مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 The pattern of intercropping and monoculture of maize (Zea mays L.) and peanuts (Arachishypogaea L.) on weed properties بررسی الگوی نظام‌های کشت مخلوط و تک‌کشتی ذرت (Zea mays L.) و بادام‌ زمینی (Arachis hypogaea L.) بر ویژگی‌های علف‌های هرز 547 558 56805 10.22059/ijfcs.2015.56805 FA عباس کشته گر دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه زابل دانشکدة کشاورزی مهدی دهمرده استادیار، اکولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه زابل دانشکدة کشاورزی محمد گلوی دانشیار اکولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه زابل دانشکدة کشاورزی عیسی خمری استادیار اکولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه زابل دانشکدة کشاورزی Journal Article 2013 10 13 In order to evaluate the effects of intercropping of maize- peanut, weeding and their planting design on weed population dynamics, an experiment was conducted as a factorial experiment in the form of RCBD with three replications at the Research Farm of Agriculture Center of Zabol University (Iran) in 2012. The treatments including sowing system in four levels as first factor (sole maize, sole peanut, 50% maize + 50% peanut, 100% maize + 100% peanut) and row spacing as the second factor in two levels (40 and 50 cm) and weeding as third factor in three levels (non-weeding, once weeding, twice weeding). The results showed that 100% corn +100% peanut intercropping patterns had the lowest weed density and dry weight compared to intercropping of 50% corn +50% of the peanuts. The peanut monoculture compared to other intercropping patterns had the highest density and dry weight of weeds. With the increasing number of weeding, the number and dry weight of weeds decreased. Among the different row spacing, the density and weight of weeds between rows of 40 cm was less than 50 cm. It seems various features of crops such as height and canopy closure will have the most effect on weed control. The results of this experiment showed that the highest weed controlling was obtained from 100% maize + 100% peanut, density of 50 cm and twice weeding. به منظور ارزیابی تأثیر نظام‌های کاشت مخلوط ذرت-بادامزمینی، وجین و آرایشکاشت آنها بر پویایی جمعیت علفهای هرز، آزمایشی در مزرعة آموزشی-پژوهشی پژوهشکدة کشاورزی دانشگاه زابل در سال 1391 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار نظام کشت مخلوط به عنوان عامل اول شامل (خالص ذرت، خالص بادام‌زمینی، 50 درصد ذرت +50 درصد بادام‌زمینی، 100 درصد ذرت + 100 درصد بادام‌زمینی)، فاصلة بین ردیف‌ها به عنوان عامل دوم در دو سطح (40 و 50 سانتی‌متر) و وجین علفهای هرز به عنوان عامل سوم در سه سطح (شامل بدون وجین، یک‌بار و دوبار وجین) در نظر گرفته شدند. نتایج این آزمایش نشان داد که به طور میانگین الگوی کشت مخلوط 100 درصد ذرت + 100 درصد بادام‌زمینی کمترین تراکم و وزن خشک علفهای هرز را نسبت به مخلوط 50 درصد ذرت +50 درصد بادام‌زمینی نشان داد. البته تککشتی بادام‌زمینی در مقایسه با دیگر الگوهای تککشتی و مخلوط بیشترین تراکم و وزن خشک علفهای هرز را داشت. با افزایش بارهای وجین علفهای هرز، میزان و وزن خشک علفهای هرز کاهش یافت. در میان فاصلة بین ردیف‌ها، تراکم و وزن علفهای هرز در فاصلة بین ردیفهای 40 سانتی‌متری کمتر از 50 سانتی‌متری بود. به نظر میآید ویژگیهای مختلف گیاهان زراعی مانند ارتفاع و زمان بسته شدن تاج‌پوشش (کانوپی) مهمترین عامل در کنترل علفهای هرز در این آزمایش باشند. نتایج به‌دست‌آمده نشان از کنترل بهتر علفهای هرز در تیمار مخلوط 100 درصد ذرت + 100 درصد بادام‌زمینی و در فاصلة بین ردیفهای 40 سانتی‌متری و با دوبار وجین دارد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56805_42723e31a197e3f95bff0efe66221430.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Transfer of EXPB2 gene to Nicotina tabacum for enhance drought tolerance انتقال ژن AtEXPB2 به گیاه توتون (Nicotiana tabacum) با هدف افزایش تحمل به تنش خشکی 559 567 56806 10.22059/ijfcs.2015.56806 FA داوود داداشی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه زراعت، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج علیرضا عباسی دانشیار، گروه زراعت، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0003-3598-0419 Journal Article 2014 10 09 Cell expansion and cell division are two main processes in plant growth and development. Expansin proteins play a role key in cell expansion. These non-enzyme proteins involve in many growth and developmental processes. This protein affects drought tolerance. AtEXPB2 gene belongs to these proteins family. AtEXPB2 gene mainly expresses in the root tissue. In this study the EXPB2 gene, that was isolated from Arabidopsis taliana DNA genomics, transferred to Nicotina tabacum plant. Gene transfer was performed by Agrobacterium-mediated technique. Explants were inoculated by Agrobacterium and then were planted on M.S medium contained antibiotic of kanamycin. Finally, the tolerant seedlings were transferred to pots. Polymerase chain reaction was used to confirm the transgenic plants. Good rooting of transgenic plants suggests that this gene was increased root length and density.The results suggest that the expression of these genes in the aerial parts of the plant can cause undesirable traits such as loss of flower buds and leaf loss. تقسیم و توسعة یاخته‌ای دو فرایند اصلی در رشد گیاه به‌شمار میآیند. پروتئینهای اکسپنسیندر فرایند توسعة یاخته‌ای نقش کلیدی دارند. این پروتئینها با فعالیت غیرآنزیمی در بسیاری از فرایندهای رشد و نمو گیاهی نقش دارند. یکی از نقشهای عنوان‌شده برای این پروتئینها، تأثیر در افزایش تحمل گیاه به خشکی است. ژن EXPB2 یکی از ژنهای خانوادة اکسپنسین است که بیشتر در بافت ریشه بیان میشود، هدف از این تحقیق انتقال ژن EXPB2 علف تال یا گوشی موشی‌ (Arabidopsis Thaliana) به گیاه توتون است. انتقال سازة ژنی pBI;EXPB2، با استفاده از آگروباکتریوم انجام شد. گزینش اولیة گیاهان تراریخته (تراژن)، با کشت ریزنمونههای برگی تلقیح‌شده با آگروباکتریوم، در محیط کشت حاوی کانامایسین انجام شد. گیاهچههای متحمل به پادزیست (آنتیبیوتیک) کانامایسین، به خاک منتقل شدند. رگه (لاین)های تراریخته با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز(PCR) تأیید شدند. گیاهان تراریخته ریشهزایی خوبی نشان دادند که بیانگر اثر این ژن بر افزایش طول و تراکم ریشه بود. در نهایت گیاهان به‌دست‌آمده صفات نامطلوب از جمله ریزش غنچههای گل و ریزش برگ داشتند که به احتمال نشان‌دهندة آن است که بیان این ژن در بخشهای هوایی گیاه میتواند صفات نامطلوبی ایجاد کند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56806_8818556ce6ba4bc9302dca9ec1979591.