مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 The evaluation of germination parameters and cardinal temperatures of Plantago ovata بررسی ویژگی‌های جوانه‌زنی و تعیین دماهای مهم بذر اسفرزه (Plantago ovate) 1 7 63583 10.22059/ijfcs.2016.63583 FA عباس هاشمی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران رضا توکل افشاری استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0003-0073-8665 لیلا تبریزی استادیار گروه علوم باغبانی و فضای سبز، ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2015 02 10 This study was conducted to investigate the effects of different temperatures on seed germination of Plantago ovata and also to evaluate cardinal temperatures. Various constant temperatures (5, 10, 15, 20, 25, 30 and 35ºC) were conducted in a completely randomized design with four replications. The germinated seeds were counted every day and the rate of germination percentage, cumulative germination and cardinal temperatures of Plantago ovata seed germination based on two regression models including Intersected-lines Model and Quadratic Polynomial Model were calculated. The effects of temperatures on rate and percentage of germination was significant. The highest germination rates were in 20ºC (R50=0.067). Based on the two regression models, Intersected-lines Model and Quadratic Polynomial Model, the cardinal temperatures (Tbase, Topt and Tmax) of Plantago ovata seeds were: (3.9-4.5), (18.8-21.1) and (33.7-34.1)°C, respectively. With increasing temperature, the more suitable conditions in terms of temperature, is created for Plantago ovata seed germination and germination rate is increased. در این تحقیق، تأثیر دماهای مختلف بر جوانه‌زنی بذر گیاه دارویی اسفرزه (Plantago ovata)، به‌منظور تعیین دماهای مهم یعنی کمینه، بهینه و بیشینه (کاردینال) بررسی شد. ارزیابی واکنش جوانه‌زنی در دماهای ثابت 5، 10، 15، 20، 25، 30 و 35 درجۀ سلسیوس در قالب طرح کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. بذرهای جوانه‌زده هر روز شمارش شده و سپس سرعت جوانه‌زنی و درصد جوانه‌زنی محاسبه و نمودار دماهای مهم جوانه‌زنی بذر اسفرزه بر پایۀ دو مدل رگرسیونی دو تکه‌ای و چندجمله‌ای درجۀ دو ترسیم شد. بنا بر نتایج به‌دست‌آمده، تأثیر دما بر درصد و سرعت جوانه‌زنی بذر اسفرزه معنی‌دار (01/0p≤) بود. بالاترین سرعت جوانه‌زنی در دمای 20 درجۀ سلسیوس به میزان 067/0R50= مشاهده شد. بر پایۀ دو مدل دو تکه‌ای و چندجمله‌ای درجۀ دو، دماهای مهم جوانه‌زنی بذر اسفرزه شامل، دمای کمینه (پایه) (9/3 تا 5/4 درجۀ سلسیوس)، بهینه (8/18 تا 1/21 درجۀ سلسیوس) و بیشینه (7/33 تا 1/34 درجۀ سلسیوس) تعیین شد. با افزایش دما، شرایط مناسب‌تری از لحاظ دمایی، برای جوانه‌زنی اسفرزه ایجاد و باعث افزایش سرعت جوانه‌زنی می‌شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63583_974114c801d7e910f9570c75670bddd3.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Effects of self and cross pollination on morphological and agronomic traits in orchad grass تأثیر خودگشنی اجباری و آزاد گرده‌افشانی بر صفات زراعی و ساختار ظاهری علف باغ (Dactylis glomerata) 9 17 63584 10.22059/ijfcs.2016.63584 FA سهیلا اسپنانی دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان محمد مهدی مجیدی دانشیار اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2014 03 04 This study was conducted to evaluate the effect of mandatory of self-fertilization on morphological and agronomic traits of orchad grass. Three populations including self-fertilization, open pollination and parental genotypes (each consisted of 25 genotype of orchad grass) were evaluated using a split plot experiment according to a randomized complete block design. Significant differences were found among populations for day to ear emergence, day to pollination, spread, fresh yield, dry matter yield, plant height, leaf to stem ratio and percentages of dry matter yield. For most of the traits, means of self-pollinated population was less than parents and open pollinated population. Forage yield of self-population was 44% less than parents indicating the probably of inbreeding depression. However, days to ear emergence and days to pollination in self population was higher than parental genotype. Negative correlation was found between forage yield with day to ear emergence and day to pollination. Biplot of principle component analysis clearly differentiate three populations confirmed by cluster analysis. In conclusion, the result showed that orchad grass has ability for self-fertilization and therefor it is possible to develop inbred line from this plant in future breeding programs. این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر خودگشنی یا خودگردهافشانی اجباری بر صفات ساختار ظاهری (مورفولوژیک) و زراعی علف باغ صورت گرفت. سه جمعیت خودگشن، آزاد گردهافشان و والدینی به‌دست‌آمده از 25 ژنوتیپ علف باغ ایجاد و به‌صورت آزمایش اسپلیت پلات در قالب طرح آزمایشی بلوک کامل تصادفی بررسی شدند. اختلاف بین جمعیتها در صفات، شمار روز تا گرده‌افشانی، قطر طوقه، عملکرد علوفۀ تر، عملکرد علوفۀ خشک ارتفاع، نسبت برگ به ساقه و درصد مادۀ خشک معنیدار بود. برای بیشتر صفات، میانگین جمعیت خودگشن کمتر از والدین و آزاد گردهافشان بود. برای صفت عملکرد علوفۀ خشک، جمعیت خودگشن نسبت به جمعیت والدینی 44 درصد کاهش عملکرد داشت که میتواند به دلیل ضعف ناشی از خویش‌آمیزی (اینبریدینگ) باشد. روز تا گرده‌افشانی در جمعیت خودگشن نسبت به جمعیت والدینی بالاتر بود که میتواند ناشی از نقش تأثیر افزایشی ژن در کنترل این صفات باشد. عملکرد علوفۀ خشک با صفات شمار روز تا خوشه‌دهی، شمار روز تا گرده‌افشانی همبستگی منفی و با صفات ارتفاع و طول برگ پرچم همبستگی مثبت داشت. نمودار دووجهی (بایپلات) مؤلفه‌های اصلی برای سه جمعیت توانست این سه جمعیت را از هم جداسازی کند که با نتایج تجزیۀ خوشه‌ای (کلاستر) سازگاری داشت. در مجموع نتایج نشان داد که علف باغ قابلیت خودگشنی را داشته و احتمال دارد بتوان در برنامههای اصلاحی آتی از این گیاه رگة خویش‌آمیز (لاین اینبرد) تهیه نمود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63584_001c10d28e514c413b461eae83abdb4b.