مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 Evaluating the Impact of Yeast Extract and 24-Epi-Brassinolid Treatments on Physiological Characteristics and Yield of Cowpea (Vigna unguiculata L.) Under Water Deficiency Condition بررسی تأثیر عصاره مخمر و 24-اپی‌براسینولید برصفات فیزیولوژیکی و عملکرد لوبیا چشم‌بلبلی (Vigna unguiculata L.) تحت شرایط کم‌آبیاری 1 22 100346 10.22059/ijfcs.2024.369864.655052 FA فریده غلامی گروه زراعت و اصلاح نباتات -دانشکده کشاورزی- دانشگاه صنعتی شاهرود-شاهرود-ایران 0009-0005-8328-2174 محمد رضا عامریان عضو هیات علمی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی،دانشگاه صنعتی شاهرود،شاهرود 0000-0001-9840-0747 حمیدرضا اصغری عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات -دانشکده کشاورزی- دانشگاه صنعتی شاهرود-شاهرود-ایران 0000-0001-9130-1447 امین ابراهیمی عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات -دانشکده کشاورزی ،دانشگاه صنعتی شاهرود- شاهرود-ایران 0000-0001-7660-3893 Journal Article 2023 12 21 Water deficiency is an effective method to optimize water consumption, particularly in arid and semi-arid regions, making it a highly desirable approach for reducing water use. Additionally, growth regulators can serve as a supplementary strategy for plants under water deficiency conditions. This research evaluated the effects of yeast extract and 24-epibrasinolide under various irrigation conditions. It was conducted as a factorial split-plot experiment based on a randomized complete block design with three replications. The treatments included different irrigation intervals (8, 12, and 16 days), spraying of yeast extract (0 and 12 g/L), and 24-epibrassinolide (0, 5, and 10 μM). During the 12 and 16-day irrigation periods, seed yield decreased by 21.80% and 25.61%, respectively, compared to the 8-day irrigation period. However, foliar spraying with 10 μM 24-epibrassinolide and yeast extract increased seed yield by 10.14% and 20.28%, respectively. Additionally, total chlorophyll content decreased by 15.71% and 47.54% during the 12 and 16-day irrigation periods compared to the 8 days. The application of 10 μM 24-epibrassinolide along with yeast extract increased chlorophyll content by 57.69%. In the 16-day irrigation cycle, the activity of ascorbate peroxidase and catalase enzymes increased by 314.63% and 194.73%, respectively, using 10 μM brassinolide and yeast extract. Additionally, the levels of proline, flavonoid, and malondialdehyde increased by 52.85%, 109.89%, and 96.33%, respectively, in the 16-day irrigation cycle compared to the 8-day irrigation period. This research demonstrated that applying 12 g per liter of yeast extract combined with 10 μM brassinolide effectively increases seed yield and mitigates the impact of low irrigation in cowpeas. کم­آبیاری یکی از راهکارهای بهینه­سازی مصرف آب و مطلوب­ترین روش در مصرف آب کمتر به­ویژه در مناطق خشک و نیمه ­خشک می­باشد. همچنین تنظیم­کننده‌های رشد می‌توانند به­عنوان یک راهکار کمکی برای گیاهان در شرایط کم­آبیاری باشند. این پژوهش، به­منظور ارزیابی اثرات عصاره مخمر و 24-اپی‌براسینولید در شرایط کم­آبیاری در قالب آزمایش اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1400 در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود اجرا شد. تیمارها شامل سطوح آبیاری (هشت، 12 و 16 روز)، محلول­پاشی عصاره مخمر (صفر و 12 گرم در لیتر) و 24-اپی­براسینولید (صفر، پنج و 10 میکرومولار) بودند. در دور آبیاری 12 و 16 روز عملکرد دانه به­ترتیب 80/21 و 61/25 درصد نسبت به دور آبیاری هشت روز کاهش یافت. محلول­پاشی با 10 میکرومولار براسینولید و عصاره مخمر به­ترتیب موجب افزایش 14/10 و 28/20 درصدی عملکرد دانه شدند. کلروفیل کل در دور آبیاری 12 و 16 روز نسبت به دور آبیاری هشت روز، به­ترتیب 71/15 و 54/47 درصد کاهش نشان داد، در حالی­که کاربرد 10 میکرومولار براسینولید به­همراه عصاره مخمر محتوای آن را تا 69/57 درصد افزایش داد. فعالیت آنزیم­های آسکوربات­پراکسیداز و کاتالاز در دور آبیاری 16 روز با کاربرد 10 میکرومولار براسینولید و عصاره مخمر به­ترتیب 63/314 و 73/194 درصد نسبت به دور آبیاری 8 روز، افزایش یافتند. لازم به ذکر است، میزان پرولین (85/52 درصد)، فلاونوئید (89/109 درصد) و مالون­دی­آلدئید (33/96 درصد) در دور آبیاری 16روز نسبت به دور آبیاری 8 روز افزایش یافتند. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد 12 گرم در لیتر عصاره مخمر به همراه 10 میکرومولار براسینولید جهت افزایش عملکرد دانه و کاهش اثرات کم­آبیاری در لوبیا چشم­بلبلی مؤثر است. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100346_023a5b6cff47288ec582a4ed4ab893f5.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 01 22 Investigating the Effect of Planting Dates and Performing Hilling up Operation on Sugarcane Quantity and Quality Yield (Cultivar CP69-1062) بررسی اثر تاریخ کاشت و عملیات هیلینگ‌آپ بر عملکرد کمی و کیفی نیشکر رقم CP69-1062 23 35 100342 10.22059/ijfcs.2024.373068.655064 FA فرشاد صالحی گروه تحقیقات به‌زراعی، مؤسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر و صنایع جانبی خوزستان، اهواز، ایران. 