مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Efficacy of blackleg )Leptosphaeria maculans( resistance genes transferred from pea (Pisum sativum) to canola (Brassica napus) کارآمدی ژن‌های مقاومت به بیماری ساق سیاه (Leptosphaeria maculans) انتقال یافته از نخود فرنگی (Pisum sativum) به کلزا (Brassica napus) 1 13 84638 10.22059/ijfcs.2020.240019.654370 FA احد باقری فارغ التحصیل دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علیرضا عباسی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-3598-0419 حسن زینالی خانقاه استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران ولی اله محمدی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0001-6487-0740 Journal Article 2017 09 06 Blackleg caused by Leptosphaeria maculans is one of the important diseases widely affecting canola production worldwide. Effectiveness of three plant defence related genes transferred from pea (Pisum sativum) to canola was tested against blackleg in two experiments. In the first experiment, three transgenes including PR10.1, Chitinase, and DRR206 were transferred from transgenic Wester variety into four commercial cultivars (Apollo, Sentry, OAC Triton, and MillenniUM 03) via backcrossing to examine the effects of different genetic backgrounds on disease response. In the second experiment, to study the effect of gene pyramiding on level of disease resistance, three transgenic Wester lines were crossed. Cotyledon inoculation was performed for indoor disease screening tests of blackleg. DRR206 in Sentry and Chitinase×DRR206 appeared to be the best combinations conferring disease resistance. Overall, DRR206 had the highest impact on disease, probably due to delayed infection development. Promising lines of this research could be utilized in breeding programs and cultivar release projects after field trials. بیماری ساق سیاه که توسط قارچ Leptosphaeria maculans ایجاد می‌شود، تولید کلزا را در ایران و جهان، به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این پژوهش، سه ژن PR10.1، Chitinase و DRR206 از نخود فرنگی (Pisum sativum) به کلزا منتقل شد و کارایی آن‌ها در ایجاد مقاومت به بیماری ساق سیاه در قالب دو آزمایش، مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش اول، سه تراژن از لاین تراریخت‌ Wester کلزا، از طریق آمیزش برگشتی، به چهار رقم زراعی Sentry، OAC Triton، Apollo وMillenniUM 03 منتقل شدند و تأثیر پس‌زمینه‌ ژنتیکی سه رقم مختلف بر پاسخ به بیماری، بررسی شد در آزمایش دوم و جهت مطالعه تأثیر تجمیع دو به دوی تراژن‌ها بر سطح مقاومت، لاین‌های مختلف وستار تراریخت با یکدیگر آمیزش داده شدند. غربالگری گلخانه‌ای بیماری ساق سیاه به روش مایه‌زنی لپه صورت گرفت. تراژن DRR206 در رقم‌ Sentry و ترکیب دو تراژن Chitinase×DRR206، بالاترین مقاومت را ایجاد کرد. به‌طورکلی تراژن DRR206، بهترین عملکرد را در کاهش بیماری داشت که به نظر می‌رسد، این تأثیر از طریق به تأخیر انداختن مراحل اولیه توسعه‌ بیماری صورت می‌گرفت. لاین‌های امیدبخش حاصل از این پژوهش، پس از آزمایش‌های مزرعه‌ای، قابلیت به‌کارگیری در برنامه‌های به‌نژادی آزادسازی رقم را خواهند داشت.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84638_64fe7211323c8962662573169df89462.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Morphologic and biochemical evaluation of double haploid lines of the oil-medicinal plant Camelina sativa L. in Ahvaz condition ارزیابی مورفولوژیکی و بیوشیمیایی لاین‌های دابل هاپلوئید گیاه روغنی- داروئی کاملینا در شرایط اهواز 15 25 84705 10.22059/ijfcs.2020.311441.654759 FA الهه مفاخر گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران پیمان حسیبی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران دانیال کهریزی گروه مهندسی تولید وژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی. کرمانشاه. ایران. خسرو مهدی خانلو گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2020 10 13 Recently discovered properties of Camelina (Camelina sativa L.) from Brassicaceae family, including low-inputs requirement, fast growth, essentials oil content with medicinal uses, significant content of linolenic acid, an unsaturated fatty acid, have been paied tremendous attention by both agronomic and industrial