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 The comparison of qualitative and quantitative of soybean (Glycine max L.) affected by double inoculation with Barvar-2 and Rhizobium japonicum bacteria at hydro- osmo priming condition ارزیابی عملکرد و کیفیت دانۀ سویا متأثر از تلقیح مضاعف با کود زیستی بارور2 و ریزوبیوم ژاپونیکوم در شرایط هیدرو-اسمو پرایمینگ 569 581 56807 10.22059/ijfcs.2015.56807 FA حمید عباس دخت دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود سلمان سلمان زاده دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود احمد غلامی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود Journal Article 2014 05 17 In order to study of the effects of hydro-osmo priming, bio-priming (biological fertilizer (Barvar-2) and inoculation with Rhizobium japonicum bacteria) on growth & yield of DPX cultivar of soybean (Glycine max L.), an experiment was carried out as factorial based on a randomized complete block design (RCBD) with 4 replications in Agriculture Research Station of Shahrood University of Technology, Iran. Biological fertilizer including 2 levels (check and using of biological fertilizer) and Rhizobium japonicum including 2 levels (check and using of Rhizobium japonicum) and priming including 3 levels [(hydropriming, osmopriming induced by PEG 6000 and check (unpriming)] were used as treatments. The results showed that interaction between biological fertilizer and Rhizobium japonicum significantly affected number of pod per plant, number of seed per plant and oil percentage. Interaction between biological fertilizer and priming significantly affected number of pod per plant. Grain yield for biological fertilizer consumption was 2897.7 kg/ha and for inoculation with Rhizobium japonicum was 2967.2kg/ha. Generally, priming, biological fertilizer consumption and inoculation with Rhizobium japonicum increased grain yield. به منظور بررسی تأثیر هیدرو- اسمو پرایمینگ و زیست‌پرایمینگ (کاربرد کود زیستی بارور2 و تلقیح با ریزوبیوم ژاپونیکوم) بر رشد و عملکرد سویا رقم DPX، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار در دانشگاه صنعتی شاهرود در خرداد سال 1390 انجام شد. کود زیستی بارور2 در دو سطح مصرف و بدون کاربرد، باکتری ریزوبیوم ژاپونیکوم در دو سطح تلقیح و بدون تلقیح بذر و پرایمینگ در سه سطح شامل بدون پرایمینگ، هیدروپرایمینگ و اسموپرایمینگ با استفاده از پلی‌اتیلن گلیکول6000 اعمال شد. نتایج نشان داد اثر متقابل کاربرد کود زیستی بارور2 و ریزوبیوم بر صفات شمار غلاف در بوته، شمار دانه در بوته و درصد روغن تأثیر مثبت و معنی‌داری داشت. همچنین اثر متقابل کاربرد کود زیستی بارور2 و پرایمینگ تنها بر صفت شمار غلاف در بوته مثبت و معنی‌دار بود. مقایسة عملکرد دانه در سطوح مختلف کاربرد کود زیستی بارور2 نشان داد که با کاربرد کود زیستی بارور2 عملکرد نیز افزایش یافت، به‌طوری‌که بالاترین میزان عملکرد مربوط به سطح کاربرد کاربرد کود زیستی بارور2 به میزان 7/2897 کیلوگرم در هکتار بود. تلقیح بذر با ریزوبیوم ژاپونیکوم به‌طور معنی‌داری عملکرد را افزایش داد، به‌طوری‌که تیمار تلقیح بذر با باکتری ریزوبیوم با تولید 2/2967 کیلوگرم در هکتار بهترین تیمار بود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56807_b127d69ec0434a128b98783f2f074b2c.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Evaluation of various temperatures on Quinoa plant seeds under salinity stress بررسی تأثیر دما بر جوانه‌زنی بذر گیاه کینوا (Chenepodium quinoa Willd) تحت تنش شوری 583 589 56808 10.22059/ijfcs.2015.56808 FA آرش مامدی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران رضا توکل افشاری استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-0073-8665 نیازعلی سپهوند استادیار، مؤسسة تولید و اصلاح بذر و نهال، کرج مصطفی اویسی استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران 0000-0003-0742-5485 Journal Article 2015 02 17 Quinoa (Chenepodium quinoa Willd) is a grain-like crop which has a high production potential in Iran. Due to its seeds high nutritional value, it is compared with milk by the FAO. In order to study the effects of temperatures on seed germination of Quinoa seeds under salinity stress conditions, an experiment was conducted in Seed Lab of the University of Tehran in Karaj. Temperatures regimes included 5, 10, 15, 20, 25, 30 and 35°C. At each temperature four salinity treatments (zero, -4, -8 and -12 bars) using NaCl were used. Results showed that increasing salinity stress decreased significantly germination rate but did not affect germination percentage except in 35°C at -12 bar. Basal temperature (Tb) for Quinoa germination was increased in high salinity potentials, but ceiling temperature (Tc) decreased. The germination data indicated that high salinity resulted in the narrow germination temperature in Quinoa seed. کینوا (Willd Chenepodium quinoa) یک گیاه شبه غله‌ای با قابلیت کشت بالا در ایران است. کینوا گیاهی است که به دلیل ارزش غذایی بسیار بالای دانه، توسط سازمان خواربار و کشاورزی با شیر خشک مقایسه شده است. به منظور بررسی تأثیر دما بر جوانه‌زنی گیاه کینوا تحت تنش شوری آزمایشی بهصورت فاکتوریل با هفت سطح دما (5، 10، 15، 20، 25، 30، 35 درجة سلسیوس) و چهار سطح تنش شوری شامل (0، 4-، 8-، 12- میلی‌مول بر لیتر) انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد با افزایش تنش شوری در سطوح دمایی مختلف به جز شوری 12- بار و دمای 35 درجة سلسیوس درصد جوانه‌زنی تفاوت معنی‌داری نداشتند، ولی سرعت جوانه‌زنی تفاوت معنی‌داری داشت. با افزایش غلظت شوری دمای پایة جوانه‌زنی افزایش، ولی دمای سقف و همچنین محدودة دمای بهینة مجاز جوانه‌زنی با افزایش تنش شوری کاهش یافت.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56808_cfe0ccd2fe850715fbb0202c4769d159.