازی آن، آزمایشی به صورت فاکتوریل با هشت سطح دما شامل 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35 و 40 درجۀ سلسیوس و هفت سطح تنش خشکی شامل 0، 1/0-، 2/0-، 3/0-، 4/0-، 5/0- و 6/0- مگاپاسکال انجام شد. نتایج نشان داد در همۀ سطوح دمایی با کاهش پتانسیل اسمزی، میزان جوانهزنی کاهش یافت، با اینوجود شدت این کاهش در محدوده حرارتی 20 تا30 درجه سانتیگرداد کمتر بود. با دو روش مختلف، درجه حرارت پایه جوانهزنی شوید 3/2 و 9/2 درجه ساتیگراد و درجه حرارت حداکثر جوانهزنی آن 0/ 43و 3/47 درجه سانتی برآورد شد. دمای مطلوب جوانهزنی برای شوید نیز حدود 26 درجه سانتیگراد به دست آمد. مقدار پتانسیل آب پایه برای جوانهزنی شوید در مدل زمان حرارتی-رطوبتی نیز 53/0- مگاپاسکال محاسبه شد. نتایج همچنین نشان داد که با افزایش حرارت پتانسیل آب پایه برای جوانهزنی بذر شوید در حد نیم واحد مگاپاسکال افزایش یافت. در نهایت مشخص شد که در صورت متغییر در نظر گرفتن پتانسیل آب پایه در واکنش به تغییرات دما، مدل زمان حرارتی-رطوبتی بهخوبی قادر است پاسخ جوانهزنی شوید به حرارت و رطوبت را کمی کند.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71463_6e4a426c7bec7c5dd0e133bde2ca2b61.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Influence of foliar zinc application on yield and physiological traits of soybean under different irrigation regimesتأثیر محلول پاشی روی بر صفات فیزیولوژیک و عملکرد دانه سویا در شرایط رژیم های مختلف آبیاری1191287146510.22059/ijfcs.2017.216658.654184FAسمیهکرمیفارغ التحصیل دانشگاه تربیت مدرسسید علیمدرس ثانویدانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس0000-0003-2037-0271فائزهقناتیعضو هیئت علمی گروه علوم زیستی دانشکده علوم پایه دانشگاه تربیت مدرسحامدکشاورزدانشگاه تربیت مدرسموناپوردهقانفارغ التحصیل دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20160929In order to study the effect of irrigation regimes and zinc foliar application on some physiological traits and yield of soybean, an experiment conducted in 2009 at Faculty of Agriculture of Tarbiat Modares University as randomized complete block design arrangement in split factorial with three replications. Main factor was irrigation regimes containing three levels (non stress, water deficit stress in vegetative growth stage and water deficit stress from flowering stage to 10 percent pod set) and subordinate factor was a factorial combination of foliar zinc application containing three levels (non foliar application, water foliar application and zinc sulfate (5000 ppm)) foliar application and cultivars containing two levels (L17 and Clarck 63). Water deficit stress significantly decreased the grain yield. Water deficit stress decreased further Fv/Fm, chlorophyll and soluble protein content in leaves of cultivars, but increased soluble carbohydrates, proline content and antioxidant enzymes activity. Zinc sulfate foliar application increased Fv/Fm, chlorophyll content, soluble protein content in leaves and superoxide dismutase activity in both cultivars, but decreased soluble carbohydrates, proline content, catalase and peroxidase activities. In general, foliar application of zinc decreased harmful effects of oxidative stress due to water deficit stress and improved growth conditions for soybean plants.بهمنظور بررسی اثر تنش کمبود آب و محلولپاشی روی، بر برخی صفات فیزیولوژیک و عملکرد دانه سویا آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس انجام گرفت. عامل اصلی شامل رژیمهای آبیاری در سه سطح (بدون تنش، تنش در مرحله رشد رویشی، تنش از مرحله گلدهی تا 10 درصد غلافبندی) و عامل فرعی حاصل از ترکیب دو عامل رقم با دو سطح (L17 و کلارک63) و عامل محلولپاشی، در سه سطح (بدون محلولپاشی، محلولپاشی آب خالص و محلولپاشی سولفات روی (5 در هزار)) بود. با اعمال تنش کمآبی عملکرد دانه بهطور معنیداری کاهش یافت. با اعمال تنش کمآبی میزان Fv/Fm، محتوای کلروفیل و پروتئین محلول برگ هر دو رقم کاهش اما هیدراتهای کربن محلول، پرولین و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان آنها افزایش یافت. کاربرد عنصر روی سبب افزایش معنیداری در عملکرد دانه، میزان کلروفیل، نسبت Fv/Fm، محتوای پروتئین محلول برگ و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز هر دو رقم شد، اما مقدار کربوهیدراتهای محلول، پرولین و فعالیت آنزیم کاتالاز و پراکسیداز آنها کاهش یافت. بهطور کلی محلولپاشی روی توانست اثرات منفی ناشی از تنش اکسیداتیو حاصله از کمبود آب را کاهش دهد و شرایط رشد را برای گیاه سویا بهبود بخشد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71465_1faa9317448ea3f310abbba30d851aa3.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Application of AMMI approuch in “Genotype x Environment” interaction analysis