sectors. To achieve the highest possible level of the above-mentioned properties, it is necessary to find the superior lines. For this purpose, the morphological and biochemical characteristics of 26 double haploid lines were compared in a randomized complete block design with 3 replications in the 2018 cropping year at Shahid Chamran University of Ahvaz. The results of variance analysis showed that all measured characteristics were significantly different at 1% of probability level. The mean comparison results indicated that DH39 line had the highest height and average grain weight per plant and the highest plant dry weight, oil percentage and saturated fatty acids were observed in DH44 line. DH14 and DH46 lines had maximum total protein and unsaturated fatty acids, respectively. GC- mass analysis showed that DH22, DH39 and DH12 lines had the highest omega 3, 6, 9 fatty acids, respectively. Cluster analysis categorized the lines into 3 groups. Based on all results, a group containing DH07, DH14, DH21, DH32, DH39, DH41, DH44 and DH46 lines was chosen for further investigation. ویژگی های اخیرا یافت شده کاملینا (Camelina sativa L.) از خانواده براسیکاسه، شامل کم نهاده خواه بودن، رشد سریع، داشتن روغن‌های ضروری برای استفاده دارویی و مقدار قابل توجه اسیدهای چرب غیراشباع لینولنیک اسید، مورد توجه فوق‌العاده بخش‌های زراعی و صنعتی قرار گرفته است. برای دستیابی به بالاترین سطح از خصوصیات گفته شده، لاین‌های برتر باید شناسایی شوند. به این منظور، خصوصیات مورفولوژیک و بیوشیمیایی 26 لاین دابل هاپلویید، در یک طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 98-1397 در دانشگاه شهید چمران اهواز مقایسه شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که همه خصوصیات اندازه‌گیری شده در سطح یک درصد اختلاف معنی‌دار داشتند. بر اساس نتایج مقایسه میانگین، بیشترین ارتفاع و متوسط وزن دانه در بوته در لاین DH44 به‌دست آمد و حداکثر پروتئین کل و اسیدهای چرب اشباع نشده به‌ترتیب در لاین‌های DH14 و DH46 مشاهده شد. تجزیه کروماتوگرافی گازی اسیدهای چرب نشان داد که بیشترین میزان امگا سه، شش و نه به‌ترتیب در لاین‌های DH12، DH22 و DH39 قرار داشت. تجزیه خوشه‌ای، لاین‌ها را به سه گروه طبقه‌بندی کرد. بر اساس نتایج تمامی آزمایشات انجام گرفته، گروهی شامل DH07، DH14، DH21، DH32، DH39، DH41، DH44، DH46 برای تحقیقات بعدی انتخاب شدند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84705_938e19cf8b4cab474ddea9f523c92c09.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Evaluation the nutrient content of different rapeseed (Brassica napus L.) cultivars under the effect of Azotobacter and irrigation سنجش محتوای عناصر غذایی ارقام مختلف کلزا (Brassica napus L.) تحت تأثیر ازتوباکتر و آبیاری 27 38 84741 10.22059/ijfcs.2020.311630.654762 FA مسعود غلامی دانشجو آموخته دکتری زراعت، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان احمد کوچک زاده دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان 0000-0003-4469-158X عطااله سیادت استاد گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان محمدرضا مرادی تلاوت دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان 0000-0001-9016-0312 مسعود رفیعی عضو هیأت علمی بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد 0000-0003-0101-7659 Journal Article 2020 10 26 In order to evaluate the yield and nutrient accumulation in different cultivars of rapeseed under the effect of azotobacter in irrigation conditions, a factorial split experiment based on randomized complete blocks design with four replications was conducted in Khorramabad agricultural research station in 2016-2017. Experimental factors included the withholding irrigation from 30% flowering and 30% pod forming, and normal irrigation (control) as the main plot and inoculation of Neptune, Oktane and Okapi rapeseed cultivar seeds with azotobacter strains (63, 70) and non inoculation (control)as subplots. The results showed that the irrigation regimes had a significant effect on grain yield and the accumulation of nitrogen, phosphorus, potassium, calcium, magnesium, and manganese in shoot and seeds. The effect of azotobacter was significant on all nutrients (except magnesium) uptake