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effect of foliar application of salicylic acid on some physiological traits of sugar beet in salt stress conditions تأثیر محلول پاشی اسیدسالیسیلیک بر برخی شاخص های فیزیولوژیکی چغندرقند در شرایط تنش شوری 591 604 56809 10.22059/ijfcs.2015.56809 FA مریم محمدی چراغ آبادی دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز حبیب اله روشنفکر استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز پیمان حسیبی استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز موسی مسکرباشی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2015 03 01 To investigate the effect of salicylic acid (SA) on salinity tolerance of two sugar beet cultivars, this experiment was conducted as split factorial based on a randomized complete block design with three replications during growing seasons of 2012 and 2013 in Research Farm of Shahid Chamran University. The studied factors were three levels of SA (0 mM, 0.5 mM and 1 mM), two levels of salinity (150 mm sodium chloride and control) and two sugar beet cultivars (Jolgeh and Shariff). SA was applied as foliar spray along with salinity in the 4-leaf stage. Results showed that foliar application of SA caused significant increase of leaf area (LA), chlorophyll, stomatal conductance, ФPSІІ, Fv/Fm, proline and total soluble sugars, and decrease membrane permeability compared to control under salt stress conditions. Salinity caused a significant decrease in LA, Chlorophyll, stomatal conductance, ФPSІІ and Fv/Fm, while increase proline, total soluble sugars and membrane permeability. Therefore, according to the results of this research, it seems, foliar application of salicylic acid could enhance sugarbeet growth and increases resistance to salt stress. به منظور بررسی تأثیر اسید سالیسیلیک بر برخی شاخصهای فیزیولوژیکی چغندرقند در شرایط تنش شوری برای شناسایی صفات مربوط به تحمل شوری، آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایة بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار به صورت گلدانی، در سال زراعی 1392-1391 در مزرعة تحقیقاتی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. عامل‌های مورد بررسی شامل اسید سالیسیلیک با غلظت‌های0 (شاهد)، 5/0 و 1 میلی‌مولار به عنوان کرت اصلی، تنش شوری در دو سطح 0 (شاهد) و 150 میلی‌مولار و دو رقم چغندرقند شریف و جلگه بود. محلولپاشی برگی در مرحلة 4 برگی، همزمان با تنش شوری انجام شد. نتایج نشان داد که تیمار اسید سالیسیلیک افزون بر افزایش معنیدار سطح برگ، سبزینة (کلروفیل) برگ، هدایت روزنه‌ای، عملکرد کوانتومی نظام نوری (فتوسیستم) دو، بیشینه عملکرد کوانتومی نظام نوری دو، کل قندهای محلول و پرولین، موجب کاهش نفوذپذیری نسبی غشا نسبت به تیمار شاهد در شرایط تنش شوری شد. همچنین تیمار تنش شوری موجب کاهش معنی‌دار هدایت روزنه‌ای، سبزینة برگ، عملکرد کوانتومی نظام نوری دو و بیشینه عملکرد کوانتومی نظام نوری دو شد، درحالیکه نفوذپذیری نسبی غشا، کل قندهای محلول و پرولین به طور معنیداری افزایش یافت. بنابراین با توجه به نتایج به‌دست‌آمده به نظر میرسد استفاده از تیمار اسید سالیسیلیک در گیاه چغندرقند در شرایط تنش شوری با تحریک رشد و سوخت‌وساز، موجب تحمل به تنش شوری میشود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56809_152992da7045bc04505e1683d718bdc7.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effect of using different tillage methods on dryland wheat yield under cold, moderate and semi-warm climatic conditions of Kermanshah province تاثیر روش های مختلف خاک‌ورزی بر عملکرد گندم دیم در اقلیم های سرد، معتدل و نیمه‌گرمسیری استان کرمانشاه 605 618 56810 10.22059/ijfcs.2015.56810 FA حمیدرضا چقازردی دانشجوی دکتری رشتة اکولوژی گیاهان زراعی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محدرضا جهانسوز استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0001-8536-5911 علی احمدی استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0003-0044-2645 منوچهر گرجی دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2015 05 20 To study the effects of different tillage systems on yield and some characteristic of wheat and also some soil properties in wheat dry land area, six experiments were performed in cold, moderate and semi-warm climatic conditions of Kermanshah province in west of Iran, in a randomized complete block design with five replications. Experimental treatments were consisted of no-tillage, reduced tillage and conventional tillage systems. The highest seed yield was observed in no-tillage (2365 kg ha-1) and reduced tillage (2373 kg ha-1) systems of moderate climate of the second year. The highest economic value was related to no-tillage (24832 thousand Rials) and reduced tillage (24316 thousand Rials) systems of moderate climate of the second year and no-tillage system of moderate climate of the second year (22753 thousand Rials). In all climates and years, no-tillage system with 11.97% (about two times) following by reduced tillage with 11.16% (more than 1.5 times), preserved large soil moisture in comparison to conventional tillage system (6.2%). Soil organic carbon was not affected by climate type and experimental years, but general trend of differences indicated that no-tillage and reduced tillage systems (except the second year of warm climate) 1.6 and 1.3% were higher than conventional tillage system. The lowest soil bulk density (1.24) was observed in the conventional tillage system. In general, it could be concluded that conservation tillage systems can supply, more yield and economic returns, as well as conserving more water than conventional tillage and its application is a necessary step toward a sustainable agriculture. به منظور تعیین‏ تأثیر روش‌های مختلف خاک‌ورزی بر عملکرد و برخی صفات گندم و همچنین برخی ویژگی‌های خاک در گندم دیم، شش آزمایش‌ ‏در اقلیم‌های سردسیر، معتدل و نیمه‌گرمسیر استان کرمانشاه در غرب ایران در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با پنج تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل سه روش خاک‌ورزی، بی‌خاک‌ورزی، خاک‌ورزی کاهشی و خاک‌ورزی متداول بودند.‌ بیشترین عملکرد در روش‌های بی‌خاک‌ورزی (2365 کیلوگرم در هکتار) و خاک‌ورزی کاهشی (2373 کیلوگرم در هکتار) در اقلیم معتدل سال دوم، مشاهده شد. بیشترین میزان ارزش اقتصادی مربوط به روش‌های بی‌خاک‌ورزی (24832 هزار ریال) و خاک‌ورزی کاهشی (24316 هزار ریال) اقلیم معتدل سال دوم و روش بی‌خاک‌ورزی اقلیم نیمه‌گرمسیری سال دوم (22753 هزار ریال) بود. در همة اقلیم‌ها و سال‌ها، روش بی‌خاک‌ورزی با 97/11درصد (حدود دو برابر) و روش خاک‌ورزی کاهشی با 16/10درصد (بیش از 5/1 برابر) مقادیر بیشتری از درصد رطوبت حجمی خاک را نسبت به خاک‌ورزی متداول (20/6درصد) حفظ کردند. کربن آلی خاک خیلی تحت تأثیر روش خاک‌ورزی، نوع اقلیم و سال‌های آزمایش قرار نگرفت ولی روند کلی تغییرپذیری‌ها نشان داد روش‌های بی‌خاک‌ورزی و خاک‌ورزی کاهشی (به‌جز سال دوم اقلیم نیمه‌گرمسیری) از نظر کربن آلی خاک به ترتیب 6/1 و 3/1 درصد بیشتر از روش خاک‌ورزی متداول بودند. کمترین وزن مخصوص ظاهری خاک در خاک‌ورزی متداول (24/1) مشاهده شد. به‌طورکلی می‌توان نتیجه‌ گرفت کاربرد روش خاک‌ورزی کاهشی، افزون بر تأمین نیاز‌های اقتصادی، از نظر حفظ منابع آب و خاک مؤثر بوده و موجب دستیابی به هدف‌های کشاورزی پایدار می‌شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56810_92fcee9e4d4c5516add42c160ea3d7aa.