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Expression levels of hdr, fds and idi genes in aerial organs of Artemisia diffusa and their relationships with some terpene contents بررسی سطح بیان ژن‌های fds، hdr و idi در اندام‌های هوایی گیاه Artemisia diffusaو ارتباط آن‌ها با میزان برخی از ترپنوئیدهای تولیدی 19 27 63585 10.22059/ijfcs.2016.63585 FA فرزاد علائی مقدم دانش‌آموختة کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محمد رضا نقوی استاد گروه بیوتکنولوژی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0002-4251-4750 عبدالهادی حسین زاده دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0003-2241-2359 Journal Article 2014 11 25 In view of the importance of terpene in human’s life, analyzing the relationship between them and the involved genes are of crucial necessity. The necessity is for exploring influential genes. Among different plants containing terpene, Artemisia is included. In this study, several genes Farnesyl diphosphate synthase (fds), Hydroxy-2-methyl-2-(E)-butenyl 4-diphosphate reductase (hdr) and Isopentenyl diphosphate isomerase (idi) in pathways 2-c-methyl-erythritol 4- phosphate (MEP) and Mevalonate (MVA) were analyzed in comparison to some monoterpene and sesquiterpene content in three tissues namely leaf, bud and flower of Artemisia diffusa. This study was conducted to compare RT-PCR data of genes with data from terpene GC-MS results. Results showed that it seemed for certain terpenes production in certain tissues, the above genes had limiting function (as idi in bud for 1,8- cineole and germacrene-D). These genes play important roles in terpene production and for some other terpenes, probably, other downstream genes such as terpene synthase had this limiting role (about beta-farnescene, for example, genes idi and fds had no limiting role in none of tissues mentioned above). Another point which casts doubt on fds, hdr and idi functions in terpene production is post-transcriptional regulation of these genes, the factor which was not evaluated in this study. به دلیل اهمیت ترکیبات ترپنی در زندگی انسان، بررسی رابطة بین آن‌ها و ژن‌های دخیل ضروری است. این ضرورت از نظر کشف ژن‌های مهم در تولید این مواد است. در میان گیاهان حاوی ترپن، جنس آرتمیزیا اهمیت زیادی دارد. در این بررسی، ژن‌های fds و hdr و idiدر سه بافت برگ، گل و غنچه از گیاه Artemisiadiffusaارزیابی شدند. این بررسی با استفاده از مقایسة داده‌های حاصل از PCR در زمان واقعی ژن‌ها با داده‌های حاصل از GC-MS ترپن‌ها انجام گرفته است. نتایج این بررسی نشان داد که به‌احتمال در تولید بعضی از ترپن‌ها در بافت‌های خاص، ژن‌های نام‌برده تأثیر محدودکننده دارند. چنانکه ژن idi برای 1,8- cineoleو germacrene-D در غنچه تأثیر محدودکننده را نشان داد. از سوی دیگر، جدای از اینکه این ژن‌ها نقش مهمی در ترکیب (سنتز) ترپن‌ها دارند، در مورد دیگر ترکیبات ترپنی، به‌احتمال ژن‌های پایین‌دست‌تر مانند ترپن سنتازها این وظیفة محدودکنندگی در تولید به عهده دارند. به‌طوری‌که در تولید ماده beta-farnescene در هیچ‌یک از گل، برگ و غنچة ژن fds نقش محدودکننده را نشان نداد. عامل دیگری که بر نقش ژن‌های نام‌برده در تولید ترپن‌های موردنظر اثر می‌گذارد وجود تنظیم در سطح پس از رونویسی است که در این بررسی به آن پرداخته نشده است.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63585_b1e1ec16dbbd572be29e9bebb5becdd0.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 The effects of terminal heat stress on yield, yield components and some morpho-phenological traits of barley genotypes (Hordeum vulgare L.) in Ahvaz weather conditions تأثیر تنش گرمای انتهای فصل بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی صفات مورفو-فنولوژیک ژنوتیپ‌های جو (Hordeum vulgare L.) در شرایط آب و هوایی اهواز 29 40 63586 10.22059/ijfcs.2016.63586 FA اکرم اورکی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز محمدرضا سیاهپوش استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز 0000-0001-9187-8211 افراسیاب راهنما استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز ایرج لک‌زاده مربی بخش تحقیقات اصلاح و تهیة نهال و بذر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اهواز Journal Article 2014 10 01 Terminal heat stress is the most widespread heat stress in the world. In order to evaluate the effect of heat stress on yield, yield component, and mopho-phenological traits of barley, 10 barley genotypes including the 2-row genotypes: Mahour, Khoram, Nimrooz, Abidar and 6-row genotypes: Yousef, Rihan 03, Izeh, Zahak, Nosrat, Jonoub were tested under normal (optimum sowing date) and heat stress (late sowing date) conditions in experimental field of Shahid Chamran University of Ahvaz. The experiment in each condition was arranged in a randomized complete block design. Terminal heat stress caused significant reduction in days from sowing to heading (38%), days from sowing to maturity (34%), plant height (47%), peduncle length (36%), biological yield (52%), spike length without awn (21%), number of spikelet per spike (31%), number of kernels per spike (36%), 1000 kernel weight (7%), harvest index (7%) and grain yield (42%). According to the results, in normal condition Yousef with 5.4 t/ha and in stress condition Rihan 03 and Jonoub with 3.4 t/ha have the maximum grain yield. Abider in both conditions showed the minimum yield. Based on the results, the maximum correlation coefficient was observed between harvest index and grain yield in both conditions, heat stress (r=0.77, p ≤0.01) and normal (r=0.91, p ≤0.01), suggesting the considerable role of this trait for evaluating the barley genotypes in heat stress experiments. 6-row barley genotype had superiority for most of traits in compare to 2-row genotypes and finally gave more grain yield in both conditions. گرمای انتهای فصل گستردهترین نوع تنش گرمایی در جهان است. بهمنظور بررسی تأثیر تنش گرمای انتهای فصل بر جو، آزمایشی در دو شرایط عادی (نرمال) و تنش گرما روی ده ژنوتیپ جو شامل ژنوتیپهای دو ردیفة ماهور، خرم، نیمروز، آبیدر و ژنوتیپ‌های شش ردیفة یوسف، ریحان 03، ایذه، زهک، نصرت و جنوب در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا شد. نتایج نشان داد که تنش گرما باعث کاهش معنی‏دار صفات گذارشناختی (فنولوژیک) شامل شمار روز از کاشت تا سنبله‏دهی (38درصد) و شمار روز از کاشت تا رسیدگی (34درصد)، صفات ساختار ظاهری (مورفولوژیک) شامل ارتفاع بوته (47درصد)، طول ساق گل یا پدانکل (36درصد) و عملکرد زیست‌توده یا ‏بیولوژیک (52درصد) و صفات مرتبط با عملکرد دانه شامل طول سنبلة بدون ریشک (21درصد)، شمار سنبلچه در سنبله (31درصد)، شمار دانه در سنبله (36درصد)، وزن هزاردانه (7درصد)، شاخص برداشت (7درصد) و عملکرد دانه (42درصد) شد. در شرایط عادی ژنوتیپ یوسف با میانگین 4/5 تن در هکتار و در شرایط تنش ژنوتیپ‌های جنوب و ریحان03 با میانگین 4/3 تن در هکتار، بیشترین میزان عملکرد و ژنوتیپ آبیدر در هر دو شرایط کمترین میزان عملکرد را به خود اختصاص دادند. در این تحقیق شاخص برداشت بیشترین همبستگی را با عملکرد دانه در شرایط تنش (01/0≥P، 77/0=r) و در شرایط عادی (01/0≥P، 91/0=r) نشان داد. این موضوع بر کارایی این صفت برای ارزیابی ژنوتیپ‌ها در بررسی‌های تنش گرما تأکید دارد. به‌طورکلی ژنوتیپهای ششردیفة جو ازنظر بیشتر صفات موردبررسی از ژنوتیپ‌های چهار ردیفه برتر بودند و عملکرد دانة بالاتری در هر دو شرایط عادی و تنش نشان دادند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63586_073cd232e667eb55f60182b6b4cd2fc1.