in green tissue and seeds. The interaction effects of irrigation regime, bacteria and cultivar were significant on phosphorus, potassium, magnesium, manganese, and zinc levels in shoot and grain. Maximum grain yield was obtained from optimal irrigation treatment with 4559 kg.ha-1. It was found that Oktane and Neptune cultivars with 4584 and 4290 kg grain.ha-1were superior compared to okapi cultivar. With regards to the positive effect of potassium concentration and inoculation of rapeseed seeds with azotobacter due to its solubilizing properties, increasing the application of potassium in soil and seed inoculation can moderate the negative effects of stress and improve grain yield in rapeseed. بهمنظور ارزیابی عملکرد دانه و تجمع عناصر غذایی در ارقام مختلف کلزا تحت تأثیر ازتوباکتر در شرایط قطع آبیاری، آزمایشی در سال زراعی 1396-1395 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی خرمآباد، بهصورت کرت خرد شده فاکتوریل و در قالب بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. قطع آبیاری از مراحل 30 درصد گلدهی و 30 درصد خورجیندهی و آبیاری مطلوب (شاهد) به‌عنوان کرت اصلی و تلقیح بذرهای کلزای ارقام نپتون، اکتان و اکاپی با ازتوباکتر (سویههای 63 و70) به‌عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که اثر رژیم آبیاری بر عملکرد دانه و میزان تجمع نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و منگنز اندام هوایی و دانه کلزا معنیدار بود. اثر ازتوباکتر بر میزان جذب تمامی عناصر غذایی (بهجز منیزیم) در بافت سبز و دانه کلزا معنیدار شد و اثرات متقابل رژیم آبیاری، باکتری و رقم بر میزان فسفر، پتاسیم، منیزیم، منگنز و روی اندام هوایی و دانه معنیدار بود. بیشترین عملکرد دانه با 4559 کیلوگرم در هکتار، از تیمار آبیاری مطلوب بهدست آمد. مشخص شد که رقمهای اکتان و نپتون با تولید عملکرد دانه 4584 و 4290 کیلوگرم در هکتار، نسبت به بقیه ارقام برتری داشتند. با توجه به تاثیر مثبت غلظت پتاسیم و تلقیح بذر کلزا با ازتوباکتر به دلیل خاصیت محلولسازی آن، افزایش کاربرد پتاسیم در خاک و تلقیح بذر میتواند سبب تعدیل اثرات منفی تنش و بهبود عملکرد دانه در کلزا شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84741_74fb72c724ed41477a7482afdbb534a9.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effect of potassium silicate, calcium chloride and nanosilicate on yield, yield components, photosynthetic pigments and proline in sweet corn under differentirrigation regimes اثر محلول‌پاشی پتاسیم سیلیکات، کلسیم کلراید و نانوسیلیس بر عملکرد، اجزای عملکرد، رنگیزه‌های فتوسنتزی و پرولین ذرت شیرین تحت رژیم‌های آبیاری 39 54 87204 10.22059/ijfcs.2021.284502.654624 FA طاهره دریکوند دانش‌آموخته کارشناسی ارشد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس سید علی محمد مدرس ثانوی استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0003-2037-0271 مجید آقاعلیخانی دانشیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علی حیدرزاده دانش آموخته گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس 0000-0001-6680-9257 Journal Article 2020 08 11 Effect of potassium-silicate, calcium chloride and nano-silicate spray was investigated on yield, yield components and some physiological properties of sweet corn under irrigation regimes in a split plot experiment based on a complete block design with three replications in 2017. Experimental treatments were irrigation regimes as optimal irrigation, moderate and severe water deficit stresses, irrigation after 35%, 55% and 75% depletion of available water in the root zone as the main factor and foliar applications of 1000 and 2000 ppm potassium silicate and calcium chloride , 1000 ppm nano-silica, pure water and without foliar application as sub plots. The highest grain (6588 kg ha-1), biomass (36050 kg ha-1) and dry forage (30417 kg ha-1) yields were obtained from the main effect of foliar application of 1000 ppm potassium silicate. In water deficit conditions, application of potassium silicate significantly increased grain yield, so that potassium silicate in optimal irrigation conditions, moderate and severe irrigation increased grain yield 7, 25 and 49% compared to non-foliar application, respectively. In intensive irrigation regime