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effect of drought stress and foliar application of iron oxide nanoparticles on grain yield, ion content and photosynthetic pigments in sesame (Sesamum indicum L.) تأثیر تنش خشکی و محلول‌پاشی نانواکسید آهن بر عملکرد دانه، محتوای یونی و رنگدانه‌های نورساختی کنجد 619 628 56811 10.22059/ijfcs.2015.56811 FA مصطفی حیدری دانشیار، گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شاهرود 0000-0003-1083-3391 مریم گلیج دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شاهرود 0000-0003-1083-3391 هادی قربانی دانشیار، گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شاهرود مهدی برادران فیزوآبادی دانشیار، گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شاهرود Journal Article 2015 06 01 In order to study the effects of drought stress and foliar application of iron oxide nanoparticles on sesame plants, a field experiment was laid in Faculty of Agriculture, University of Shahrood in 2014. The design of experiment was in split plot with blocks completely randomized in three replicates. Drought stress, W1=7, W2=12 and W3=17 irrigation time, were randomized in main plots with four concentrations of foliar application of iron oxide nanoparticles, F1 = 0, F2 = 0.5, F3 = 1 and F4 = 1.5 kg at 1000 l water, in sub-plots. Results showed that the interaction between drought stress andiron oxide nanoparticles had significant effect on grain yield, biomass, leafstomatal conductance, chlorophyll "b" and carotenoids content in leaves, and seed nitrogen. The results indicated that the highest grain yield and biomass were obtained at W1F3, stomatal conductance at W1F2, chlorophyll "b" at W1F4, carotenoids at W2F3 and seed nitrogen at the W3F3 treatments. Moreover, the number of branches per plant and the concentration of potassium in seeds were significantly affected by both treatments. However, phosphorus in seeds, and potassium and phosphorous in leaves remained unchanged under treatments. Number of seeds and seed weight per capsule decreased about 12.3 and 27.7%, respectively by worsening the drought condition from W1 to W3. In general, it can be stated that in the drought stress condition, foliar application of iron oxide nanoparticles about 1 kg per thousand liters of water improves the physiological characteristics of sesame and grain yield. به منظور بررسی تأثیر تنش خشکی و محلول‌پاشی نانواکسیدآهن بر عملکرد کنجد (رقم اولتان)، آزمایشی به صورت کرت‌های خردشده و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1393 در مزرعة دانشگاه شاهرود اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح تنش خشکی: 7= =W1شاهد، 12=W2 و 17W3=روز دور آبیاری به عنوان عامل اصلی و چهار سطح محلول‌پاشی نانواکسیدآهن: 0F1== شاهد، 5/0F2=، 1F3= و 5/1F4= کیلوگرم نانواکسیدآهن در 1000 لیتر آب به عنوان عامل فرعی لحاظ شدند. نتایج نشان داد اثر متقابل خشکی و نانو تأثیر معنی‌داری بر عملکرد دانه، زیست‌توده، هدایت روزنه‌ای، رنگدانة سبزینة (کلروفیل) b، کارتنوئید و درصد نیتروژن دانه داشت. بیشترین عملکرد دانه و زیست‌تودة تولیدی از تیمار W1F3، هدایت روزنه‌ای از تیمار W1F2، سبزینة b از تیمار W1F4، کارتنوئید برگ از تیمار W2F3 و درصد نیتروژن دانه از تیمار W3F3به‌دست آمد. در بین دیگر صفات، تنها شمار شاخة فرعی در بوته و غلظت پتاسیم دانه تحت تأثیر دو تیمار اصلی قرار گرفتند. اما شمار دانه و وزن دانه در کپسول تنها تحت تأثیر تنش خشکی واقع، با افزایش تنش از W1 بهW3 به ترتیب به میزان 3/12 و 7/27 درصد از آنها کاسته شدند. در این بین غلظت فسفر و پتاسیم برگ و نیز فسفر دانه تحت تأثیر هیچ‌کدام از تیمارها واقع نشدند. به‌طورکلی می‌توان گفت در شرایط تنش خشکی، محلول‌پاشی نانواکسید به میزان 1 کیلوگرم در 1000 لیتر آب می‌تواند تا حدی مانع تأثیر سوء خشکی بر عملکرد کنجد شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56811_58a1fe83b0459181b21f66b33a29c61f.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Some quantitative traits associations and their application in characterization of Iranian accessions of Cannabis (Cannabis sativa L.) بررسی روابط برخی صفات کمّی و کاربرد آنها در توصیف توده‌های ایرانی شاهدانه ( Cannabis sativa L.) 629 639 56812 10.22059/ijfcs.2015.56812 FA لیلا ریاحی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج مجید شکرپور استادیار، گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج سید علیرضا سلامی استادیار، گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج عزیزاله خندان استادیار، گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2015 05 02 This study was performed to evaluate relationships among morphological traits and use of the traits to describe Iranian Cannabis accessions. Results of the ANOVA for the measured traits excluding the number of lateral inflorescent, displayed significant differences among accessions. The lowest plant heights were observed in Sero and Saqez (respectively 81.20 and 78.80) and the highest values were in Desht-e-moghan, Ramhormoz, Dezful2 and Boshruye (respectively 203, 222.40, 198.40 and 195.30). Also the earliest flowering dates were found in Ardabil, Sero, Kermanshah, Saqez, Saadat-shahr (respectively 91, 89, 88.40, 84.10 and 88.20) and the latest flowering accessions were Qazvin1, Ramhormoz and Shiraz (respectively 108.80, 111.50 and 114.30). Associations among the traits revealed positive significant correlations between some traits such as the height of the first alternative node indicating the beginning of reproductive phase with stem diameter, number of node and mean length of internode. The least coefficient of variation was observed in number of days to seed formation (2.27%) and the highest amount was in the length of main inflorescence (29.31%). Factor analysis based on the measured traits showed that the three first factors explained 80.67% of total variance. According the factor