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Effect of water deficit stress on some vegetative aspects and yield of cotton genotypes بررسی تأثیر تنش کمبود آب بر ویژگی‌های رویشی و عملکرد ژنوتیپ‏های مختلف پنبه 41 52 63587 10.22059/ijfcs.2016.63587 FA علی نادری عارفی کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان (شاهرود)- ایستگاه گرمسار، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرمسار، ایران 0000-0003-0577-5502 علی احمدی استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج)، ایران 0000-0003-0044-2645 منیژه سبکدست استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج)، ایران علیرضا توکلی استادیار پژوهش موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران موسی الرضا وفایی تبار استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ورامین، ایران Journal Article 2015 06 27 In order to study of water deficit effects on yield and some vegetative aspects of cotton, 30 cotton genotypes evaluated in 2014 summer at Garmsar Agricultural Research Station in greenhouse and field conditions. The experimental design was split plot based on a completely randomized blocks with three replications. Six superior genotypes including K8801, K8802, Avengard, Varamin, Khordad and Qum red boll selected for field experiment. Main plot was stress levels including control, mild and sever water deficit and subplots designated to genotypes. In greenhouse, the results showed that vegetative indices of genotypes significantly affected by water deficit stress. Based on the result of field experiment, vegetative traits, yield and yield components of genotypes were significantly different. In general, traits such as dry matter of root and shoot, number of root branches, crown diameter and chlorophyll content (spad value) had positive and significant correlation with yield in filed, so could be used in evaluation of cotton drought tolerance. Also, K8801 had higher yield than other genotypes in water deficit condition and could be introduced as a superior genotype for the region of study. در سال زراعی 94-1393 به‌منظور بررسی تأثیر تنش کمبود آب بر ویژگی‌های رویشی و عملکرد پنبه، آزمایشی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گرمسار انجام شد. سی ژنوتیپ پنبه در شرایط گلخانه و در یک آزمایش کرت‎های خردشده در قالب طرح بلوک‏ کامل تصادفی با سه تکرار، ارزیابی اولیه شد. پس‌ازآن، عملکرد پنج ژنوتیپ شامل K8801, K8802 آونگارد، ورامین، خرداد و بومی قوزة قرمز قم در شرایط مزرعه و در سطوح مختلف تنش کمبود آب بررسی شد. بررسی صحرایی به‌صورت کرت‏های خردشده در قالب طرح بلوک‏ کامل تصادفی بود که کرت‏های اصلی به سه سطح تنش (شاهد، متوسط و شدید) و کرت‏های فرعی به ژنوتیپ‏های پنبه اختصاص داده شدند. نتایج نشان داد، در شرایط گلخانه ویژگی‏های رویشی رقم‌های تحت تأثیر تنش کمبود آب قرار گرفتند. در آزمایش صحرایی و در شرایط تنش کمبود آب، رقم‌ها و ژنوتیپ‏های مختلف از نظر ویژگی‌های رویشی، عملکرد و اجزای عملکرد تفاوت معنی‌دار آماری داشتند. درمجموع، صفات زیست‏تودة ریشه و شاخساره، شمار انشعاب ریشه، قطر طوقه و میزان سبزینگی همبستگی مثبت و معنی‎دار با عملکرد در مزرعه داشتند. به‌طورکلی مقایسة ژنوتیپ‌های موردبررسی در این پژوهش نشان داد که ژنوتیپ k8801 از نظر تولید عملکرد در شرایط تنش کمبود آب، بیشترین میزان این صفت را داشت و به‌عنوان ژنوتیپ برتر در این منطقه معرفی شد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63587_60b67d461f25c5ce2a26bd15b4c83e8f.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Response of yield and yield components of corn to phosphate and zinc sulfate fertilizers application methods under water stress واکنش عملکرد و اجزای عملکرد ذرت به شیوۀ کاربرد کود‌های فسفات و سولفات روی تحت تنش رطوبتی 53 65 63588 10.22059/ijfcs.2016.63588 FA محمدعلی ابوطالبیان استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان 0000-0001-5937-2501 نوشین فخیمی پایدار دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه بوعلی سینا Journal Article 2015 05 28 To study the effects of phosphate and zinc sulfate fertilizers application methods on the yield and yield components of maize under water stress a randomized complete block with split plot factorial arrangement with three replications at research farm of the Bu Ali Sina University was conducted in 2014. Three levels of irrigation after 60, 90 and 120 mm evaporation from evaporation A pan was assigned in main plot and two factors including phosphate fertilizer application methods (broadcasting and placement) and zinc sulfate (non, foliar and soil application) were assigned in sub plots. The results showed that with increasing water stress from 60 to 90 mm evaporation of pan grain yield decreased by 28 percent, but in condition of severe water stress, (irrigation after 120 mm evaporation), grain yield decreased by 54 percent. In no stress conditions, foliar application of zinc sulfate, compared to soil application and no application increased significantly the number of grains row per ear, biological yield, corn length and its diameter. According to the results phosphate placement treatment in sever water stress and no zinc sulfate application conditions caused a significant increase in the number of grain per row and 100 grains weight. In this study the highest harvest index was obtained in no water stress plus zinc sulfate foliar application (47.56%). بهمنظور بررسی تأثیر شیوۀ کاربرد کودهای فسفات و سولفات روی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت تحت تنش رطوبتی، آزمایشی بهصورت اسپلیتپلات فاکتوریل در قالب طرح پایۀ بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعۀ پژوهشی دانشگاه بوعلی‌سینا همدان در بهار و تابستان 1393 انجام گرفت. عامل تنش رطوبتی در کرتهای اصلی شامل سه سطح آبیاری پس از 60 ،90 و 120 میلیمتر تبخیر تجمعی از تشت تبخیر کلاس A و در کرتهای فرعی دو عامل شیوۀ کاربرد کود سولفات روی در سه سطح (بدون کاربرد، محلولپاشی، کاربرد خاکی بهصورت پخش) و عامل شیوۀ کاربرد کود فسفاته با دو سطح (کاربرد پخش و کاربرد نواری) بهصورت فاکتوریل قرار داده شدند. نتایج به‌دست‌آمده از تجزیۀ واریانس نشان داد، با افزایش شدت تنش از 60 به 90 و 120 میلیمتر تبخیر عملکرد دانه به ترتیب به میزان 28 و 54 درصد کاهش یافت. محلولپاشی سولفات روی در شرایط بدون تنش، نسبت به بدون کاربرد و کاربرد خاکی سولفات روی باعث افزایش معنیدارشمار ردیف دانه در بلال، عملکرد زیست‌توده (بیولوژیک)، طول و قطر بلال شد. بنا بر نتایج کاربرد نواری کود فسفات در شرایط تنش شدید رطوبت و بدون کاربرد سولفات روی سبب افزایش معنیدار شمار دانه در ردیف بلال و وزن صددانه شد. بیشترین شاخص برداشت از تیمار بدون تنش رطوبت به همراه محلولپاشی سولفات روی به میزان 56/47 درصد به دست آمد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63588_364c913e583e2f89e95443de67bf0ec4.