and determining yeild stability of soybean purelines [Glycine max (L.) Merril ]کاربرد روش AMMI در تجزیه اثر متقابل ژنوتیپ × محیط و تعیین پایداری عملکرد لاینهای خالص سویا (Glycine max L.)1291377149510.22059/ijfcs.2018.240594.654374FAحمید رضابابائیاستادیار پژوهش موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرحسینسبزیکارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستاننسرینرزمیمربی پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل (پارس آباد مغان)Journal Article20171004This study conducted to evaluating adaptability and seed yeild stability of 19 soybean purelines and Kousar cultvar (check) in three regions: Karaj, Khoram abad and Moghan in during 1392 and 1393 years. For this purpose after preparing soil and planing experimental design, genotype seeds planted in the respective plots. The usual agronomic attentions carried out at growth stages and each genotype yeild estimated after harvest. Combined analysis of variance according to AMMI model, ASV parameter, Biplot Genotypes & Environments means versus IPCA1 and Biplot IPCA1 versus IPCA2 computed by Genstat Ver.12 . the results of ANOVA and AMMI analysis showed that genotye and environment additive effects and “Genotype x Environment” multiplicative effect are significant in % 1 level. Sum of squares of genotype, environment and Gen. × Env. factors founded % 4, % 46 and % 13 of total Sum of squares respectivily. Also according to ASV parameter and results of 1 and 3 biplots three genotypes: G10 (Spry × Nemaha/7) , G16 ( Spry x Savoy/3) and G20 (Kousar) were the most stable and genotype G10 (Spry × Nemaha/7) selected as the best genotype considering the yeild (2764 Kg/ha) and stability.این تحقیق با هدف بررسی سازگاری و پایداری عملکرد دانه 19 لاین خالص سویا به همراه رقم تجارتی کوثر در سه منطقه کرج، خرمآباد و مغان طی دو سال زراعی ( 1393- 1392) اجرا شد. بدین منظور پس از آماده سازی زمین و پیاده نمودن نقشه آزمایشی اقدام به کشت بذور ژنوتیپها در کرتهای مربوطه گردید. در طول دوره رشد گیاه مراقبتهای زراعی معمول به عمل آمد و پس از برداشت عملکرد هر ژنوتیپ برآورد گردید. تجزیه واریانس مرکب بر اساس مدل امی، آماره ASV، نمودار دو بعدی عملکرد ژنوتیپها (لاینهای خالص) و محیطها برای مولفه اول IPCA1 و نیز نمودار دو بعدی دو مولفه IPCA1 و IPCA2 توسط نرمافزار Genstat 12 انجام شد. نتایج تجزیه واریانس مرکب امی بیانگر معنیدار بودن اثرات جمعپذیر ژنوتیپ و محیط و اثر ضربپذیر ژنوتیپ × محیط در سطح 1 % بود. مجموع مربعات اثرات ژنوتیپ، محیط و ژنوتیپ × محیط بهترتیب 4% ، 46 % و 13 % از مجموع مربعات کل را تشکیل دادند. همچنین سه ژنوتیپ: (Spry × Nemaha/7) G10، ( Spry × Savoy/3) G16 و(Kousar) G20 بر اساس معیار ASV و نمودارهای بایپلات1 و3 از پایدارترین ژنوتیپها بودند که ژنوتیپ(Spry × Nemaha/7) G10 با توجه به عملکرد (Kg/ha 2764) و پایداری به عنوان بهترین ژنوتیپ انتخاب شد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71495_950188a3864ad387dbe9f8e906b517eb.