the conditions, these increases were -9.29 and 9.82%, for calcium chloride and nano-silica, compared to the control (without foliar). Therefore, according to the results of this study, it can be stated that foliar application of potassium silicate was more efficient in deficit irrigation conditions in sweet corn. به‌منظور بررسی محلول‌پاشی پتاسیم سیلیکات، کلسیم کلراید و نانو سیلیس بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی صفات فیزیولوژیکی ذرت شیرین تحت رژیم‌های آبیاری، آزمایشی به‌صورت کرت‌های خرد شده و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1396 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل رژیم‌ آبیاری در سه سطح آبیاری مطلوب، کم‌آبیاری متوسط و کم‌آبیاری شدید، به‌ترتیب آبیاری بعد از تخلیه 35، 55 و 75 درصد آب قابل استفاده در منطقه ریشه به‌عنوان عامل اصلی و محلول‌پاشی پتاسیم سیلیکات یک و دو در هزار لیتر آب، نانوسیلیس یک در هزار لیتر آب، کلسیم کلراید یک و دو در هزار لیتر آب، محلول‌پاشی آب خالص و بدون محلول‌پاشی به‌عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکردهای دانه ( kg ha-16588)، زیستی (kg ha-136050) و علوفه خشک ( kg ha-130417) از اثر اصلی محلول‌پاشی‌ پتاسیم سیلیکات با غلظت یک در هزار لیتر آب به‌دست آمد. در شرایط کمبود آب، کاربرد پتاسیم سیلیکات توانست میزان عملکرد دانه را به‌طور معنی‌داری افزایش دهد، به‌طوریکه پتاسیم سیلیکات در شرایط آبیاری مطلوب، کم‏آبیاری متوسط و شدید، به‌ترتیب هفت، 25 و 49 درصد عملکرد دانه را نسبت عدم محلول‎پاشی افزایش داد. این میزان افزایش در شرایط رژیم آبیاری شدید برای کلسیم کلراید و نانوسیلیس، به‌ترتیب %22/9- و %82/9 نسبت به شاهد بودند. بنابراین با توجه به نتایج این پژوهش می‏توان بیان کرد که محلول‏پاشی پتاسیم سیلیکات، از کارایی بیشتری در شرایط کم‏آبیاری در ذرت شرین برخودار بود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_87204_743f07e24d92c7693ffe8009689e52cd.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effect of humic and salicylic acids spraying on some morphological characteristics, yield and yield components of sorghum (Sorghum bicolor L.) in different levels of irrigation اثر محلول‎پاشی اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک بر برخی صفات مورفولوژیکی، عملکرد و اجزای عملکرد سورگوم (Sorghum bicolor L.) در سطوح مختلف آبیاری 55 67 84742 10.22059/ijfcs.2020.311183.654757 FA محمد بهزاد امیری استادیار گروه آموزشی مهندسی کشاورزی، مجتمع آموزش عالی گناباد 0009-0004-4225-8074 یاسر اسماعیلیان استادیار گروه آموزشی مهندسی کشاورزی، مجتمع آموزش عالی گناباد 0000-0002-3367-7064 مهین آلبوغبیش دانش آموخته گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2020 10 22 In order to evaluate the effect of humic and salicylic acids spraying on some morphological characteristics, yield and yield components of sorghum (Sorghum bicolor L.), a split split plots experiment based on RCBD design with three replications was conducted in 2015-2016 growing seasons, in University of Gonabad, Iran. The main plots, sup plots and sub sub plots included different levels of irrigation in three levels (full irrigation, cuting irrigation at flowering stage and grain filling in the end of growth season stages), humic acid in two levels (0 and 6 liter.ha-1) and salicylic acid in two levels (0 and 1 mMol), respectively. The results showed that cutting irrigation at flowering and grain filling stages decreased seed yield 30% and 51% compared to control, respectively; while it did not effect on biological performance and harvest index. Simultaneous application of humic and salicylic acids improved most of the studied traits, so that the highest plant height (207.16 cm), tiller number per plant (1.88), seed number per panicle (1854), 1000 seeds weight (40.20 g) and seed yield (2838.67 kg.ha-1) in application of humic and salicylic acids treatment in the full irrigation conditions were obtained. Cross-sectional stress treatment in the grain filling stage and non-application of humic and salicylic acids had the highest rate of harvest index (29.47%). The highest biological yield (15802.7 kg.ha-1) was obtained under full irrigation and humic and salicylic acids application conditions. Also, the most positive and significant correlation was observed between seed number per panicle and the plant height (r= 0.97**) . According to the results of this research, it is recommended touse 6 liter.ha-1 humic acid and 1 mmol salicylic acid spraying to improve growth and yield of sorghum plant in drought stress conditions. به‌منظور بررسی اثر تنش خشکی و محلول‎پاشی اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک بر برخی صفات مورفولوژیکی، عملکرد و اجزای عملکرد گیاه سورگوم (Sorghum bicolor L.)