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Isolation and characterization of growth-promoting bacteria from rhizosphere of Thymus danenensis and study of their potential for enhancement of seed germination جداسازی و شناسایی باکتری‌های محرک رشد از ریشه‌گاه آویشن دنایی و بررسی توانایی آن‌ها در بهبود جوانه‌زنی بذر 67 76 63589 10.22059/ijfcs.2016.63589 FA امیرحسین آقااحمدی دانش‌آموختۀ دکتری زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج حسین مقدم استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0001-8216-281X فرزاد نجفی استادیار پژوهشکدۀ گیاهان و مواد اولیۀ دارویی، دانشگاه شهید بهشتی داریوش مظاهری استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج احمد علی پوربابایی استادیار گروه خاکشناسی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2014 08 20 The Iranian Thymus daenensis subsp. daenensis is rich in monoterpene phenols (especially thymol and carvacrol). This research was conducted to isolate and characterize the plant growth promoting rhizobacteria (PGPRs) from rhizosphere of T. daenensis. PGPRs were screened based on some physiological traits including IAA production, phosphate solubilization, and siderophore compounds production abilities, and also seed germination and vigor tests. Twenty one rhizobacteria were isolated from the rhizosphere samples of T. daenensis which grow widely in Iran, and their effect on seed germination properties was studied in a completely randomized block design with three replications. We could characterize four isolates for PGPRs activity based on physiological and germination assays. TDE3, TDE16 and TDE20 isolates had the phosphate solubilization and siderophores production abilities. TDE4 (Achromobacter spiritinus) was the only isolated bacteria which significantly improved the SGR and VI of T. daenensis seeds. These four isolates have the potential to be used as PGPRs in cultivation of T. daenensis. آویشن دنایی (Thymus daenensis subsp. Daenensis) گیاه دارویی بومی ایران بوده و ازنظر فنول‌های مونوترپن ]به‌ویژه تیمول (thymol) و کارواکرول (carvacrol)[ غنی است. هدف از این تحقیق جداسازی و شناسایی ریزوباکتری‌های بهبوددهندۀ رشد گیاه (PGPRs) از ریشه‌گاه (ریزوسفر) آویشن دنایی است. غربالگری سویه‌های PGPR با استفاده از آزمون‌های فیزیولوژیکی مانند توانایی تولید اکسین، توانایی تولید ترکیبات آهن‌بر (سیدروفور) و حل‌کنندگی فسفات و همچنین آزمون‌های جوانه‌زنی و قوۀ نامیِۀ بذر آویشن دنایی انجام شد. 21 جدایۀ باکتری از نمونۀ ریشه‌گاه آویشن دنایی که از رویشگاه طبیعی گردآوری شده بودند، جداسازی شد و تأثیر تلقیح آن‌ها روی ویژگی‌های جوانه‌زنی آویشن دنایی در یک تحقیق آزمایشگاهی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار بررسی شد. چهار جدایه به‌عنوان جدایه‌های PGPRشناسایی شدند. جدایه‌های TDE3، TDE16 و TDE20 توانایی تولید IAA، ترکیبات سیدروفور و حل‌کنندگی فسفات نامحلول را داشتند. جدایۀ TDE4 (Achromobacter spiritinus) تنها جدایه‌ای بود که سرعت جوانه‌زنی و شاخص بنیة (ویگور) بذر را به‌طور معنی‌دار افزایش داد. چهار جدایۀ یادشده این قابلیت (پتانسیل) را دارند تا به‌عنوان بهبوددهندۀ رشد گیاه (PGPR)، در کشت آویشن دنایی استفاده شوند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63589_bb4728658734d4bf6e00dcd9a1c59421.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Effects of fertilizer treatments on components, performance components and induce resistance to wheat scab disease تأثیر تیمارهای کودی بر عملکرد، اجزای عملکرد و القاء تحمل به بیماری اسکب گندم 77 85 63590 10.22059/ijfcs.2016.63590 FA سید کاظم صباغ دانشیار، گروه زیست‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه یزد بصیرا کرمانی زاده دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه خاکشناسی، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل احمد غلامعلی زاده آهنگر دانشیار، گروه خاکشناسی، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل علیرضا سیروس مهر استادیار، گروه زراعت دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل Journal Article 2015 04 21 Fusarium head blight (FHB) disease caused by Fusarium graminearum is one of the most destructive diseases of wheat that in addition to the loss of product quality and quantity is able to produce the dangerous carcinogenic toxins in human and animals. In this study, the effects of different fertilizer treatments (Vermicompost, Chemical fertilizer and Mycorrhiza) on performance components and expression of several genes involved in disease resistance pathway was investigated. For this reason, Falat wheat cultivar was used in a completely randomized design with four repetitions in greenhouse conditions. The analysis of variance showed that the effects of different fertilizer treatments on 100-seed weight, plant height, weight per plant, seed performance, biological performance and the harvest index were significant at 1% probability level. The analysis of gene expression data showed that beta Glucanase and Oxalate Oxidase genes had a significant increase in all treatments but the highest increase was observed in vermicompost and chemical fertilizers mixture. The results indicated that the mix application of biologic and non-biologic fertilizers could be induce systemic acquire resistance in infected plants. بیماری فوزاریوز سنبلة گندم که توسط قارچ Fusarium graminearum ایجاد می‌شود یکی از بیماری‌های بسیار زیانبار گندم است که افزون بر کاهش کمیت و کیفیت محصول، قادر به تولید زهرابه‌های