0000-0002-1867-165X حسین نوروزی گروه تحقیقات به‌زراعی-مؤسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر و صنایع جانبی خوزستان، اهواز، ایران. 0000-0003-0971-0239 آقاجان بهادری گروه تحقیقات به‌زراعی، مؤسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر و صنایع جانبی خوزستان، اهواز، ایران. 0000-0002-8744-1057 Journal Article 2024 02 27 In order to determine the best planting date and time for Hilling up operation in sugarcane, a split-plot experiment was conducted based on a randomized complete blocks design with three replications at the research farm of Khuzestan Sugarcane and by-Products Research and Training Institute during the 2021-2022. Experimental treatments included the planting dates of Aug 11^th, Aug 24^th, Sep 6^th, and Sep 19^th 2021 as the main plot and Hilling up operation at three levels (no Hilling up, Hilling up on Nov 11^th, and Hilling up on Feb 9^th 2021) as the sub plot. The experiment was carried out in one year and on the plant cultivar CP69-1062. The main effect of planting date showed that the average cane height on the planting date of Aug 11^th was equal to 189 cm, which was eight, 14, and 16% higher than the dates of Aug 24^th, Sep 6^th, and Sep 19^th, respectively. In terms of the number of millable cane, it was also observed that the planting date of Aug 11^th had five, eight, and 13% more stems than Aug 24^th, Sep 6^th, and Sept 19^th, respectively. Also, the highest yield of sugarcane was related to the planting date of Aug 11^th (94.8 t.ha^-1), and with the delay in the planting date, the average of this trait decreased significantly; so that the planting dates of Aug 24^th, Sep 6^th, and Sep 19^thhad 10, 13, and 17% decrease in yield, respectively, compared to the planting date of Aug 11^th. Under Hilling-up levels, the average yield of sugarcane in the treatments of no Hilling-up and Hilling-up on Nov 11^th (90.4 and 87.1 t.ha^-1, respectively) were not different from each other, but compared to the Hilling-up treatment on Feb 9th, they had 13 and 10% more yield, respectively. On the other hand, the qualitative traits of sugarcane syrup were not affected by the experimental treatments. The results also showed that the not Hilling-up compared to the treatment of Hilling-up on Nov 11^th and Feb 9^th, had more complete cane (41 and 25%, respectively), chopper cane (32 and 26%, respectively), trash cane (28 and 15%, respectively) and base cane (54 and 46%, respectively). به منظور تعیین بهترین تاریخ کاشت و زمان انجام عملیات هیلینگ‌آپ در نیشکر، آزمایشی مزرعه‌ای در سال زراعی 1400-1401 به صورت کرت‌های یک‌بار خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در موسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر و صنایع جانبی خوزستان اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تاریخ‌های کاشت در چهار سطح (20 مردادماه، دوم، 15 و 28 شهریورماه) به عنوان کرت اصلی و عملیات هیلینگ‌آپ در سه سطح (عدم انجام هیلینگ‌آپ، هیلینگ‌آپ در 20 آبان و 20 بهمن‌ماه) به عنوان کرت فرعی بود که روی سن پلنت (تازه­کشت) رقم CP69-1062 نیشکر اجرا شد. نتایج مقایسه میانگین اثر اصلی تاریخ کاشت نشان داد که میانگین ارتفاع ساقه در تاریخ کاشت 20 مردادماه برابر با 189 سانتی‌متر بود که نسبت به تاریخ‌های دوم، 15 و 28 شهریورماه به­ترتیب هشت، 14 و 16 درصد برتری داشت. از نظر تعداد ساقه قابل آسیاب نیز مشاهده شد که تاریخ کاشت 20 مردادماه نسبت به تاریخ‌های دوم، 15 و 28 شهریورماه به­ترتیب پنج، هشت و 13 درصد تعداد ساقه بیشتری داشت. همچنین بیشترین میانگین عملکرد نیشکر مربوط به تاریخ کشت 20 مردادماه (8/94 تن در هکتار) بود که با تأخیر در تاریخ کاشت، میانگین این صفت به­طور معنی‌داری کاهش یافت؛ به­گونه‌ای­که تاریخ‌های کاشت دوم، 15 و 28 شهریورماه نسبت به تاریخ کاشت 20 مرداد، به­ترتیب 10، 13 و 17 درصد کاهش عملکرد داشتند. تحت سطوح هیلینگ‌آپ نیز میانگین عملکرد نیشکر در تیمارهای عدم انجام هیلینگ‌آپ و انجام هیلینگ‌آپ در 20 آبان (به­ترتیب 4/90 و 1/87 تن در هکتار) با یکدیگر اختلافی نداشتند؛ ولی نسبت به تیمار انجام هیلینگ‌آپ در 20 بهمن­ماه به­ترتیب 13 و 10 درصد عملکرد بیشتری داشتند. در مقابل، صفات کیفی شربت نیشکر تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. نتایج صفات ضایعات برداشت نیز نشان داد که عدم انجام هیلینگ‌آپ نسبت به تیمارهای انجام هیلینگ‌آپ در 20 آبان و 20 بهمن، نی­قدی (به­ترتیب 41 و 25 درصد)، نی­چاپر (به­ ترتیب 32 و 26 درصد)، نی­تراش (به ­ترتیب 28 و 15 درصد) و ته‌نی (به­ ترتیب 54 و 46 درصد) بیشتری داشت. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100342_05a434fd45977627342daad614610745.