loadings, the most of vegetative traits had higher values in the first factor while the phonological traits along to plant height were effective traits in the second factor. این پژوهش به منظور بررسی روابط بین صفات کمّی و کاربرد آنها در توصیف توده‌های شاهدانه انجام شد. نتایج تجزیة واریانس نشان داد که از نظر همة صفات مورد بررسی به جز صفت شمار گل‌آذین جانبی، تفاوت معنیداری در بین تودهها وجود داشت. کمترین ارتفاع نهایی در تودههای سرو و سقز (به ترتیب 20/81 و 80/78 سانتی‌متر) و بیشترین میزان آن در دشت مغان، رامهرمز، دزفول 2 و بشرویه (به ترتیب 203، 40/222، 40/198 و 30/195سانتی‌متر) مشاهده شد. همچنین کوتاه‌ترین زمان گلدهی در تودههای اردبیل، سرو، کرمانشاه، سقز و سعادت‌شهر (به ترتیب 91، 89، 40/88، 10/84 و 20/88 روز) و بیشترین آن مربوط به تودة قزوین 1، رامهرمز و شیراز (به ترتیب 80/108، 50/111 و 30/114 روز) بود. روابط بین صفات مورد بررسی نشان داد که همبستگی مثبت و معنیداری در بین برخی صفات مانند ارتفاع نخستین گرة متناوب که نشانة ورود به مرحلة زایشی است با قطر ساقه (70/0r= )، شمار گره (76/0r= ) و میانگین طول میانگره (71/0r= ) وجود داشت. کمترین ضریب تغییرپذیری‌ها در صفت شمار روز تا تشکیل بذر( 27/2درصد ) و بیشترین میزان آن در طول گل‌آذین اصلی( 31/29درصد) مشاهده شد. در تجزیه به عامل‌ها بر پایة صفات بررسی‌شده، سه عامل اول 67/80 درصد تغییرپذیری‌های کل را توجیه کردند. بر این پایه صفات مربوط به رشد رویشی در عامل اول و صفات مربوط به پدیدشناسی (فنولوژی) گیاه به همراه ارتفاع نهایی در عامل دوم و سوم قرار گرفتند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56812_0b6dcb7669f0eb0b6f056d5e7fba72f2.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Biplot and heterosis analysis for diallel crosses of bread wheat (Triticum aestivum L.) under normal and salt-stressed environments تجزیة نمودار دووجهی تلاقی‌های دی‌آلل و ارزیابی دورگ برتری گندم نان (Triticum aestivum L.) در دو محیط عادی و تنش شوری 641 656 56813 10.22059/ijfcs.2015.56813 FA امید علی اکبرپور دانشجوی دکتری، اصلاح‌نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس حمید دهقانی دانشیار اصلاح‌نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 06 17 Salinity is one of the abiotic stresses and exploitation of heterosis could increase the crop yield and extend the stress tolerance, especially in salinity stress. In this research, a set of full diallel design involving 7×7 crosses from cultivars including Flat, Bam, Ghods, Roshan, Arg, Kavir and Pishtaz were conducted in a randomized complete block design with three replications under both normal and salt stress conditions in Yazd, Iran. The results of heterosis and graphical analyses using GGE biplot approach indicated high narrow and broad sense heritabilites and heterosis of crosses for yield and biomass traits, especially in saline condition. Graphical biplot determined two different heterotic groups for yield and biomass characteristics in saline condition. The ranges of heterosis for yield trait were between -18.5 to 24.1% in normal condition and -21.3 to 60.1% in saline condition, respectively. Also, the ranges of heterosis for biomass were between -22.2 to 16.1 % in normal condition and -19.7 to 55.3 % in saline condition, respectively. The results of this research showed that under saline conditions there were significant crosses for negative and positive heterosis for studied trait. High heterosis and great narrow and broad sense heritabilites for yield and biomass traits indicated that finding a better line along with a fixed relative heterosis is possible using selection methods from the progenies in saline condition. شوری یکی از تنش‌های غیرزیستی است و تعیین قابلیت و توان دورگ‌ها در گیاهان می‌تواند برای افزایش عملکرد و تحمل به تنش شوری، استفاده شود. در این تحقیق نتاج به‌دست‌آمده از تلاقی رقم‌ها، فلات، بم، قدس، روشن، ارگ، کویر و پیشتاز در یک طرح دی‌آلل 7 × 7 کامل در شرایط عادی (نرمال) و تنش شوری در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در شهرستان یزد اجرا شد. نتایج تجزیة دورگ برتری (هتروزیس) و نگاره‌ای (گرافیکی) با استفاده از روش GGE biplot در این تحقیق نشان داد که برای صفات عملکرد و وزن زیست‌توده، وراثت‌پذیری خصوصی و عمومی بالا و همچنین توان دورگ تلاقی‌ها در دو شرایط به ویژه در شرایط تنش شوری وجود دارد. برای صفات عملکرد و وزن زیست‌توده در شرایط تنش، نمودار دووجهی (بای‌پلات)، دو گروه دورگ برتر (هتروتیک) متفاوت تشکیل شدند. دامنة دورگ برتری در شرایط عادی برای صفت عملکرد از 5/18- تا 1/24 درصد و در شرایط تنش از 3/21- تا 1/60 درصد بود. همچنین دامنة دورگ برتری در شرایط عادی برای وزن زیست‌توده از 2/22- تا 5/16 درصد و در شرایط تنش شوری از 7/19- تا 3/55 درصد بود. نتایج این تحقیق نشان داد که تلاقی‌های معنی‌داری برای درصد دورگ برتری مثبت و منفی در شرایط تنش شوری برای صفات مورد بررسی بود. درصد دورگ برتری بالا و همچنین وراثت‌پذیری خصوصی و عمومی بالای صفات عملکرد دانه و وزن زیست‌تودة گندم گویای این بود که امکان گزینش و دستیابی به ژنوتیپ‌های برتر همراه با تثبیت توان نسبی دورگ از بین نتاج با استفاده از روش‌های گزینش در شرایط تنش شوری وجود دارد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56813_ef4c5d9fa35b878498729ed94db294ca.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effects of salinity stress on stem internodes photosynthetical matters accumulation and mobilization of different Barley genotypes تأثیر تنش شوری بر تجمع و آزادسازی مواد نورساختی میانگره‌های ساقه در ژنوتیپ‌های مختلف جو 657 671 56814 10.22059/ijfcs.2015.56814 FA مجید طاهریان دانشجوی دکتری اصلاح نباتات گرایش ژنتیک بیومتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محمد رضا بی همتا استاد ژنتیک و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0003-0614-0963 سید علی پیغمبری استاد ژنتیک و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج هوشنگ علیزاده استادیار بیوتکنولوژی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0001-8138-0786 Journal Article 2015 05 24 Stem reserves of barely can be an important contributor to grain filling particularly under condition is limited such as salinity stress. The aim of this research was to study dry matter accumulation and remobilization ability in different internodes of some Iranian Barley varieties and promising lines under salinity and normal conditions. The research was set up as two Randomized Complete Block design with three replications at the