خطرناک سرطان‌زا در انسان و دام می‌شود. در این تحقیق تأثیر تیمارهای کودی مختلف (ورمی‌کمپوست، کود شیمیایی و قارچ‌ریشه یا میکوریز) بر عملکرد و بیان چند ژن دخیل در ایجاد مقاومت به بیماری بررسی شد. بدین منظور از گندم رقم فلات در قالب طرح کامل تصادفی با چهار تکرار در گلخانه استفاده شد. تجزیة واریانس داده‌ها نشان داد که، تأثیر تیمارهای مختلف کودی بر صفات وزن صددانه، ارتفاع بوته، وزن تک بوته، عملکرد دانه، وزن زیست‌توده و شاخص برداشت در سطح احتمال 1درصد معنی‌دار بود. تجزیة نتایج به‌دست‌آمده از بیان ژن‌های مؤثر در مقاومت نشان داد که ژن‌های بتا گلوکوناز و اکسالات اکسیداز در همة تیمارهای کودی نسبت به شاهد افزایش و بالاترین افزایش در تیمار مخلوط کود شیمیایی و ورمی‌کمپوست مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که کاربرد مخلوط کودهای زیستی و شیمیایی می‌تواند باعث القاء مقاومت اکتسابی ساختارمند (سیستمیک) در گیاهان بیمار شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63590_fb1e48fff2e3b66fc319d0805e0b07aa.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Identification of QTLs controlling yield and yield components in sunflower under salinity stress conditions شناسایی QTLهای کنترل‌کنندة عملکرد و اجزای عملکرد در آفتابگردان در شرایط تنش شوری 87 98 63591 10.22059/ijfcs.2016.63591 FA فریبا مرسلی‌آقاجری دانش‌آموختة کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ارومیه رضا درویش زاده استاد، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ارومیه استاد پژوهشکدة زیست‌فناوری دانشگاه ارومیه 0000-0001-5991-4411 حمید حاتمی‌ملکی استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه 0000-0001-7179-861x محسن برین استادیار، گروه علوم خاک، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ارومیه ناصر عباسپور دانشیار، گروه زیست‌شناسی، دانشکدة علوم، دانشگاه ارومیه Journal Article 2015 07 27 Salinity stress is one of the most important abiotic stresses which threaten plants. In order to study the effect of salinity stress on yield and yield components of sunflower and also genetic analysis of these traits in relation with salt tolerance, a factorial experiment based on a completely randomized design with three replications was conducted. Pots were arranged outside the greenhouse in an open air area under natural environmental conditions. The studied factors were 2 salinity stress levels (normal and 6 dS/m) and sunflower recombinant inbred lines (102 lines derived from the cross PAC2 ×RHA266 together with parental lines). Results showed the significant effect of salinity stress on all of studied traits except petiole length, leaf width, leaf length, head diameter and seed weight, meanwhile, the effect of genotype was significant on all of the studied traits. Genetic analysis of measured traits was done using a linkage map with 221 molecular markers (210SSR/11SNP) with an average distance of 7.44 cM between markers via composite interval mapping (CIM). 14 and 17 QTLs were detected for studied traits under normal and salt stress conditions, respectively. The maximum amount of R2 (39.7%) was detected for QTL identified for days to flowering in salinity stress conditions. The results showed the existence of co-localized QTLs for some of the studied traits under normal and salt stress conditions. Using co-localized QTLs improve the efficiency of marker-assisted selection in plant breeding programs. تنش شوری ازجمله مهم‌ترین تنشهای غیرزندة تهدیدکنندة گیاهان است. به‌منظور بررسی تأثیر تنش شوری بر صفات عملکرد و اجزای عملکرد آفتابگردان و تجزیة ژنتیکی این صفات در رابطه باتحمل به شوری، آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایة طرح کامل تصادفی با سه تکرار در گلدان و در فضای باز انجام گرفت. عامل‌های موردبررسی در این آزمایش شامل سطوح مختلف تنش شوری (عادی یا نرمال و تنش ناشی از 6 دسیزیمنسبرمتر) و رگه (لاین)‌های خویش‌آمیختة نوترکیب آفتابگردان (102 رگة حاصل از تلاقی بین دورگه RHA266 و PAC2 به همراه والدین) بودند. نتایج نشان داد که اثر تنش شوری بر همة صفات موردبررسی به‌جز صفات طول دم برگ، عرض برگ، طول برگ، قطر طبق و وزن صددانه معنیدار است. تأثیر ژنوتیپ بر همة صفات موردبررسی معنیدار بود. تجزیة ژنتیکی صفات اندازهگیری‌شده با استفاده از نقشة پیوستگی تهیه‌شدهبا 221 نشانگر مولکولی (SNP11SSR/210) با میانگین فاصلة 44/7 سانتیمورگان بین نشانگرها به روش مکانیابی فاصلهای مرکب (CIM)انجام گرفت. برای صفات موردبررسی درمجموع ۳۱ QTL شناسایی شد که 14 QTL مربوط به شرایط عادی و 17 QTL مربوط به شرایط تنش شوری بود. بیشترین مقدار R2 (درصد تغییرات فنوتیپی توجیه‌شده) (7/39درصد) مربوط به QTLشناسایی‌شده برای صفت شمار روز تا گلدهی در شرایط تنش شوری بود.چندی ازQTLهای شناسایی‌شده برای صفات مختلف هم جایگاه بودند. استفاده از QTLهای هممکان موجب افزایش کارایی انتخاب به کمک نشانگر و پیشبرد برنامههای بهنژادی گیاهی میشود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63591_3aaad8f67ee74c77bd108f2543199005.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Effect of sole and intercropping systems on yield and yield component of pinto bean in controlling and no-weeding of weeds تأثیر نظام‌های کشت خالص و مخلوط بر عملکرد و اجزای عملکرد دانۀ لوبیاچیتی در شرایط وجین و بدون وجین علف‌های هرز 99 108 63592 10.22059/ijfcs.2016.63592 FA پرستو مرادی دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان جعفر اصغری استاد، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان غلامرضا محسن آبادی استادیار، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان حبیب الله سمیع زاده دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان Journal Article 2015 01 22 To study the response of pinto-bean yield and yield components in intercropping with maize and naked-pumpkin under weed competition, two similar experiments were conducted in Rasht and Roudsar separately each in a randomized complete block design with 3 replications on factorial arrangements experiment in 2013. The treatments of first factor consisted of pinto bean (100 and 75%) sole cropping, maize – pinto bean (100-100 and 75-75%) double cropping and maize- pinto bean- naked pumpkin triple cropping (100-100-75 and 75-75-75%). The treatments of second factor include twice hand weeding and no weeding. The results showed that nine weed species were found in Rasht and six weed species were in Roudsar experimental stations. The broadleaf pigweed in Rousdsar and grassy weeds of Bermudagrass and hairy crabgrass were dominant