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 Assessing Grain Yield Stability of Rice Promising Lines using GGE-Biplot Analysis بررسی پایداری عملکرد دانه لاین‌های امیدبخش برنج با استفاده از تجزیه و تحلیل GGE-biplot 37 50 101277 10.22059/ijfcs.2024.375029.655075 FA سهیلا نیکزاده طالبی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0009-0004-7056-6461 بابک ربیعی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0000-0001-5432-4498 Journal Article 2024 04 14 One of the critical stages in plant breeding programs is the genotype-by-environment interaction and the selection of high-yielding and stable genotypes. In this research, 20 pure rice lines were evaluated in a randomized complete block design with three replications over three years (2020, 2021, and 2022) at the Rice Research Institute of country (Rasht) for identification of high-yielding and stable genotypes. The analysis of variance of the main effects of year, genotype, and genotype-by-year interaction showed significant differences at 1% probability level. The results of stability analysis using the GGE-biplot method showed that the first two components described a total of 97.43% of the variation in genotype and genotype-environment interaction, indicating the validity of the GGE-biplot method in explaining performance variations of genotypes. Based on the biplot polygon, lines 9, 19, 2, 6, 3, and 16 were identified as the most responsive lines. In the genotype-focused scaling diagram, line 9 was the closest to the genotype ideal line. The analysis of other characteristics of the studied lines revealed that lines 9, 10, and 13 exhibited shorter maturity time and plant height, along with a more moderate and desirable cooking quality compared to other lines; therefore, these three lines are recommended for further experimentation to introduce a new variety. یکی از مراحل مهم در برنامه­های به‌نژادی، بررسی برهمکنش ژنوتیپ × محیط و گزینش لاین­های پرمحصول و پایدار است. در این پژوهش، 20 لاین خالص برنج در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار طی سه سال زراعی 1401-1399 در موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) با هدف شناسایی لاین‌های پرمحصول و پایدار ارزیابی شدند. نتایج تجزیه واریانس مرکب اختلاف معنی­داری در سطح احتمال یک درصد برای اثرات اصلی سال، ژنوتیپ و برهمکنش ژنوتیپ در سال نشان داد. نتایج تجزیه پایداری به روش GGE-biplot نشان داد دو مولفه اصلی اول در مجموع 43/97 درصد از تغییرات ژنوتیپ و برهمکنش ژنوتیپ در محیط را توصیف کردند که نشان<strong>­</strong>دهنده معتبر بودن روش GGE-biplot در توجیه تغییرات عملکرد دانه لاین­ها می­باشد. لاین­های 9، 19، 2، 6، 3 و 16 بر اساس نمودار چندضلعی به­عنوان واکنش­پذیرترین لاین­ها بودند. در نمودار مقیاس<strong>­</strong>بندی متمرکز بر ژنوتیپ لاین 9 نزدیک­ترین لاین به ژنوتیپ ایده­آل بود. بررسی سایر ویژگی‌های لاین‌های مورد مطالعه نشان داد که سه لاین 9، 10 و 13 دارای زمان رسیدگی و ارتفاع بوته کم‌تر و کیفیت پخت متوسط و مطلوب‌تری نسبت به سایر لاین‌ها بودند؛ از این‌رو، سه لاین مذکور جهت اجرای آزمایش­های بعدی به‌منظور معرفی رقم پیشنهاد می‌شوند. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_101277_efcf00385f59beedf7ecfc25285b011d.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 Principal Components Analysis of Some Maize Genotypes using Agromorphological Traits under Non-Stress and Cadmium Stress Conditions تجزیه به مؤلفه‌های اصلی برخی از ژنوتیپ‌های ذرت با استفاده از صفات اگرومورفولوژیک تحت شرایط بدون تنش و تنش کادمیوم 51 64 100351 10.22059/ijfcs.2024.375697.655079 FA سارا فرخ‌زاده گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاوزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0000-0001-6786-854X علی اصغر قادری گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاوزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. نفیسه مهدی نژاد گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان، ایران. 0000-0002-0582-9227 رضا درویش زاده استاد/ گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه 0000-0001-5991-4411 برات علی فاخری گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاوزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. 