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522The effect of abiotic elicitors on antioxidants and phytochemical traits of celandine (Chelidonium majus) under drought stressتاثیر الیسیتورهای غیرزیستی بر آنتیاکسیدانها و صفات فیتوشیمیایی مامیرانکبیر (Chelidonium majus) تحت تنش خشکی1391507150610.22059/ijfcs.2018.250266.654435FAصدیقهفابریکی اورنگدانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، گروه تولید و اصلاح نباتات0000-0001-5995-3752هانیه ساداتشهاب زادهدانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نیاتات، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانJournal Article20180115This experiment was carried out to investigate the effect of methyl jasmonate and salicylic acid on the antioxidant production and physiological-biochemical properties of Chelidonium majus under drought stress condition. For this, an experiment was conducted as factorial based on completely randomized design with four replications in Imam Khomeini International University during 2016-2017. Three factors included drought stress in two levels (non-stress and drought stress with 100% and 50% field capacity irrigation, respectively), elicitor in three levels (control, 100 μm methyl-jasmonate and 2 mM salicylic acid) and plant organs (root, stem and leaf). Analysis of variance and mean comparisons showed that methyl-jasmonate and salicylic acid reduced the activity of CAT enzyme. Both salicylic acid and methyl-jasmonate did not affect the activity of SOD, but methyl-jasmonate increased the activity of GPX and salicylic acid reduced APX activity under drought stress. Also, methyl-jasmonate and salicylic acid reduced APX activity compared to control treatment. The highest amount of protein content was observed in root and then in leaf. Salicylic acid increased total protein content up to 34% compared to control treatment. Both Methyl-jasmonate and salicylic acid increased chlorophyll chlorophyll, carotenoids, flavonoids and anthocyanin compared to control treatment, but salicylic acid was superior in increasing of chlorophyll and carotenoids whereas methyl-jasmonate was superior in increasing of flavonoids and anthocyanin. In conclusion, methyl-jasmonate and salicylic acid have increased the ability of celandine in response to drought stress, and also, in addition to the protective effect against drought-induced oxidation, they increased photosynthetic pigments and some of metabolites.این تحقیق جهت بررسی تاثیر متیل جاسمونات و سالیسیلیک اسید بر ویژگیهای آنتیاکسیدانی و خصوصیات فیزیولوژیکی- بیوشیمیایی گیاه دارویی مامیران کبیر (Chelidonium majus) تحت شرایط تنش خشکی اجرا شد. بدین منظور آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. سه فاکتور مورد مطالعه شامل تنش خشکی در دو سطح (بدون تنش و تنش خشکی به ترتیب با میزان آبیاری 100 و 50 درصد ظرفیت زراعی خاک)، الیسیتور در سه سطح (شاهد؛ صفر، متیل جاسمونات 100 میکرومولار و سالیسیلیک اسید 2 میلیمولار) و اندام گیاهی (ریشه، ساقه و برگ) بودند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگینها نشان داد که متیلجاسمونات و سالیسیلیکاسید فعالیت آنزیم کاتالاز (CAT) را کاهش دادند. هر دو الیسیتور سالیسیلیکاسید و متیلجاسمونات در فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (SOD) تاثیری نداشتند اما متیل-جاسمونات باعث افزایش فعالیت گایاکول پراکسیداز (GPX) و سالیسیلیک اسید تحت تنش خشکی باعث کاهش فعالیت آسکوربات پراکسیداز (APX) شد. همچنین متیلجاسمونات و سالیسیلیکاسید باعث کاهش فعالیت APX نسبت به شاهد شدند. متیلجاسمونات و سالیسیلیک اسید موجب افزایش کلروفیـل و میزان کاروتنوئیدها، فلاونوئید و آنتوسیانین نسبت به تیمار شاهد شدند. سالیسیلیک اسید در افزایش محتوای کلروفیل و کاروتنوئیدها و متیل جاسمونات در افزایش فلاونوئید و آنتوسیانین نسبت به هم برتر بودند. بنابر نتایج بدست آمده از این پژوهش، متیلجاسمونات و سالیسیلیکاسید باعث افزایش توانایی گیاه مامیران در پاسخ به تنش خشکی گردیده و علاوه بر اثر محافظتی در برابر اکسیداسیون ناشی از خشکی باعث افزایش رنگیزههای فتوسنتزی و برخی متابولیتهای گیاه شدند.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71506_8dff5136dbf4c0eb5f39155e15069444.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Effect of Vermicompost and Nitrogen Fertilizer on Quantitative and Qualitative Yield of Corn (Zea Mays L.)