in Rasht. In Roudsar area, the hand weeding treatments had outstanding role in weeds control, while, in Rasht experiments was not clear, due to presence of perennial weed. Double and triple cropping systems suppressed weeds more than sole cropping systems. In Roudsar, the highest number of pods per plant, number of grain per pod, 100 grain weight and grain yield of pinto bean were observed in sole cropping in hand weeding and the lowest amount of them were observed in sole cropping system in no weeding. In Rasht, the highest grain yield was observed in sole cropping with high planting density. Finally, double and triple cropping systems due to better weed control produced the highest yield and yield components in comparison with sole cropping systems in no weeding treatment. به‌منظور بررسی واکنش عملکرد و اجزای عملکرد لوبیاچیتی در شرایط رقابتی با علفهای هرز در مخلوط با ذرت و کدوی تخمه کاغذی، آزمایشی در دو مکان (رشت و رودسر) در سال 1392 اجرا شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل؛ لوبیاچیتی (100 و 75%)، ذرت – لوبیاچیتی (100:100 و 75:75%) و ذرت ـ لوبیاچیتی ـ کدوی تخمه کاغذی (100:100:100 و 75:75:75%) و دو تیمار وجین و بدون وجین (رقابت) بودند. نتایج نشان داد علفهای هرز موجود در رشت نه گونه و در رودسر شش گونه بود. در رودسر علف هرز پهنبرگ تاجخروس و در رشت علفهای هرز باریک برگ مرغ و پنجه مرغی غالب بودند. در رودسر، تیمار وجین نقش برجستهای در کنترل علفهای هرز داشت، درحالی‌که در رشت نقش تیمار وجین به دلیل وجود علفهای هرز چندساله کمرنگتر بود. مخلوطهای دوگانه و سهگانه، علفهای هرز را بهتر از کشت خالص کنترل کردند. در رودسر، بیشترین شمار غلاف در بوته، دانه در غلاف، وزن صددانه و عملکرد دانۀ لوبیاچیتی در تیمار وجین در کشت خالص و در تیمار رقابت در مخلوطها به دست آمد. در رشت بالاترین عملکرد دانه در کشتهای خالص با تراکم بیشتر به دست آمد. درنهایت، در تیمارهای بدون وجین، کشتهای مخلوط دوگانه و سهگانه به سبب کنترل بهتر علفهای هرز در مقایسه با کشت‌های خالص بیشترین عملکرد و اجزای عملکرد را تولید کردند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63592_036a1a534c2b6b19bfe059780373b062.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Relation between root growth traits and physiological indices of two bread wheat cultivars under salt stress ارتباط بین صفات‎ رشدی ریشه و شاخص‌های فیزیولوژیک دو رقم گندم نان در شرایط تنش شوری 109 117 63593 10.22059/ijfcs.2016.63593 FA شکوه فخری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز افراسیاب راهنما استادیار و دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز 0000-0002-7483-7263 موسی مسکرباشی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز 0000-0002-7080-1837 Journal Article 2014 07 06 The development of seminal and lateral root system plays a major role in plant access to water and nutrients under abiotic stress, especially salinity. In order to understand the relation between root growth responsesand shoot physiological indices oftwo bread wheat cultivars contrasting in salt tolerance (Kavir and Shiraz), a greenhouse experiment was conducted with two salinity levels (0 and 150 mM NaCl), growing in PVC tubes. Salinity decreases seminal root length, total root length, stomatal conductance, relative water content, chlorophyll index, shoot and root dry weight when compared to control. Although, the values for most traits in salt-tolerant cultivar were more, but seminal root length, total root length and relative water content were less than susceptible ones under salt stress. A significant correlation was observed between root growth characteristics and physiological responses under salt stress. Thus, given the similar effects of salinity on growth characteristics of roots and shoots, it seems that root growth responses can be used as a valuable index for screening salinity tolerance. Because, salinity is caused to reduce the plant's ability to absorb water, resulting in a rapid decline in growth rates associated with a series of physiological changes and finally leads to osmotic stress effects. توسعة سیستم ریشهای اصلی و فرعی نقشی اساسی در میزان دسترسی گیاه به آب و مواد غذایی در شرایط تنش‌های غیرزیستی به ویژه شوری دارد. به‌منظور درک ارتباط بین پاسخ‌های رشدی ریشه و شاخص‌های فیزیولوژیک اندام هوایی دو رقم گندم نان با تحمل شوری متفاوت (کویر و شیراز)، آزمایشی گلخانه‌ای با استفاده از لوله‎های پی‌وی‌سی در دو سطح شوری (0 و 150 میلی‌مولار کلرید سدیم) انجام شد. شوری سبب کاهش رشد طولی ریشه، طول کل ریشه، هدایت روزنه‌ای، محتوای آب نسبی، شاخص سبزینهگی (کلروفیل) و وزن خشک اندام هوایی و ریشه در مقایسه با شاهد شد. اگرچه مقادیر اندازه‌گیری‌شده برای بیشتر صفات در رقم متحمل بیشتر از رقم حساس بود، ولی رشد طولی ریشه، طول کل ریشه و محتوای آب نسبی تحت تأثیر تیمار شوری کاهش بیشتری نسبت به رقم حساس نشان داد. بین ویژگی‌های رشدی ریشه و پاسخ‌های فیزیولوژیک گیاه در شرایط شوری همبستگی معنی‎داری مشاهده شد. با توجه به اثرهای به‌نسبت همسان شوری بر ویژگی‌های رشدی ریشه و اندام هوایی به نظر می‌رسد از پاسخ‌های رشدی ریشه می‌توان به‌عنوان معیاری برای غربالگری تحمل به شوری استفاده کرد. زیرا شوری خاک سبب کاهش توانایی گیاه برای جذب آب و درنتیجه کاهش سریع میزان رشد همراه با مجموعه‌ای از تغییرات فیزیولوژیکی بوده و درنهایت منجر به بروز اثرهای ناشی از تنش اسمزی می‌شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63593_7899aecfb86e4f75b7fdbf2fb7e2d62c.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Effects of seed priming and irrigation regimes on grain yield and components of spring and autumn-sown Hashem chickpea genotype in northern Lorestan, Iran تأثیر پیش‌تیمار بذر و تیمار‌های آبیاری بر عملکرد و اجزاء عملکرد نخود (ژنوتیپ هاشم) در دو کاشت پاییزه و بهاره در شمال لرستان 119 130 63594 10.22059/ijfcs.2016.63594 FA علی غلامی زالی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان پرویز احسان زاده دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان جمشید رزمجو استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2014 09 15 In order to study the effects of irrigation regimes, planting season and seed priming on grain yield and components of Hashem genotype of chickpea in Nurabad, northern Lorestan, two 3-replicate split-plot field experiments, one autumn- and the other spring-sown, were conducted. The primed and non-primed seeds (subplots) of this chickpea genotype were sown in autumn and spring and subjected