، پژوهشی یکساله به‌صورت کرتهای دوبار خرد شده و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار، در سال زراعی 96-1395 در مزرعه تحقیقاتی مجتمع آموزش عالی گناباد به اجرا در آمد. تیمارهای آزمایشی شامل مقادیر مختلف آبیاری در سه سطح (آبیاری کامل، قطع آبیاری از مرحله گلدهی و قطع آبیاری از مرحله پر شدن دانه تا انتهای فصل رشد) و محلول‎پاشی اسید هیومیک در دو سطح (صفر و شش لیتر در هکتار) به‌عنوان عامل فرعی و محلول‎پاشی با اسید سالیسیلیک در دو سطح (صفر و یک میلیمولار) به‌عنوان عامل فرعی فرعی بودند. نتایج آزمایش نشان داد که تیمار قطع آبیاری از مرحله گلدهی و پر شدن دانه، به‎ترتیب منجر به کاهش 30 و 51 درصدی عملکرد دانه نسبت به شاهد شد، درحالی‌که عملکرد زیستی و شاخص برداشت، تحت‎تأثیر سطوح مختلف آبیاری قرار نگرفت. کاربرد همزمان اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک، اکثر صفات مورد مطالعه را بهبود بخشید، به‎طوری‎که بیشترین ارتفاع بوته (16/207 سانتی‎متر)، تعداد پنجه در بوته (88/1 عدد)، تعداد دانه در خوشه (1854 عدد)، وزن هزار دانه (20/40 گرم) و عملکرد دانه (67/2838 کیلوگرم در هکتار)، در تیمار کاربرد اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک در شرایط آبیاری کامل به‌دست آمد. تیمار تنش مقطعی از مرحله پر شدن دانه و عدم کاربرد اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک، بیشترین میزان شاخص برداشت (47/29 درصد) را به خود اختصاص داد. بیشترین میزان عملکرد زیستی (7/15802 کیلوگرم در هکتار) در شرایط آبیاری کامل و کاربرد اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک تولید شد. همچنین در این آزمایش، تعداد دانه در خوشه با ارتفاع بوته (**97/0 =r) بیشترین همبستگی مثبت و معنیدار را نشان دادند. با توجه به یافته‎های این پژوهش، برای بهبود عملکرد گیاه سورگوم در شرایط محدودیت‎های آبی، کاربرد شش لیتر در هکتار اسید هیومیک و یک میلی‎مولار اسید سالیسیلیک به‌صورت محلول‎پاشی، پیشنهاد شودمی‌شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84742_70293bdc9468802e4edd3c569c462597.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 The chlorophyll fluorescence parameters response of lentil (Lens culinaris Medik.) genotypes to freezing stress بررسی پاسخ عوامل فلورسانس کلروفیل ژنوتیپ‌های عدس (Lens culinaris Medik.) به تنش یخ‌زدگی 69 83 84743 10.22059/ijfcs.2021.313523.654771 FA جعفر نباتی استادیار گروه بقولات، پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0003-0483-7003 احمد نظامی استاد گروه اگروتکنولوژی و پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0001-9490-6935 سیده محبوبه میرمیران استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد علیرضا حسن فرد - دانشجوی دکتری گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-5256-6394 محمد جواد احمدی لاهیجانی استادیار گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2020 11 15 A factorial experiment in a randomized complete block design with three replications was carried out to evaluate the freezing tolerance of 40 lentil genotypes, at the Research Center for Plant Science, Ferdowsi University of Mashhad, in 2017-2018. The status of chlorophyll fluorescence parameters was studied in eight genotypes (seven tolerant: MLC11, MLC12, MLC17, MLC38, MLC95, MLC409, and MLC410 and one intolerant: MLC9) and five time periods (before stress, 12, 24, 48, and 72 hours) exposed to freezing temperatures (-13, -15 and -18°C) for one hour. The results showed that the value of F'm in MLC409, 72 hours after freezing stress, was slightly different from its value in the early hours. The maximum efficiency of photosystem II (F′v/F′m) was not affected by temperature decline from -13 to -18°C. MLC9 F′v/F′m, however, decreased by 26% when the temperature declined from -13 to -18°C. Furthermore, F′v/F′m