تأثیر کاربرد ورمی کمپوست و کود نیتروژن بر عملکرد کمی و کیفی ذرت (Zea mays L.)1511597151810.22059/ijfcs.2018.249682.654431FAمسعودرفیعیبخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.0000-0003-0101-7659عبدالرضاکونانیدانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده تحصیلات تکمیلی، دانشکاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد، خرم آباد، ایران.Journal Article20180110Nowadays, the use of organic fertilizers is very important to optimize the use of chemical fertilizers, as well as increasing the production and preservation of soil fertility in sustainable agricultural systems. An experiment was conducted to investigate the effect of vermicompost and nitrogen fertilizer on quantitative and qualitative yield of S.C 704 corn in a factorial arrangement in a randomized complete block design with three replications. The factors consisted of three levels of base fertilizer (application of chemical fertilizer, vermicompost and combined application of 50% chemical fertilizer and vermicompost) at sowing time, and Side dress fertilization (non-consumption, one stage and two levels of nitrogen fertilizer). The results showed that basic fertilizer and side dress fertilizer had a significant effect on traits. The application of fertilizer as well as the application of combined fertilizer and vermicompost had a significant advantage over pure vermicompost application. Most of the increase in grain yield dressing with an increase in plant height, grain yield and its components. The highest grain yield (8935 kg. ha-1) and protein (8.6%) were obtained in the application of combined basic fertilizer application. The results showed that the combined use of basic fertilizer in addition to increasing yield and protein content, can optimize the use of nitrogen fertilizer on corn as well as a one-stop side dress fertilizing can grow and economic performance of the plant to significantly improve.امروزه کاربرد کودهای آلی در جهت بهینهسازی مصرف کودهای شیمیایی و همچنین افزایش تولید و حفظ حاصلخیزی خاک در نظامهای زراعی پایدار، اهمیت ویژهای دارد. بهمنظور بررسی تأثیر کاربرد ورمیکمپوست و کود نیتروژن بر عملکرد کمی و کیفی ذرت دانهای سینگلکراس 704، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عاملها شامل کود پایه در سه سطح (کاربرد کود شیمیایی، ورمیکمپوست و کاربرد توأم 50 درصد کود شیمیایی و ورمیکمپوست) و زمان کوددهی شامل (عدممصرف، یکمرحله و دو مرحله کود سرک نیتروژن) بودند. نتایج نشان داد که کود پایه و کود سرک دارای اثر معنیداری بر صفات بود. کاربرد کود شیمیایی و همچنین کاربرد توأم کود شیمیایی و ورمی-کمپوست، نسبت به کاربرد ورمیکمپوست خالص برتری معنیداری داشت. بیشترین افزایش صفات در عامل کود سرک با افزایش ارتفاع بوته، عملکرد و اجزای عملکرد دانه بود. بالاترین عملکرد دانه (8935 کیلوگرم در هکتار) و پروتئین (6/8 درصد) در عامل کاربرد توأم کود پایه بهدست آمد. یافتهها نشان داد که کاربرد توأم کود پایه علاوه بر افزایش عملکرد و پروتئین دانه، میتواند موجب بهینهسازی مصرف کود نیتروژن در زراعت ذرت شده و همچنین یک مرحله کوددهی سرک میتواند رشد و عملکرد اقتصادی این گیاه را به نحو چشمگیری بهبود بخشد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71518_217323313c43fd526084b3f5dbe363b9.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Perception of possible transformation in samples of corn seed and feed for livestock and poultry based on 35S promoter and nos terminatorسنجش تراریختی احتمالی در نمونه های بذر ذرت و خوراک دام و طیور بر مبنای راه انداز 35S و خاتمه دهنده nos1611697158510.22059/ijfcs.2018.248084.654422FAجلالشعبانی.پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرجعلیرضاطالعیاستاد دانشگاه تهران0000-0001-7143-6694حسینهنریگروه زیستشناسی دانشگاه جامع امام حسین، تهرانJournal Article20171218The increased areas under cultivation of genetically modified plants have proponents and opponents in the international arena. According to potentially usefulness and harms of these products, organizations have established regulatory rules to safety use of them for feeding humans and livestock. Hence, genetically modified products have been distinguished from non-GMOs through labeling. Two more applicable genetic elements in plant transformations, 35S promoter and nos terminator, were considered as