0000-0002-7785-056X سرور ارژنگ گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه. ارومیه، ایران 0000-0002-4114-2828 Journal Article 2024 04 27 Cadmium (Cd) stress, as one of the most significant abiotic stresses, negatively affects the growth and performance of maize. In this study, the diversity and relationship between yield and various agromorphological characteristics of maize lines in 95 genotypes were investigated using a randomized complete block design with three replications under two conditions: Non-stress and Cd stress, in a pot experiment conducted in an open area at the Agricultural Research Station of Jiroft during two cropping years. Under stress conditions, a cadmium chloride solution with a concentration of 30 mg.L⁻¹ was applied at two stages of plant growth (at the six-leaf stage and the appearance of the first male flowers). In both conditions, the results revealed a positive and significant correlation between grain yield with grain number per main ear, 1000-grain weight, the grain number per row, and ear wood weight. In principal component analysis, the first nine and eight principal components were identified under both non-stress and stress conditions, explaining 79.26% and 76.42% of the total diversity of genotypes, respectively. In both conditions, the first component was identified as the phenology component, while the second and third components were recognized as the yield component, yield components, and the dimensional component, and plant type. The present study showed that yield traits, yield components, and phenological characteristics are key indicators for demonstrating<strong> </strong>the diversity and differentiation among different maize genotypes under Cd stress. This diversity can be utilized in maize breeding programs to enhance tolerance to Cd stress and achieve other breeding purposes such as earliness تنش کادمیوم، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تنش‌های غیر زیستی، بر رشد و عملکرد ذرت تأثیر منفی دارد. در این مطالعه، تنوع و ارتباط بین عملکرد و ویژگی‌های مختلف اگرومورفولوژیک لاینهای ذرت در 95 ژنوتیپ ذرت در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط بدون تنش و تنش کادمیوم به صورت گلدانی در فضای باز ایستگاه تحقیقات کشاورزی جیرفت در دو سال ‌زراعی بررسی شد. در شرایط تنش، محلول کلرید کادمیوم با غلظت 30 میلی‌گرم در لیتر در دو مرحله از رشد گیاه (در مرحله شش­برگی و ظهور اولین گل‌های نر) اعمال شد. نتایج نشان داد که در هر دو شرایط، بین عملکرد دانه با تعداد دانه در بلال اصلی، وزن هزار دانه، تعداد دانه در ردیف، و وزن چوب بلال همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود داشت. در تجزیه به مؤلفه‌های اصلی، نه و هشت مؤلفه اصلی اول در هر دو شرایط بدون تنش و تنش شناسایی شدند که به‌ترتیب 26/79 و 42/76 درصد از تنوع کل ژنوتیپ‌ها را توجیه کردند. در هر دو شرایط، مؤلفه اول به‌عنوان مؤلفه فنولوژی معرفی شد؛ درحالی‌که مؤلفه‌های دوم و سوم به‌عنوان مؤلفه عملکرد و اجزای عملکرد و مؤلفه ابعادی و تیپ بوته معرفی شدند. مطالعه حاضر نشان داد که صفات عملکرد، اجزای عملکرد و ویژگی‌های فنولوژیک، شاخص‌های کلیدی برای نشان­دادن تنوع و تمایز بین ژنوتیپ‌های مختلف ذرت تحت تنش کادمیوم هستند. این تنوع می‌تواند در برنامه‌های به‌نژادی ذرت برای افزایش تحمل به تنش کادمیوم و دست‌یابی به سایر اهداف اصلاحی مانند زودرسی مورد استفاده قرار گیرد. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100351_60305a101fd6c5f267d876ef10851b0c.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 The Effect of Cold Plasma Treatment on Seed Germination and Morphological Characteristics of Seedlings of Two Ecotypes of Black Cumin (Nigella sativa L.) تأثیر انواع سامانه‌های پلاسمای سرد بر جوانه‌زنی بذر و خصوصیات مورفولوژیکی گیاهچۀ دو اکوتیپ سیاهدانه (Nigella sativa L.) 65 75 100349 10.22059/ijfcs.2024.376924.655082 FA شقایق کلهر دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد اگروتکنولوژی، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، پاکدشت، 0009-0003-1056-5734 ایرج اله دادی استاد، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران. 0000-0002-8103-2543 الیاس سلطانی دانشیار، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران. 0000-0003-0017-6703 محمدرضا خانی دانشیار، پژوهشکده لیزر و پلاسما، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-7753-1780 شیوا اکبری دانش‌آموختۀ دکتری تخصصی زراعت-فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران 0000-0001-8664-6141 Journal Article 2024 05 25 In order to investigate the effect of cold plasma on the seed germination and emergence of black cumin, an experiment was conducted in 2022 in the form of a completely randomized design with four replications on two ecotypes of black cumin, Dargaz and Yazd. The treatments included control (without cold plasma), cold plasma treatment based on gliding arc in 30s, 1, 2, and 3 minutes on Dargaz ecotype; and control treatment, radio frequency (RF) plasma treatments with power of 50W in five minutes, 50W in 15 minutes and 100W in five minutes and cold plasma treatment based on Surface dielectric barrier discharge (SDBD) in 10, 15, and 20 seconds on Yazd ecotype. The results showed that in Dargaz ecotype, gliding arc treatment in three minutes with 67.5% and in Yazd ecotype, RF treatment with a power of 50W in five minutes with 68.5% achieved the highest germination percentage. In Dargaz ecotype, gliding arc treatment in 30s and in Yazd ecotype, SDBD treatment in 20s caused the maximum seedling length. In general, the results of this research showed that cold plasma improved the seed germination and morphological characteristics of black cumin seedlings in both ecotypes. به‌منظور بررسی تأثیر پلاسمای سرد بر جوانه‌زنی و سبز شدن بذرهای گیاه سیاهدانه<br /> (<em>Nigella</em> <em>sativa</em> L.)