decreased by 14% at -18°C 24h after the freezing stress, which was the greatest decrease compared to -13 and -15°C. However, 48 h after freezing stress, the optimal recovery trend was evident at all temperatures. Although the operational efficiency of photosystem II (F′q/F′m) decreased at all three temperatures, 24 h after the freezing stress, this decrease was greater at -18°C than at other temperatures. Except for the MLC9, other genotypes, especially MLC12, could improve freezing stress damage 24 h after stress and gradually return to F′v/F′m before freezing stress. In general, the freezing-tolerant genotypes and in addition to the survival rate of more than 80% at -18°C, showed a high potential to restore the photosystemII performance, which can be considered for further studies for autumn cultivation in cold and highland regions.. تحمل به یخ‌زدگی 40 ژنوتیپ عدس در دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1396 ارزیابی شد. وضعیت فلورسانس‌کلروفیل هفت ژنوتیپ متحمل (MLC11، MLC12، MLC17، MLC38، MLC95، MLC409 و MLC410) و یک ژنوتیپ حساس (MLC9) به یخ‌زدگی در پنج دوره زمانی (قبل از تنش، 12، 24، 48 و 72 ساعت) پس از اعمال دمای‌های 13-، 15- و 18- درجه سانتی‏گراد به‌مدت یک ساعت، به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار بررسی شد. مقدار F'm در ژنوتیپ MLC409 در 72 ساعت پس از تنش یخ‌زدگی، اختلاف اندکی با مقدار آن در ساعات اولیه داشت. کاهش دما از 13- به 18- درجه سانتی‌گراد در ژنوتیپ‌های منتخب بر بیشینه‌ی کارایی پتانسیل فتوسیستم II (F'v/F'm) معنی‌داری نبود. این درحالی است که در ژنوتیپ MLC9، کاهش دما از 13- به 18- درجه سانتی‌گراد، منجر به کاهش 26 درصدی F′v/F′m شد. همچنین 24 ساعت پس ‌از تنش یخ‌زدگی،F'v/F'm در دمای18- درجه سانتی‌گراد با 14 درصد کاهش مواجه شد که بیش‌ترین کاهش در مقایسه با دماهای 13- و 15- درجه سانتی‌گراد بود، اما 48 ساعت پس‌از تنش یخ‌زدگی روند مطلوب بازیافت در هر سه دمای یخ‌زدگی مشهود بود. هرچند که 24 ساعت پس‌از تنش یخ‌زدگی، کارایی عملیاتی فتوسیستمII (F′q/F′m) در هر سه دما کاهش یافت، اما این کاهش در دمای 18- درجه سانتی‌گراد نسبت به سایر دماها بیشتر بود. همچنین به‌غیر از ژنوتیپ MLC9، سایر ژنوتیپ‌ها بهویژه ژنوتیپ MLC12 توانایی بهبود آسیب تنش یخ‌زدگی 24 ساعت پس از تنش و بازگشت تدریجی به F'v/F'm قبل از تنش یخ‌زدگی را داشتند. به‌طورکلی، هفت ژنوتیپ منتخب، علاوه بر درصد بقای بیش از 80 درصد در دمای 18- درجه سانتی‌گراد، از پتانسیل بالایی در بازیابی عملکرد فتوسیستمII در این دما برخوردار بودند که می‌توانند برای مطالعات تکمیلی جهت کشت پاییزه در مناطق سرد و مرتفع مورد ارزیابی قرار گیرند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84743_9b5083f7c90ee000e434e22dd75f0bfd.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effect of micronutrients spraying and planting density on yield and yield components of red beans (Phaseolus vulgaris L.) at Karaj conditions تأثیر تیمار محلول‌پاشی عناصر ریزمغذی و تراکم کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام لوبیا قرمز (Phaseolus vulgaris L.) در کرج 85 96 84745 10.22059/ijfcs.2021.312765.654769 FA اسماعیل افشون دانشجو دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران 0009-0001-6645-6209 ناصر مجنون حسینی استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران 0000-0003-2807-9673 خیرالله بیاتی دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه صنعتی اصفهان احسان ربیعیان دانشجو دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران ایمان خالداری دانشجو دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران 0000-0002-9651-3534 Journal Article 2020 11 10 To evaluate the effects of micro-nutrients foliar application and plant density on two bean genotypes, an experiment was conducted in split factorial arrangement based on randomized complete block design with three replications at the research farm of College of Agriculture and Natural Resources, Tehran University in 2015. Foliar spraying in four levels (control (water), ferrous sulfate (2 g.L-1), zinc sulfate (2 g.L-1), and mixture of ferrous sulfate and zinc (2 g.L-1)) was the main factor and different levels of plant density (20, 30 and 40 plants per square meter) as well as two bean genotypes (varieties Akhtar and