targeted elements for detection of GMO products in this research. Three maize grain cultivars, one soybean meal sample, and three bird’s food samples were used as experimental materials. The two-targeted genetic elements were detected in all samples. The Invertase and Lectin sequences as endogens were used for determining the presence of corn and soybean genomes as criteria. The two endogens were identified in all those of samples, which have the related genomes. In accordance to accepting of Cartagena Protocol in Iran, it’s been hopped that labeling rules of GMO products follow more seriously.افزایش سطح زیر کشت گیاهان تراریخته ژنتیکی، موافقین و مخالفینی را در عرصه بینالمللی پیدا کرده است. با توجه به مزایا و مضرات احتمالی این محصولات، سازمانها و نهادهایی قوانین مربوط به ایمنی استفاده از این محصولات برای تغذیه انسان و دام و همچنین محیط زیست را وضع نمودهاند. از اینرو، محصولات تغییر یافته ژنتیکی بهواسطه برچسب GMO از سایر محصولات متمایز میشوند. راهانداز 35S و خاتمه دهنده nos که از عناصر ژنتیکی پر کاربرد در ترانسفورماسیون گیاهی هستند، بهعنوان عناصر هدف جهت تشخیص احتمال GMO بودن نمونههای آزمایشی در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفتند. مواد آزمایشی این پژوهش شامل سه نمونه بذر ذرت، یک نمونه کنجاله سویا و سه نمونه خوراک طیور بود. دو عنصر ژنتیکی هدف در تمامی نمونههای آزمایشی شناسایی شدند. همچنین اندوژن اینورتاز و اندوژن لکتین که بهترتیب بهعنوان معیار تعیین وجود ژنوم ذرت و سویا مورد استفاده قرار گرفتند، در تمامی نمونههای حاوی ذرت و سویا شناسایی شدند. با توجه به پذیرش پروتکل کارتاهنا از جانب کشور ایران، امید آن میرود که قوانین برچسبگذاری محصولات GMO با جدیت بیشتری دنبال گردد.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71585_036fa90d5e19d6010c4f25c038774cd1.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Stabilization Analysis of Advanced Spring Canola Linesتجزیه پایداری لاینهای پیشرفته بهاره کلزا1711797164310.22059/ijfcs.2018.253161.654450FAناصرمظهری روشدانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه آزاد- کرج
تهران –خیابان دولت(کلاه دوز)بین چهار راهقنات وکاوه،پلاک299،طبقه 5 واحد 18سید علیپیغمبریپردیس کشاورزی و منابع طبیعی ،دانشگاه تهرانحسنامیری اوغانکرَج- بخش تحقیقات دانه های روغنی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر0000-0002-7084-7501Journal Article20180303To evaluate the grain yield stability of rapeseed promising lines in different environmental conditions, thirteen spring oilseed rape genotypes were assessed in a randomized complete block design with three replications in four locations (Karaj, Sari, Gorgan and Zabol) during two years (2015-2017). Simple analysis of variance showed that there was a significant difference between rapeseed lines in terms of grain yield at a probability level of 1%, which indicates that there is enough genetic diversity between them. In combined analysis of variance, the effects of year, location, year × location and genotype × location were also significant at 1% probability level. The comparison of mean grain yield showed that the rapeseed lines Simba, L104 and RGS003 produced the highest grain yield of 3105, 3058, 3032 kg ha-1, respectively. For stability analysis, different methods of stability including one-variable and regression methods (12 methods in total) were performed. Based on the integration of the results of these methods, three rapeseed lines Simba, L104 and RGS003 were stable and high yielding. For complementary studies, it will be recommended that these stable and high-yielding rapeseed lines be used in farm trials in target areas under farmer's conditions.