، آزمایشی در سال 1401 در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار روی دو اکوتیپ درگز و یزد گیاه سیاهدانه انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل تیمار شاهد (بدون تیمار با پلاسما)، تیمار پلاسمای سرد با پایۀ تخلیۀ گلایدین‌آرک در 30 ثانیه، یک، دو و سه دقیقه روی اکوتیپ درگز و تیمار شاهد، تیمارهای پلاسمای رادیو فرکانسی (RF) با توان 50 وات- پنج دقیقه، توان 50 وات- 15 دقیقه و توان 100 وات_ پنج دقیقه و تیمار پلاسمای سرد بر پایۀ تخلیه سد دی‌الکتریک (SDBD) در 10، 15 و 20 ثانیه روی اکوتیپ یزد بود. نتایج نشان داد که در اکوتیپ درگز، تیمار گلایدین‌آرک در سه دقیقه با 5/67 درصد و در اکوتیپ یزد، تیمار RF با توان 50- 5 دقیقه با 5/68 درصد بیشترین درصد جوانه‌زنی را حاصل نمودند. در اکوتیپ درگز، تیمار گلایدین‌آرک در 30 ثانیه و در اکوتیپ یزد، تیمار SDBD در20 ثانیه بیشترین طول گیاهچه را ایجاد کرد. به‌طور کلی، نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که پلاسمای سرد موجب بهبود خصوصیات جوانه‌زنی و مورفولوژی گیاه سیاهدانه در هر دو اکوتیپ شد. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100349_80ebd6414c53069fd78bce9964b27353.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 Effects of Nitrapyrin on Yield of Forage Maize and Sorghum in Monoculture and Intercropping under Different Tillage Systems تأثیر نیتراپایرین بر عملکرد ذرت و سورگوم علوفه‌ای در کشت خالص و مخلوط در شرایط متفاوت خاک‌ورزی 77 91 100348 10.22059/ijfcs.2024.378079.655083 FA حسین مقدم گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0001-8216-281X اشکان جلیلیان گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0001-5544-8249 محمد زرگران گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0002-5900-1978 آرمان فرهی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0009-0009-0647-0437 نیما شهبازی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0001-9985-701X فاطمه امینی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران 0000-0001-5582-2368 Journal Article 2024 06 16 Increasing the application of chemical fertilizers and their high leaching rates leads to decreased consumption efficiency and environmental pollution. Therefore, soil nitrification inhibitors could enhance absorption efficiency and reduce the loss of urea fertilizer. Intercropping is one of the strategies to increase biodiversity and improve production efficiency per unit area; therefore, the intercropping of maize and forage sorghum was conducted in fields with different fertilizer and soil tillage systems in 2021-2022. The treatments included two tillage systems (conventional and no-tillage), three fertilizer types (control, urea, and urea + nitrapyrin). The cropping patterns were monoculture of forage maize and sorghum, and alternatives intercropping). The results showed that the highest plant height (268.83 cm), fresh forage weight (8.67 kg. m^-2), and absorbed light (1135.32 MJ.m^-2) were obtained in conventional tillage and urea + nitrapyrin treatment. The highest LER (1.14) and chlorophyll content (70.18%) were achieved in conventional tillage and urea + nitrapyrin treatment. In general, the results indicated that conventional tillage compared to no-tillage systems had higher performance in all traits. This superiority is attributed to better root penetration and water infiltration. Application of nitrapyrin, combined with maintaining urea in the root zone, enhanced absorption and overall performance. Intercropping demonstrated superiority over monocropping, which could significantly contribute to reducing water consumption, especially considering sorghum's drought resistance. افزایش کاربرد کودهای شیمیایی و درصد بالای آبشویی آن‌ها منجر به کاهش کارایی آن‌ها و آلودگی محیط ‌زیست می‌شود. از این رو مهارکننده‌های نیتریفیکاسیون خاک می‌تواند کارایی جذب را افزایش و میزان هدررفت کودهای اوره را کاهش دهد. کشت مخلوط یکی از راهکارهای افزایش تنوع زیستی و بهبود کارایی تولید در واحد سطح می‌باشد؛ از این رو، کشت مخلوط ذرت و سورگوم علوفه‌ای در سطوح متفاوت کودی و خاک‌ورزی در سال زراعی 1401-1400 در شهرستان کرج اجرا شد. تیمارها شامل سامانه‌های خاک‌ورزی (مرسوم و بدون خاک‌ورزی)، انواع متفاوت کود نیتروژن (شاهد، اوره و اوره + نیتراپایرین) بودند. الگوهای کشت نیز شامل کشت خالص سورگوم، ذرت علوفه‌ای و کشت مخلوط جایگزینی (50:50) آن‌ها بودند. نتایج نشان داد بالاترین ارتفاع بوته (83/268 سانتی‌متر)، وزن تر علوفه (67/8 کیلوگرم در متر مربع) و نور جذب­شده (32/1135 مگاژول در متر مربع) در خاک‌ورزی مرسوم و تیمار اوره + نیتراپایرین به­دست آمد. بالاترین میزان LER (14/1) و محتوی کلروفیل (18/70 درصد) در خاک‌ورزی مرسوم و اوره + نیتراپایرین بود. به­طور کلی، نتایج نشان داد خاک‌ورزی مرسوم نسبت به بدون خاک‌ورزی عملکرد بالاتری در کلیه صفات داشت و این به دلیل نفوذ بهتر ریشه و آب می‌باشد. کاربرد نیتراپایرین نیز با نگه­داشت اوره در محیط ریشه منجر به افزایش جذب و عملکرد شد. کشت مخلوط نسبت به خالص برتری داشت و این می‌تواند در کاهش مصرف آب با توجه به مقاومت سورگوم علوفه‌ای به خشکی اثرگذار باشد.  https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100348_318d47763a9bb0d3f3103e492868b190.