to four irrigation levels (i.e. irrigation after 75, 100 and 150 mm evaporation from a Class-A Pan and no irrigation). Autumn-sown chickpea out-performed the spring-sown chickpea by 41.9, 7.4, 3.4, 32.5, 43.6, 62.9, and 13.7% in terms of pods/plant, plant height, 100-seed weight, seed weight/plant, dry matter and grain yield and harvest index, respectively. Irrigation after 75 (2296 kg/ha), 100 (2044 kg/ha) and 150 mm evaporation (1775 kg/ha) led to 75.4, 56.1 and 35.5% increases in grain yield, respectively, relative to the no irrigation condition (1309 kg/ha). Seed priming led to 8.5% increase in grain yield, averaged over planting seasons and irrigation levels. It could be concluded that while seed priming enhances grain yield, planting genotype Hashem in autumn along with irrigation after 75 mm evaporation may lead to notable increase in its grain yield in the northern regions of Lorestan. به‌منظور بررسی تأثیر پیش‌تیمار بذر و تیمار آبیاری بر عملکرد و اجزاء عملکرد نخود ژنوتیپ هاشم آزمایشی به‌صورت کرت‌های خردشده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در دو تاریخ کاشت بهاره و پاییزه در نورآباد-لرستان اجرا شد. عامل اصلی شامل چهار تیمار آبیاری (بدون آبیاری، 75، 100 و 150 میلی‌متر) بر پایة تبخیر از تشت تبخیر کلاس Aو عامل فرعی شامل دو پیش‌تیمار، پرایمینگ (شاهد، ده ساعت پیش‌تیمار) بود. کاشت پاییزه به ترتیب سبب افزایش 9/41، 4/7، 4/3، 5/32، 6/43، 9/62 و 7/13 درصدی شمار نیام بارور، ارتفاع بوته، وزن صد دانه، عملکرد دانة تک بوته، عملکرد زیست‌توده یا زیستی (بیولوژیک)، عملکرد دانه و شاخص برداشت نسبت به کاشت بهاره شد. سطوح آبیاری پس از 75، 100 و 150 میلی‌متر تبخیر از تشت تبخیر به ترتیب با میانگین 2296، 2044 و 1775 کیلوگرم در هکتار افزایش 4/75، 1/56 و 5/35 درصدی در عملکرد دانه نسبت به سطح بدون آبیاری (1309 کیلوگرم در هکتار) را نشان دادند. پیش‌تیمار بذر افزایش 5/8 درصدی عملکرد دانه نسبت به شاهد را نشان داد. می‌توان استنباط کرد که کاشت پاییزه به همراه آبیاری پس از 75 میلی‌متر تبخیر برای دستیابی به بیشترین عملکرد ژنوتیپ هاشم در شمال لرستان مناسب است و اعمال پیش‌تیمار بذر نیز می‌تواند سبب بهبود عملکرد دانه شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63594_b4bb7d70f4b6f395fe67b08a974107ab.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Evaluation of phenotypic and genetic relationships between agronomic traits, grain yield and its components in genotypes derived from interspecific hybridization between wild and cultivated safflower ارزیابی روابط فنوتیپی و ژنتیکی بین صفات زراعی، عملکرد دانه و اجزای آن در ژنوتیپ‌های به‌دست‌آمده از تلاقی بین‌گونه‌ای گلرنگ اهلی و وحشی 131 139 63598 10.22059/ijfcs.2016.63598 FA سمیه صنوبری دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان محمدرضا سبز علیان استادیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان قدرت الله سعیدی استاد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2016 05 17 Safflower is a crop native to Iran and could be improved in plant breeding programs by inter-specific crosses. This study was conducted to evaluate genotypes of safflower derived from interspecific hybridization for the relationships between some agronomic traits and yield components. The genotypes were planted according to a randomized complete block design with three replications at the research farm of Isfahan University of Technology in 2011. Seed yield per plant ranged from 41.6 to 49.14 gr. The hybrid genotype 4 (F6) had the highest mean of seed yield per plant. The results of the correlation analysis showed that 1000-seed weight and head diameter were the most correlated with the seed yield per plant. Stepwise regression results showed that the 1000-seed weight and head diameter were the most important factors determinants of grain yield per plant and justified 61 percent of yield variation. The path coefficients analysis also showed that, 1000-seed weight, head diameter and number of heads per plant were considered as the first order variables and accounted for 56% of total variation of yield. The results also indicated that both traits of 1000-seed weight and head diameter could be considered as selection criteria for increasing safflower yield in breeding programs. گلرنگ از گیاهان بومی ایران است و امکان اصلاح ژنتیکی آن با تلاقیهای بینگونهای وجود دارد. در این تحقیق 14 ژنوتیپ شامل ژنوتیپهای به‌دست‌آمده از تلاقی بین‌گونه‌ای گلرنگ اهلی- وحشی در نسلهای F5 و F6، به همراه برخی ژنوتیپهای اهلی و وحشی از نظر روابط بین برخی صفات زراعی و اجزای عملکرد آنها در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سال زراعی 90-1389 در مزرعۀ تحقیقاتی دانشگاه صنعتی اصفهان بررسی شدند. عملکرد دانه در بوتۀ ژنوتیپها بین 41/6 تا 49/14 گرم متغیر و بیشترین میزان عملکرد دانه در بوته متعلق به ژنوتیپ F6 حاصل از تلاقی چهار بود. نتایج به‌دست‌آمده از تجزیۀ همبستگی بین صفات نشان داد که صفات وزن هزاردانه و قطر غوزه بیشترین همبستگی را با عملکرد دانه در بوته داشتند. نتایج به‌دست‌آمده از تجزیۀ رگرسیون مرحلهای نیز نشان داد که صفات وزن هزاردانه و قطر غوزه مهم‌ترین عامل‌های تعیین‌کنندۀ عملکرد دانه در بوته بودند که درمجموع 61 درصد از تغییرات عملکرد دانه در بوته را توجیهکردند. نتایج تجزیۀ ضریب‌های مسیر ترتیبی نیز نشان داد که صفات وزن هزاردانه، قطر غوزه و شمار غوزه در بوته به‌عنوان متغیرهای رتبۀ اول انتخاب‌شده و 56درصد از تغییرات عملکرد را توجیه کردند. نتایج همچنین نشان داد که دو صفت وزن هزاردانه و قطر غوزه می‌توانند به‌عنوان شاخص انتخاب برای افزایش عملکرد در گلرنگ در نظر گرفته شوند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63598_a4ea6d6b9e1d62beff019069abdb7dfd.