بهمنظور بررسی پایداری عملکرد دانه لاین های امیدبخش کلزا در شرایط مختلف محیطی، سیزده ژنوتیپ بهاره کلزا در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و در چهار مکان (کرج، ساری، گرگان و زابل) طی دو سال زراعی (96-1394) ارزیابی شدند. تجزیه واریانس ساده نشان داد که بین ارقام از لحاظ عملکرد دانه اختلاف معنی داری در سطح احتمال 1% وجود دارد که بیانگر وجود تنوع ژنتیکی کافی بین تیمارهاست. در تجزیه واریانس مرکب، اثرات سال، مکان، سال×مکان و ژنوتیپ×مکان نیز در سطح احتمال 1 درصد معنیدار بود. مقایسه میانگین عملکرد دانه نشان داد که ژنوتیپهای Simba، L104 وRGS003 بیشترین عملکرد دانه را به ترتیب 3105، 3058، 3032 کیلوگرم در هکتار تولید کردند. برای تجزیه پایداری از روشهای مختلف پایداری شامل روشهای تک متغیره و رگرسیونی (جمعا 12 روش) استفاده شد. براساس تلفیق نتایج این روش ها، سه ژنوتیپ Simba، L104 وRGS003 پایدار و پرمحصول شناخته شدند. برای مطالعات تکمیلی توصیه می شود که از این ارقام پایدار و پرمحصول در اجرای آزمایشهای تحقیقی-تطبیقی در مناطق هدف در شرایط زارعان استفاده شود.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71643_059f8a3154172b42ce1232f238f84620.pdfمؤسسه انتشارات دانشگاه تهرانعلوم گیاهان زراعی ایران2008-481150120190522Effect of planting density on lodging and yield parameters in rice cultivarsاثر تراکم کاشت بر خوابیدگی بوته و مؤلفههای عملکرد ارقام برنج1811907169210.22059/ijfcs.2018.234077.654327FAاسماعیلیساریدانشگاه پیام نور ساریJournal Article20170526In order to investigate the effect of planting arrangement on lodging and yield in rice cultivars, a split plot experiment based on randomized complete blocks design was conducted in four replications. The main plot was five rice cultivars (Tarom Mahalli, Tarom Hashemi, Tarom Deylamani, Tarom Langrudi and Sang Tarom) and three plant density (40, 80, 120 plant. M-2) were design as sub-plot. The lowest total spikelet’s and sterile spikelet’s were obtained in Tarom Langrudi and the lowest tiller number per hill and panicle number.m-2 were produced in Tarom Mahalli and Sang Tarom, respectively. Shortest length of first, second and third internode and biggest third internode diameter and also the least plant height were obtained in Tarom Langrudi. As a result the most lodging resistance and the least lodging index for third and fourth internode were produced in Tarom Langrudi. Total tiller numbers were decreased with increasing of plant density but in this case the panicles numbers were increased significantly. Node number, the length first, second internodes, the fourth internode diameter and also the third, fourth internode bending movement were decreased with increasing plant density. Minimum lodging index in the third and fourth internodes were produced in 80 plants per m2. Interaction of variety and planting density had significant effect on all agronomical traits and morphological characteristics that related to lodging traits. Therefore, there were significant differences between different rice cultivars in different planting arrangement.بهمنظور بررسی اثر آرایش کاشت بر خوابیدگی بوته و عملکرد پنج رقم محلی برنج، آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعهای واقع در شهرستان بابل در سال 1393 انجام شد. تیمارها شامل پنج رقم طارم محلی، طارم هاشمی، طارم دیلمانی، طارم لنگرودی و سنگ طارم بهعنوان عامل اصلی و سه سطح تراکم کاشت 40، 80 و 120 بوته در مترمربع بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. کمترین تعداد کل خوشهچه و تعداد خوشهچه پوک در خوشه برای رقم طارم لنگرودی و کمترین تعداد پنجه در بوته و تعداد خوشه در متر مربع بهترتیب در رقمهای طارم محلی و سنگ طارم مشاهده گردید. بیشترین مقاومت به شکستگی و کمترین شاخص خوابیدگی میانگرههای سوم و چهارم در رقم طارم لنگرودی مشاهده گردید. تعداد کل پنجه در بوته با افزایش تراکم کاشت کاهش یافت در حالیکه تعداد خوشه در متر مربع به طور معنیداری افزایش یافت. تعداد گره، طول میانگرههای اول و دوم، قطر میانگره چهارم و همچنین حرکت خمش میانگرههای سوم و چهارم با افزایش تراکم روند کاهشی داشتند. حداقل شاخص خوابیدگی میانگره سوم و چهارم (65/199 و 4/241) مربوط به تراکم 80 بوته در مترمربع بود. اثرات متقابل رقم در تراکم کاشت بر کلیه صفات زراعی و خصوصیات مرفولوژیکی وابسته به خوابیدگی اثر معنیداری داشت. لذا، بین ارقام مختلف برنج در آرایشهای مختلف کاشت از نظر شاخصهای خوابیدگی و عملکرد تفاوت وجود داشت.https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71692_2be192ba56d331a04859e3102b632624.pdf