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 Evaluation of Forage Production Potential in Persian Clover-Crimson Clover Intercropping under Different Planting Densities in the Climatic Conditions of Shahrekord ارزیابی پتانسیل تولید علوفه در کشت مخلوط شبدر ایرانی-شبدر لاکی تحت تراکم‌های مختلف کاشت در شرایط آب‌وهوایی شهرکرد 93 107 100345 10.22059/ijfcs.2024.378281.655087 FA محمد زمانیان دانشیار، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران 0000-0001-9057-8794 فرود صالحی دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، فرید گل زردی استادیار، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران 0000-0001-5593-6955 سعید حیدرزاده دکتری تخصصی زراعت، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران 0000-0001-6051-7587 Journal Article 2024 06 22 To investigate the effects of different intercropping patterns of Persian clover and crimson clover under two planting densities on forage yield and quality, a two-year experiment (2020-2022) was conducted in Shahrekord using a factorial arrangement in a randomized complete block design with three replications. The experimental factors included five cropping systems with ratios of 0%-100%, 100%-0%, 75%-25%, 25%-75%, and 50%-50%, and two planting densities (20 and 25 kg seed ha^-1). The results showed that the highest dry matter digestibility (63.11%), dry matter intake (2.79%), total digestible nutrients (58.61%), ash (6.05%), water-soluble carbohydrates (6.68%), relative feed value (136.4%), net energy for lactation (1.43 Mcal kg^-1), and plant height (67.79 cm) were obtained in the intercropping system of 50% Persian clover + 50% crimson clover with a planting density of 20 kg ha^-1. The highest dry forage yield (6.60 ton ha^-1) was obtained in the crimson clover monoculture with a planting density of 25 kg ha^-1, whereas the maximum protein yield (0.85 ton ha^-1) was obtained in the 25% Persian clover +75% crimson clover cropping system with a planting density of 20 kg ha^-1. Overall, to achieve both optimal forage yield and quality, the intercropping system of 50% Persian clover + 50% crimson clover with a planting density of 20 kg ha^-1 is recommended. به‌منظور بررسی تأثیر الگوهای مختلف کشت مخلوط شبدر ایرانی و لاکی در دو تراکم کاشت بر عملکرد و کیفیت علوفه، آزمایشی دوساله (1401-1399) به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در شهرکرد اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل پنج نظام کشت با نسبت‌های 0-100، 100-0، 75-25، 25-75 و 50-50 درصد و دو تراکم کاشت (20 و 25 کیلوگرم بذر در هکتار) بودند. نتایج نشان داد که حداکثر قابلیت هضم ماده خشک (11/63%)، ماده خشک مصرفی (79/2 درصد)، کل مواد مغذی قابل ‌هضم (61/58%)، خاکستر (05/6%)، کربوهیدرات‌های محلول‌ در آب (68/6%)، ارزش نسبی تغذیه‌ای (4/136%)، انرژی خالص شیردهی (43/1 مگاکالری در کیلوگرم) و ارتفاع بوته (79/67 سانتی‌متر) در کشت مخلوط 50 درصد شبدر ایرانی + 50 درصد شبدر لاکی با تراکم کاشت 20 کیلوگرم در هکتار حاصل شد. بیشترین عملکرد علوفه ‌خشک (60/6 تن در هکتار) در کشت خالص شبدر لاکی با تراکم کاشت 25 کیلوگرم در هکتار به‌دست آمد؛ درحالی‌که حداکثر عملکرد پروتئین (85/0 تن در هکتار) در نظام کشت 25 درصد شبدر ایرانی + 75 درصد شبدر لاکی با تراکم کاشت 20 کیلوگرم در هکتار حاصل شد. به­طور کلی، برای دست­یابی همزمان به عملکرد و کیفیت علوفه مناسب، نظام کشت مخلوط 50 درصد شبدر ایرانی + 50 درصد شبدر لاکی در تراکم کاشت 20 کیلوگرم بذر در هکتار قابل ‌توصیه می‌باشد. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100345_bf4c091f289da5f1ce477a390d884204.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 01 22 Investigating Physiological and Molecular Responses in Lines Obtained from Winter and Spring Wheat Crossing during Cold Acclimation بررسی پاسخ‌های فیزیولوژیکی و مولکولی القایی در لاین‌های حاصل از تلاقی گندم زمستانه و بهاره تحت دوره‌های سرمادهی 109 122 100341 10.22059/ijfcs.2024.380706.655094 FA سعیده مرتجائی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران. کرج. ایران رضا معالی امیری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران. کرج. ایران 0000-0003-2496-4800 حسن زینالی خانقاه گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران. کرج. ایران Journal Article 2024 08 11 Cold is one of the important environmental factors involved in the survival, growth, and