agriculture research station of Neishabur, Khorasan Razavi, during 2013-2014. The amount of dry matter accumulation and remobilization were determined using method. The relationship between length and specific weight of internodes with dry matter accumulation and Remobilization was investigated. The results showed that lower internodes had maximum dry weight and specific weight in both of experimental conditions. Maximum remobilization was obtained from penultimate and lower internodes in normal and salinity conditions, respectively. A positively significant correlation was observed between seed weight per spike and the amount of Remobilization from all of internodes in saline condition. Results indicated that dry matter accumulation and remobilization ability are two different mechanisms that inherent from parents to progeny. Also in this study it was found that new tolerant promising lines compared to old tolerant varieties, had internodes specific weight, dry matter accumulation and remobilization ability. مادة خشک تجمع‌یافته در ساقة جو نقش اساسی در پر کردن دانه به ویژه در شرایط نامساعد از جمله تنش شوری دارد. هدف این پژوهش بررسی توان ذخیره‌سازی و انتقال دوبارة مادة خشک به تفکیک میانگره‌ها در برخی رقم‌ها و رگه (لاین)‌های امیدبخش جو زراعی ایران در شرایط تنش و بدون تنش شوری بود. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار و در دو شرایط تنش و بدون تنش شوری در ایستگاه تحقیقات کشاورزی نیشابور در سال 1393- 1392 اجرا ‌شد. در شرایط تنش، EC آب آبیاری حدود dsm-111-10 بود. میزان تجمع و انتقال دوبارة مواد نورساختی (فتوسنتزی) با استفاده از روش وزنی تعیین شد. ارتباط طول و وزن مخصوص میانگره‌ها با تجمع مادة خشک بررسی شد. نتایج نشان داد که در هر دو شرایط، میانگره‌های زیرین بیشترین وزن خشک و وزن مخصوص را به خود اختصاص دادند. بیشترین میانگین انتقال دوباره در شرایط عادی (نرمال) مربوط به دومین میانگرة رأسی ساقه (پنالتی‌میت) بود، درحالی‌که بالاترین میانگین انتقال دوباره در شرایط شوری مربوط به میانگره‌های زیرین بود. در این پژوهش به طور دقیق مشخص شد که توان ذخیره‌سازی و انتقال دوبارة دو ساز‌و‌کار، متفاوت‌اند و به طور جداگانه از والدین به نتاج منتقل می‌شوند. عملکرد دانه در شرایط تنش شوری همبستگی مثبت و معنی‌داری با انتقال دوباره از پدانکل، دومین میانگره رأسی و میانگره‌های زیرین داشت. همچنین از نظر روند اصلاحی مشخص شد که در رگه‌های امیدبخش متحمل به شوری جدید نسبت به رقم‌های قدیمی متحمل به شوری، از صفات وزن مخصوص میانگره‌ها، توان ذخیره‌سازی و قدرت انتقال دوباره به خوبی بهره‌برداری شده ‌است.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56814_402af95541953f1eb1bf48e1d10fa643.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effects of different levels of salinity and drought stress on growth parameters and essential oil of lemon balm (Melissa officinalis L.) تأثیر سطوح مختلف تنش‌های شوری و خشکی بر شاخص‌های رشدی و اسانس بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) 673 686 56815 10.22059/ijfcs.2015.56815 FA حسین گرگینی شبانکاره دانشجوی کارشناسی ارشد گیاهان دارویی، گروه علوم باغبانی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل براتعلی فاخری دانشیار اصلاح نباتات، گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل 0000-0002-7785-056X رقیه محمدپور وشوایی دانشجوی کارشناسی ارشد آگرواکولوژی، گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل Journal Article 2014 07 28 In order to evaluate the effects of drought and salinity stresses on growth parameters and essential oil of lemon balm, two experiments with three replications in a randomized complete block design were applied. Five levels of salinity including zero, one, two, three and four dS/m of sodium chloride solution, and five drought stress treatments including 50, 62.5, 75, 87.5 and 100% as available water for plants were used. Parameters including morphological, dry matter, and essential oil percentage were measured in each experiment separately. Drought and salinity stress, with the exception of essential oil percentage, decreased all measured parameters and the effect of salinity stress was higher. The highest and lowest growth characteristics were achieved from the 100 and 50% available water treatments, and the maximum and minimum essential oil was achieved from 50 and 100% available water, respectively. In salinity experiment, growth parameters declined with increasing salinity. The level of salinity from zero to one dS/m increased the essential oil percentage. However, compared to control, treated plants showed higher essential oil percentages. Salinity and drought stresses reduced the growth parameters and essential oil percentage was somewhat increased. به منظور ارزیابی تأثیر تنش خشکی و شوری بر شاخصهای رشدی و اسانس بادرنجبویه، دو آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. در آزمایش شوری از پنج سطح 0، 1، 2، 3 و 4 دسی‌زیمنس بر متر محلول کلرید سدیم و در آزمایش تنش خشکی از پنج تیمار 50، 5/62، 75، 5/87 و 100 درصد ظرفیت زراعی آب قابل دسترس گیاه به عنوان تیمارهای آزمایش استفاده شد. ویژگیهای ساختار ظاهری (مورفولوژیکی)، درصد مادة خشک و درصد اسانس اندازه‌گیری شدند. شوری و خشکی، به جز درصد اسانس همة مشخصه (پارامتر)ها را کاهش دادند و تأثیر کاهش شوری بیشتر از خشکی بود. بیشترین و کمترین میزان ویژگی‌های رشدی و درصد اسانس به ترتیب از تیمار 100 و 50 درصد آب قابل دسترس گیاه به‌دست آمد. در آزمایش شوری، با افزایش سطوح شوری همة مشخصه‌های رشدی سیر کاهشی داشتند. درصد اسانس از سطح 0 تا 1 دسی‌زیمنس بر متر افزایش و پس از آن کاهش یافت. با این وجود گیاهان تیمارشده درصد اسانس بالاتری را نسبت به شاهد نشان دادند. تنش شوری و خشکی سبب کاهش شاخصهای رشدی و تا حدودی افزایش درصد اسانس شدند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56815_6c98d8dcc54fbe460976496b08d838f6.