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Grouping conformity of soybean advanced lines and varieties using microsatellite markers and drought stress tolerance indices in Rasht and Gonbad-Kavous همخوانی گروه‌بندی رقم‌ها و رگه‌های پیشرفتة سویا با استفاده از نشانگرهای ریز ماهواره و شاخص‌های تحمل به تنش خشکی در دو منطقة رشت و گنبدکاووس 141 153 63599 10.22059/ijfcs.2016.63599 FA احمدرضا دادرس دانش‌آموختة دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه گیلان 0000-0001-8591-5813 حبیب الله سمیع زاده دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه گیلان حسین صبوری دانشیار گروه تولیدات گیاهی، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبدکاووس Journal Article 2015 08 06 The complexity of the genetic control of drought tolerance makes inevitable using of molecular methods with biometric approaches to its improvement in plants. Present study was conducted by 121 advanced lines and varieties of soybean under two moisture levels, normal and drought stress with 21 microsatellite markers linked to drought tolerance in two regions, namely, Rasht and Gonbad-Kavous. Grouping of genotypes using cluster analysis based on stress tolerance index (STI), geometric mean productivity (GMP), mean productivity (MP), yield index (YI) and plant yield in normal and stress condition allocated them to three clusters sensitive, semi-sensitive and tolerant in both of regions. According to the results, genotypes 8, 9, 11, 25, 34, 37, 42, 44, 49, 63, 66 and 86 identified as tolerant genotypes in both regions. In addition, cluster analysis based on microsatellite markers divided lines and varieties to three groups. Comparison of three dendrograms represented a high conformity among clustering. In addition, the stepwise regression analysis revealed Satt454, Satt142, Satt648 and Satt345 had a significant relationship to tolerant indices and explained between 4-15 percent of variation variably. The results could be a conformation to importance of these microsatellites in association with genomic regions related to drought tolerance in present genetic background. It is expected to use of these validated markers to improve of soybean against to drought stress. پیچیدگی کنترل ژنتیکی تحمل به خشکی، استفاده از روشهای مولکولی در کنار روشهای زیست‌سنجی (بیومتری) را برای بهبود این صفت در گیاهان پرهیز‌ناپذیر میسازد. این پژوهش با شمار 121 رقم و رگة (لاین) پیشرفتة سویا در دو محیط عادی (نرمال) و تحت تنش خشکی به همراه 21 نشانگر ریز ماهوارة مرتبط با تحمل به تنش خشکی در دو منطقة رشت و گنبدکاووس اجرا شد. گروه‌بندی ژنوتیپها بر پایة شاخص تحمل به تنش (STI)، میانگین هندسی بهرهوری (GMP)، شاخص میانگین عملکرد (MP) و شاخص پایداری (YI) و همچنین عملکرد بوته در شرایط عادی و تنش با استفاده از تجزیة خوشهای در هر دو منطقه، آن‌ها را به سه خوشۀ حساس، نیمه‌حساس و متحمل منتسب کرد. بنا بر نتایج، ژنوتیپهای شمارة 8، 9، 11، 25، 34، 37، 42، 44، 49، 63، 66 و 86 در هر دو منطقه به‌عنوان ژنوتیپهای متحمل شناسایی شدند. تجزیة خوشهای بر پایة نشانگرهای ریز ماهواره نیز رقم‌ها و رگهها را به سه گروه تقسیم کرد. مقایسۀ دو نمودار درختواره‌ای (دندروگرام) بیانگر همخوانی شایان‌توجه بین آن‌ها بود. تجزیة رگرسیونی گام‌به‌گام نیز نشان داد که نشانگرهای Satt454، Satt142، Satt648 و Satt345 ارتباط معنیداری با شاخصهای تحمل به خشکی دارند و به‌طور متغیر بین 4 الی 15 درصد از تغییرات آن‌ها را توجیه کردند. این نتایج میتواند تأییدی بر نقش این نشانگرها در پیوسته بودن با نواحی ژنومی مرتبط باتحمل به تنش خشکی باشد و انتظار میرود بتوان از آن‌ها در برنامههای بهبود عملکرد سویا در رویارویی با تنش خشکی بهره برد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63599_caedac79942e6316c152fff531447fa3.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 47 1 2016 05 21 Genetic variability, heritability, and interrelationships between seed yield and related components of chickpea genotypes under dryland conditions برآورد تنوع ژنتیکی، وراثت‌پذیری و رابطة بین عملکرد دانه و اجزای وابسته در ژنوتیپ‌های نخود پاییزه در شرایط دیم 155 163 63596 10.22059/ijfcs.2016.63596 FA همایون کانونی دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات اصلاح و تهیة نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج، ایران 0000-0002-4386-578X Journal Article 2015 09 30 The present investigation was carried out to study the variability, heritability, correlations and path coefficient analysis in 14 Kabuli type chickpea genotypes during three successive cropping seasons (2011-14), in a randomized complete block design with four replications. Combined analysis suggested significant differences between genotypes for most of characteristics. The highest phenotypic coefficients of variation (PCV) were obtained for seed yield, number of pods per plant, and number of seeds per plant, respectively. Furthermore, the highest genotypic coefficients of variation (GCV) were determined for seed yield, biomass yield and plant height, respectively. These results revealed that these traits could be improved via selection. High heritability coupled with high genetic advance as percentage of mean was observed for seed yield, number of seeds per pod and 100 seeds weight showed that phenotypic selection for these traits might be effective. Seed yield had positive and significant correlations with biomass yield and number of primary branches, thus selection for these traits could improve seed yield in chickpea. Number of seeds per plant, followed by number of primary branches, 100 seeds weight and biomass yield had positive high direct effects on seed yield. Meanwhile, number of primary branches, number of secondary branches and number of days to flowering could be used as an indirect selection criterion for higher seed yield. به‌منظور برآورد تنوع، وراثت‌پذیری، روابط بین صفات و تأثیر مستقیم و غیرمستقیم بین عملکرد دانه و اجزای عملکرد، چهارده رگة (لاین) نخود سفید به مدت سه سال (93-1390) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار، ارزیابی شدند. نتایج تجزیة مرکب گویای معنی‌دار بودن تفاوت بین ژنوتیپ‌ها در اغلب صفات بود. بالاترین مقدار ضریب تغییرات فنوتیپی به ترتیب برای عملکرد دانه، شمار غلاف در بوته و شمار دانه در بوته و بالاترین مقدار ضریب تغییرات ژنوتیپی به ترتیب برای عملکرد دانه، عملکرد زیست‌توده (بیولوژیک) و ارتفاع بوته به دست آمد. این نتایج مبین این نکته بود که اصلاح این صفات از راه گزینش محتمل است. وراثت‌پذیری بالا همراه با بهرة ژنتیکی میانگین بالا برای عملکرد دانه، شمار دانه در غلاف و وزن صددانه نشان داد که گزینش فنوتیپی برای این صفات می‌تواند مؤثر باشد. عملکرد دانه همبستگی مثبت و معنی‌دار با عملکرد زیست‌توده و شمار شاخه‌های اولیه داشت؛ لذا این صفات را می‌توان برای گزینش ژنوتیپهای با عملکرد بالا در نخود استفاده کرد. تجزیة مسیر آشکار ساخت که شمار دانه در بوته و به دنبال آن شمار شاخة اولیه ، وزن صددانه و عملکرد زیست‌توده تأثیر مستقیم مثبتی بر عملکرد دانه داشتند. همچنین میتوان شمار شاخه‌های اولیه، شمار شاخه‌های ثانویه و شمار روز تا گلدهی را به‌عنوان معیار گزینش غیرمستقیم برای عملکرد دانۀ بالاتر به کار برد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_63596_7912576a7e1e84bccf21a369f7c554c2.pdf