performance of crop plants. In this research, the traits related to cold tolerance were evaluated in the lines resulting from crossing Norstar (cold-tolerant) and Pishtaz (cold-sensitive) wheat (<em>Triticum aestivum</em> L.) in the vegetative stage (December, January, and February) under field conditions. Norstar parent and lines L2 and L1 showed the highest LT₅₀ degrees (-22, -20, and -18 ºC, respectively) in January. A decrease in cold tolerance was observed simultaneously with the beginning of the reproductive phase in February in all genotypes. Damage indices such as H₂O₂ and MDA were lower in winter lines than in spring lines. The content of H₂O₂ in the Norstar parent and lines L1 and L2 was low during cold acclimation periods, but increased with the transition from the vegetative stage to the reproductive stage. The high level of MDA in February, especially in spring genotypes, indicated the presence of oxidative stress and MDA. The activity of acetyl coenzyme A carboxylase and Δ12 desaturase genes increased with the continuation of the cold acclimation period; so that the highest increases were observed in winter lines and in January. Therefore, the genotypes with vernalization requirement by adjusting the traits related to cold tolerance in the vegetative stage have higher tolerance to cold stress. سرما یکی از عوامل محیطی مهم دخیل در بقاء، رشد و تولید غلات است. در این پژوهش، صفات مرتبط با تحمل سرما در لاین­های حاصل از تلاقی گندم نورستار (متحمل به سرما) و پیشتاز (حساس به سرما) در مرحله رویشی (آذر ماه، دی، و بهمن­ماه در شرایط مزرعه ارزیابی شدند. والد زمستانه نورستار و لاین­های 4005 و 4003 بیشترین درجه تحمل (به­ترتیب 22-، 20- و 18- سانتی­گراد) بر حسب دمای 50 درصد کشندگی (LT₅₀) را در دی­ماه نشان دادند. کاهش تحمل به سرما همزمان با شروع فاز زایشی در بهمن­ماه در همه ژنوتیپ­ها مشاهده شد. شاخص‌های خسارت H₂O₂ و MDA در لاین‌های زمستانه کمتر از لاین‌های بهاره بود. محتوی H₂O₂ در والد نورستار و لاین­های 4003 و 4005 در طول دوره­های عادت­دهی به سرما پایین بود؛ اما با انتقال از مرحله رویشی به مرحله زایشی افزایش یافت. بالا بودن میزانMDA در بهمن­ماه به­ویژه در ژنوتیپ­های بهاره نشان­دهنده حضور تنش اکسیداتیو و MDA بود. فعالیت ژن­های <em>استیل</em>­<em>کوانزیم</em>­<em>آ</em>­<em>کربوکسیلاز</em> و <em>12Δ</em> دساتوراز با تداوم دوره عادت­دهی به سرما افزایش یافت؛ به­طوری­که بیشترین افزایش‌ها در لاین‌های زمستانه و در دی­ماه مشاهده شد. بنابراین، ژنوتیپ­های نیازمند بهاره­سازی با تنظیم صفات مرتبط با تحمل به سرما در مرحله رویشی تحمل بالاتری نسبت به تنش سرما دارند. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_100341_658d0dcf613001598e03136ff93879d8.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 The Effect of Foliar Application of Paulownia Nanofertilizer on Yield and Some Physiological Traits of Soybean under Different Levels of Irrigation اثر محلول‌پاشی نانوکود کربن‌دار پالونیا بر عملکرد و برخی صفات فیزیولوژیک سویا تحت سطوح مختلف آبیاری 123 141 101561 10.22059/ijfcs.2024.374379.655072 FA نسرین قمری رحیم گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0009-0000-1779-6664 یوسف سهرابی گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-0117-5131 Journal Article 2024 04 30 To investigate the effect of foliar spraying of different concentrations of paulownia nanofertilizer on yield and some physiological traits of soybean under water deficit conditions, a pot experiment was conducted in 2018 in the greenhouse of Kurdistan University's Faculty of Agriculture. The study was conducted as a factorial experiment in a randomized complete block design with three replications. Three irrigation regimes of 100% (full irrigation), 80% (moderate stress) and 60% (severe stress) of the soil agricultural capacity as the levels of the first factor and different concentrations of foliar spraying (0, 15, 30, 60, and 120 ppm) with nanofertilizer paulownia was considered as the second factor levels. The results showed that the amounts of traits related to soybean root growth decreased significantly with the occurrence and increase of drought stress intensity. Using concentrations of 30, 60, and 120 ppm under severe drought stress conditions, increased grain yield by 41, 39, and 38.2%, respectively, compared to control. Considering the positive effects of using paulonia nanofertilizer on increasing dry weight and root volume, plant osmotic regulation, improving relative water content, and the content of photosynthetic pigments of the plant, and finally increasing soybean yield, it can be stated that the use of this nanofertilizer at concentrations of 30, 60, and 120 ppm can be useful and effective in modulating the severe drought stress impact on soybean growth and yield. برای بررسی اثر محلول­پاشی