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effects of different tillage methods on bread wheat and chickpea yield, yield components and soil physical properties under rainfed conditions in Kermanshah تأثیر روش‎های مختلف خاک‎ورزی بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود وگندم و ویژگی‌های فیزیکی خاک در شرایط دیم کرمانشاه 687 698 56816 10.22059/ijfcs.2015.56816 FA حمیدرضا چقازردی دانشجوی دکتری رشتة اکولوژی گیاهان زراعی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محمدرضا جهانسوز استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0001-8536-5911 علی احمدی استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0003-0044-2645 منوچهر گرجی دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2015 05 19 In order to evaluate the effects of convention and conservation (no-tillage and reduced tillage) tillage methods on wheat and chickpea yield and yield components and soil physical properties under rainfed conditions in Kermanshah (N: 34°19', E: 47°17'), some experiments were performed in Sararood Dryland Agricultural Research Station during three cropping seasons (2011-2014). In the first year, chickpea was planted in a randomized complete block design (RCBD) with five replications, covering the three tillage methods. In the second and third years, split plot experiments were performed based on RCBD with five replications. The tillage systems located in the main plots while crops, were in sub-plots. Results in the first year showed that, except of soil organic carbon, all studied traits were affected by tillage system (P≤0.01). In the second year, the highest soil moisture was observed in no-tillage plots of chickpea, and the highest yield and yield components were observed in the reduced tillage system of the third year. The no-tillage and reduced tillage systems produced the maximum yield, thousand grain weight and plant height in bread wheat. In general, most of the traits were influenced by tillage types. Regarding the results of the experiments and the other benefits of conservation tillage, reduced tillage recommended as a good replacement for conventional tillage in dryland areas of Kermanshah. به منظور بررسی سامانه‌های مختلف خا‌ک‌ورزی متداول و حفاظتی (بی‌خاک‌ورزی و خا‌ک‌ورزی کاهشی) بر عملکرد و برخی صفات گندم و نخود و ویژگی‌های فیزیکی خاک، آزمایش‌هایی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم سرارود کرمانشاه به مدت سه سال زراعی(1393-1390) اجرا شد. در سال اول نخود در آزمایشی با استفاده از سه سامانة خا‌ک‌ورزی مختلف در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با پنج تکرار کشت شد. در سال‌های دوم و سوم آزمایشی به‌صورت کرت‌های یکبارخردشده در قالب طرح آماری بلوک‌های کامل تصادفی با پنج تکرار اجرا شد. سامانه‌‌های خا‌ک‌ورزی در کرت‌های اصلی، گیاهان زراعی در کرت‌های فرعی قرار گرفتند. نتایج سال اول نشان داد به استثنای کربن آلی خاک، همة صفات تحت تأثیر سامانه‌های خاک‌ورزی قرار گرفتند (01/0 ≥ P). بیشترین درصد رطوبت حجمی خاک در کرت‌های بی‌خاک‌ورزی نخود در سال دوم و بیشترین مقادیر عملکرد و اجزای عملکرد در سامانة‌ خاک‌ورزی کاهشی در سال سوم مشاهده شد. سامانه‌های‌ بی‌خاک‌ورزی و خاک‌ورزی کاهشی توانستند بیشترین میزان صفات عملکرد، وزن هزاردانه و ارتفاع گندم را تولید کنند. به‌طورکلی، بیشتر صفات مورد بررسی تحت تأثیر نوع خاک‌ورزی قرار گرفت. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده و برتری‌های هر یک از سامانه‌های مختلف خا‌ک‌ورزی، می‌توان سامانة‌‌ خاک‌ورزی کاهشی را به جای سامانة‌‌ خاک‌ورزی متداول به کشاورزان مناطق دیم کرمانشاه پیشنهاد کرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56816_afed529d846076b85732176dc5644335.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Assessment of fertilizing potential of different size fractions of municipal solid waste compost produced in Sanandaj City بررسی قابلیت کودی اندازة ذرات مختلف کمپوست تولیدی از زباله‌های خانگی شهر سنندج 699 709 56817 10.22059/ijfcs.2015.56817 FA زاهد شریفی استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج سید محمد طاهر حسینی مربی، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج Journal Article 2015 01 30 In this study fertilizing potential of municipal solid waste (MSW) compost was investigated by the distribution behavior of heavy metals, nutrient elements and salinity content among the different size fractions. Therefore, 3 compost samples (each composed of 6 subsamples) were collected from Sanandaj MSW Composting Plant. Then, the samples were physically divided into seven fractions of different particle size including >2, 1.2-2, 0.8-1.2, 0.4-0.8, 0.2-0.4, 0.1-0.2 and <0.1 mm, using dry-sieving process. The bulk sample was reserved as control. The results showed that by decreasing of particle size, pH values decreased, however, other surveyed parameters increased. The highest concentration of EC, Zn, Cu, Cd, Pb, Ni, Cr, Mn, N, P, Ca and K was found in the finest fraction (<0.1 mm) with average values of 9.1 dSm-1, 714.4, 450.5, 4.2, 315.5, 55.1, 40.7, 468.5 ppm, 3.0, 1.5, 6.9 and 0.9 % respectively, whereas the lowest concentration were found in the coarsest fraction (>2 mm). Overall, the results suggest that the size fractions less than 0.4 mm with highly heavy metals and salinity content and size fractions more than 2 mm with high impurity (glass, 21.2 times over the permissible limit) were responsible for lowering the quality of the produced compost, thus, removal of selected fractions particle size could significantly improve the compost quality and allowed us to use and its safe recycle in agriculture. در این پژوهش قابلیت (پتانسیل) کودی کمپوست تولیدی از زبالههای خانگی شهر سنندج با بررسی چگونگی توزیع عناصر سنگین، عناصر غذایی و شوری در اندازة ذرات مختلف بررسی شد. بنابراین سه نمونة تصادفی (هرکدام دارای 6 زیرنمونه) از کارخانة کمپوستسازی شهر سنندج گردآوری و به روش الک خشک به 7 بخش یا جزء (فراکشن) یعنی 2<، 2-2/1، 2/1-8/0، 8/0-4/0، 4/0-2/0،2/0-1/0وmm 1/0> بخشبندی شدند و خود نمونة اصلی به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که به طور عموم با کاهش اندازة ذرات، میزان pH گرایش به کاهش داشته، اما دیگر پارامترهای مورد بررسی گرایش به افزایش داشتند. به گونهای که بیشترین میزان EC، Zn، Cu، Cd، Pb، Ni، Cr، Mn، N، P، Ca و K به ترتیب برابر با dSm-1 1/9، 4/714، 5/450، 2/4، 5/315، 1/55، 7/40، ppm5/468، 3، 5/1، 9/6 و 9/0 درصد در کوچکترین بخش (mm 1/0>) به‌دست آمد. در حالی‌که کمترین میزان این پارامترها در درشتترین بخش (mm 2< ) به‌دست آمد. رویهم‌رفته نتایج نشان داد که ذرات mm 4/0> با میزان بالای عناصر سنگین و شوری و ذرات mm 2< با میزان بالای ناخالصیها (خرده‌شیشه، 2/21 برابر بیش از حد مجاز) مسئول کاهش کیفیت کمپوست مورد بررسی بوده که با جداسازی این ذرات میتوان کیفیت این کمپوست را به گونه‌ای چشمگیر بهبود بخشید و زمینة استفاده و باز چرخ سالم آن در کشاورزی را به‌وجود آورد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56817_59a794f1fef9006ee60c1b9c2806b782.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Effects of different manure and vermicompost rates on yield and essential oil contents of dragonhead (Dracocephalum moldavica L.) تأثیر کاربرد مقادیر مختلف کود دامی و ورمی‌کمپوست بر عملکرد و ترکیبات اسانس بادرشبی (Dracocephalum moldavica L.) 711 721 56818 10.22059/ijfcs.2015.56818 FA محمدتقی درزی دانشیار، گروه زراعت دانشکدة کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن 0000-0002-4018-2932 رضا عطاپور دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت دانشکدة کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن محمدرضا حاج سید هادی دانشیار، گروه زراعت دانشکدة کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن 0000-0002-2903-3848 Journal Article 2015 03 09 Application of organic fertilizers increases quality and yields in the sustainable crop production and considerably replaces or reduces chemical fertilizers. In order to study the effects of different manure and vermicompost rates on yield and essential oil contents of dragonhead, an experiment was conducted as a randomized complete blocks design with eight treatments and three replications in the field of Pakdasht city in 2012. The treatments were 10 and 20 t/ha manure, 5 and 10 t/ha vermicompost, 5 t/ha manure + 2.5 t/ha vermicompost, 10 t/ha manure + 5 t/ha vermicompost, chemical fertilizer (70 kg/ha nitrogen) and control (without fertilizer). The results showed that the highest herbage yield, essential oil contents and yield, geranyl acetate percentage and geraniol percentage in essential oil were obtained by using 10 t/ha manure, 5 t/ha vermicompost and integrated application of 10 t/ha manure and 5 t/ha vermicompost, respectively. The highest geranial percentage, neral percentage and neryl acetate percentage in essential oil were obtained by using 10 t/ha vermicompost application. Generally, the highest herbage and essential oil yields were obtained by using 10 t/ha manure application and the highest essential oil contents with vermicompost application. کاربرد کودهای آلی با هدف جایگزینی یا کاهش قابل ملاحظه در کاربرد کودهای شیمیایی، موجب افزایش کیفیت و عملکرد در تولید پایدار گیاهان زراعی می‌شود. به منظور بررسی تأثیر مقادیر مختلف کود دامی و ورمی‌کمپوست بر عملکرد و ترکیبات اسانس بادرشبی، آزمایشی به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در مزرعة پاکدشت در سال 1391 انجام گرفت. تیمارها شامل 10 و 20 تن کود دامی در هکتار، 5 و 10 تن ورمی‌کمپوست در هکتار، 5 تن کود دامی همراه با 5/2 تن ورمی‌کمپوست در هکتار، 10 تن کود دامی همراه با 5 تن ورمی‌کمپوست در هکتار، کود شیمیایی (تنها 70 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و شاهد (بدون کاربرد کود) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد پیکرة رویشی (7/4398 کیلوگرم در هکتار)، میزان اسانس (153/0 درصد) و عملکرد اسانس (75/6 کیلوگرم در هکتار)، درصد ژرانیل‌استات در اسانس (61/57 درصد) و درصد ژرانیول در اسانس (09/21 درصد) به ترتیب در تیمارهای کاربرد 10 تن کود دامی، 5 تن ورمی‌کمپوست و 10 تن کود دامی همراه با 5 تن ورمی‌کمپوست به‌دست آمد. همچنین بیشترین درصد ژرانیال (47/11 درصد)، نرال (11/7 درصد) و نریل‌استات (34/4 درصد) در اسانس در تیمار کاربرد 10 تن ورمی‌کمپوست به‌دست آمد. در مجموع بیشترین عملکردهای پیکرة رویشی و اسانس با کاربرد 10 تن کود دامی و بیشترین ترکیبات اسانس با کاربرد ورمی‌کمپوست به‌دست آمد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56818_04fa231dbab860eecd74f34b3c721140.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 46 4 2015 12 22 Evaluation inheritance of drought stress tolerance score of bread wheat (Triticum Aestivum L.) بررسی توارث نمرۀ تحمل به تنش خشکی در گندم نان (Triticum aestivum L.) 723 729 56819 10.22059/ijfcs.2015.56819 FA خدیجه مختاری‌فر دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، بخش زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه شهید باهنر کرمان روح اله عبدالشاهی استادیار بخش زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2015 05 09 In order to increase drought tolerance in bread wheat, an appropriate breeding program based on inheritance of drought tolerance is recommended. In the present study, nine bread wheat cultivars and their F2 progenies were evaluated in a randomized complete block design under normal and drought stress conditions. Nine sensitivity/tolerance indices were calculated for studied genotypes and stress tolerance score (STS) was calculated using all indices. Inheritance of drought tolerance indices (STI, DRI and STS) were evaluated using half diallel design. Low Baker ratio for these indices showed that none-additive effects are more important than additive effects in genetic control of these indices. In addition, broad sense heritability was relatively high and narrow sense heritability was low for evaluated indices. Results of this research showed that selection for increasing drought tolerance in bread wheat should be postponed till late generations. Based on these results, bulk, single seed descent and double haploid are recommended methods for breeding for drought tolerance in this population. برای افزایش تحمل به خشکی در گندم نان طراحی یک برنامة صحیح به‌نژادی با توجه به چگونگی توارث و عمل ژن‌های مرتبط با این صفت لازم است. در این آزمایش نه رقم گندم نان به همراه نتاج 2F به‌دست‌آمده از آنها در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در دو شرایط عادی (نرمال) و تنش خشکی ارزیابی شدند. شاخص‌های حساسیت/تحمل تنش برای ژنوتیپ‌های مورد بررسی، محاسبه شدند و نمرة تحمل به تنش (STS) با استفاده از مقادیر این شاخص‌ها محاسبه و چگونگی توارث سطح تحمل به خشکی از لحاظ شاخص‌های STI، DRI و STS با استفاده از طرح نیمه‌دی‌آلل ارزیابی شد. نسبت بیکر پایین محاسبه‌شده برای هر سه شاخص نشان داد که در کنترل ژنتیکی میزان تحمل به خشکی نقش آثار غیرافزایشی نسبت به آثار افزایشی بیشتر بوده‌ است. وراثت‌پذیری عمومی برای این شاخص‌ها بالا و وراثت‌پذیری خصوصی پایین بود. با توجه به این نتایج، گزینش برای افزایش تحمل به خشکی بایستی پس از رسیدن به خلوص انجام شود و روش‌هایی همچون بالک، بالک تک‌بذر و دابل‌هاپلوئید برای به‌نژادی با هدف افزایش تحمل به خشکی در این جمعیت قابل توصیه هستند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_56819_8a3a8a2042c94c88f0e455bab99fc75e.pdf