غلظت­های مختلف نانو­کود پالونیا بر عملکرد و برخی صفات فیزیولوژیکی سویا تحت شرایط کمبود آب، آزمایشی گلدانی در سال 1398 در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل با دو فاکتور در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. سه رژیم آبیاری 100% (آبیاری کامل)، 80% (تنش متوسط) و 60% درصد (تنش شدید) ظرفیت زراعی خاک به عنوان سطوح فاکتور اول و غلظت­های مختلف محلول­پاشی (صفر، 15، 30، 60 و 120 پی­پی­ام) با نانوکود پالونیا به عنوان سطوح فاکتور دوم در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که مقادیر صفات مرتبط با رشد ریشه سویا با بروز و افزایش شدت تنش خشکی به­طور معنی­داری کاهش یافت. کاربرد غلظت­های 30، 60 و 120 پی­پی­ام در شرایط تنش خشکی شدید، عملکرد دانه را به­ترتیب حدود 41، 39 و 2/38 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. با توجه به اثرات مثبت استفاده از نانو­کود پالونیا بر افزایش وزن خشک و حجم ریشه، تنظیم اسمزی گیاه، بهبود محتوای نسبی آب برگ، محتوای رنگیزه­های فتوسنتزی و در نهایت، افزایش عملکرد دانه، می­توان اظهار داشت که استفاده از این نانوکود در غلظت­های 30، 60 و 120 پی­پی­ام می­تواند در تعدیل اثرات تنش شدید خشکی بر رشد و عملکرد سویا مؤثر و مفید باشد. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_101561_7607ba760aa45bda1cbaa527b1123d50.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 56 1 2025 03 21 The Effects of Fe Fertilizer and Humic Acid on the Two Superior Rainfed Safflower Cultivars تاثیر کود آهن و اسید هیومیک روی ارقام برتر گلرنگ دیم 143 155 101562 10.22059/ijfcs.2024.376438.655080 FA آیدین توبه گروه تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0009-0004-6839-7208 احمد توبه گروه تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران سلیم فرزانه گروه تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0003-1695-5592 Journal Article 2024 05 14 To evaluate the effects of two types of fertilizers (iron fertilizer and humic acid) on the yield and physiological traits of two safflower cultivars, this research was conducted during the 2021–2022 growing season at the Agricultural Research Center of Ardabil. The main factor consisted of two safflower cultivars: Goldasht and Chinese (XYS). The experiment was arranged as a split-plot design within a randomized complete block framework with three replications. The sub-factor was fertilizer application with nine levels, including a control group, two levels of 95% humic acid (2 mg/L and 4 mg/L), two levels of 12% EDTA-chelated iron fertilizer (1 mg/L and 2 mg/L), and four levels of combined iron and humic acid fertilizers. Observations showed that the Goldasht cultivar, with a yield of 1462.5 kg/ha, significantly outperformed the Chinese cultivar, which yielded 1406.3 kg/ha. Among the fertilizer treatments, the highest yield (1694.1 kg/ha) was achieved with the combined application of the second level of iron fertilizer and the second level of humic acid. None of the treatments had a significant effect on seed oil percentage. It was observed that the combined foliar application of the second levels of both iron and humic acid fertilizers resulted in the highest chlorophyll content both before and after flowering, with values of 66 and 55.3, respectively. Overall, the Goldasht cultivar outperformed the Chinese cultivar, and among the fertilizer treatments, the combined application of the second levels of iron and humic acid fertilizers was identified as the most effective treatment. به منظور ارزیابی نحوه تاثیر دو نوع کود (کود آهن و اسید هیومیک) روی صفات عملکردی و فیزیولوژیک دو رقم گلرنگ این تحقیق در سال زراعی 1401-1400 در مرکز تحقیقات کشاورزی اردبیل انجام شد. این طرح به­صورت اسپلیت­پلات و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. عامل اصلی دو رقم بررسی­شده گلرنگ (گلدشت و چینی (xys)) و عامل فرعی کود دارای نه سطح شامل سطح شاهد، دو میلی‌گرم در لیتر و چهار میلی‌گرم در لیتر اسید هیومیک 95 درصد، دو سطح کود کلات آهن 12 درصد  EDTA (یک میلی‌گرم در لیتر و دو میلی‌گرم در لیتر) و چهار سطح متقابل کود‌های آهن و اسید هیومیک بودند. طبق مشاهدات، رقم گلدشت با 5/1462 کیلوگرم در هکتار نسبت به رقم چینی به­طور معنی‌داری عملکرد بیشتری ثبت کرد. میزان عملکرد رقم چینی نیز 3/1406 کیلوگرم در هکتار بود. برای عامل کودی بهترین عملکرد مربوط به کاربرد توام سطح دوم کود آهن و سطح دوم اسید هیومیک با میزان 1/1694 کیلوگرم در هکتار بود. هیچ یک از عوامل نتوانستند روی درصد روغن دانه تاثیر معنی‌داری داشته باشند. محلول­پاشی توام سطوح دوم هر دو کود آهن و هیومیک به­ترتیب با 66 و 3/55 بیشترین مقدار سبزینگی (هم قبل و هم بعد از گلدهی) را نشان داد. در مجموع رقم گلدشت نسبت به رقم چینی برتری داشت. در بین تیمارهای کودی نیز استفاده توام سطح دوم کود آهن و هیومیک را می‌توان به­عنوان بهترین تیمار کودی معرفی کرد. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_101562_d06689b9dd27dd877ffc0d663b445f85.pdf