D81083 Line) were considered as sub-plot factors. The results showed that compared to control, foliar application increased 32.12 and 30.47% of grain yield in D81083 line and Akhtar cultivar, respectively. Simultaneous foliar application of iron and zinc micronutrient fertilizers significantly increased the studied traits in both genotypes. Akhtar cultivar did not show a significant difference in terms of grain yield between densities of 30 and 40 plants per square meter, but at the density of 30 plants per square meter, D81083 line had a higher yield than the other two densities. In general, the results showed that the highest grain yield was obtained from simultaneous foliar application of iron and zinc in D81083 line with a density of 30 plants per square meter. به‌منظور بررسی تأثیر محلول‌پاشی با ریزمغذی و تراکم بوته بر عملکرد و اجزاء عملکرد دو ژنوتیپ لوبیا قرمز، آزمایشی به‌صورت کرت یکبار خردشده فاکتوریل و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج) در سال زراعی 1394 اجرا شد. محلول‌پاشی به‌عنوان فاکتور اصلی در چهار سطح شامل شاهد محلول‌پاشی با آب، محلول‌پاشی دو در هزار سولفات آهن، محلول‌پاشی دو در هزار سولفات روی و محلول‌پاشی توأم سولفات آهن و روی هرکدام دو در هزار و سطوح مختلف تراکم شامل 20، 30 و 40 بوته در مترمربع و دو ژنوتیپ لوبیا (رقم اختر و لاین D81083) به‌صورت فاکتوریل تحت عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج آزمایش نشان داد که محلولپاشی نسبت به عدم کاربرد آن، به‌ترتیب موجب افزایش 12/32 و 47/30 درصدی عملکرد دانه در لاین D81083 و رقم اختر شد. همچنین محلول‌پاشی همزمان کود ریزمغذی آهن و روی، به‌طور معنی‌داری سبب افزایش صفات مورد بررسی در هر دو ژنوتیپ مورد مطالعه شد. بین تراکمهای 30 و 40 بوته در مترمربع رقم اختر، تفاوت معنیداری از لحاظ عملکرد دانه وجود نداشت، اما در تراکم 30 بوته در مترمربع، لاین D81083 عملکرد بالاتری نسبت به دو تراکم دیگر داشت. در کل نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه از تیمار محلول‌پاشی همزمان آهن و روی در لاین D81083 با تراکم 30 بوته در مترمربع به‌دست آمد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84745_dcff0b8dbd2a160ac24e366ba89b1840.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Efficiency of herbicide as affected by field environmental temperature and moisture in Wheat کارایی دُزهای علف‌کش در کنترل علف‌های‌هرز گندم تحت تأثیر دما و رطوبت محیطی مزرعه 97 111 84708 10.22059/ijfcs.2020.300522.654709 FA محمدامین قسام فارغ التحصیل دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، حسن علیزاده استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، 0000-0002-5685-6567 مصطفی اویسی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، 0000-0003-0742-5485 محمد علی باغستانی استاد بخش تحقیقات علف‌های‌هرز، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران. Journal Article 2020 06 01 In order to evaluate the efficacy of mesosulfuron + iodosulfuron + diflufenican (Othello OD( herbicide doses under temperature and soil moisture conditions in the control of wheat weeds, field experiments were carried out in Fars and Alborz provinces during 2017 to 2018. Treatments included spraying at different times after irrigation (different soil moisture conditions) as main plots in three levels (2 and 7 days after irrigation and 1 day before next irrigation), dose of herbicide as a subplot at 6 levels (0, 25, 50, 75, 100 and 125% of recommended dose), and spraying day time as sub-sub plots at two levels (7-8 am, and 11-12am). The results showed that in the condition that moisture had provided after spraying, reduced doses of these herbicides were more effective in reducing the dry weight of broad leaves weeds than other conditions. 33, 66 and 99 g ai/ha herbicide doses (25, 50 and 75% of recommended concentration), especially in 2 days after irrigation and 1 day before irrigation treatments, weed dry weight of grass weeds had more difference than 7 days after irrigation conditions, compared to control treatment. Under normal moisture conditions (field capacity), the reduced concentrations were more efficient in controlling the weeds and the higher moisture stress resulted in the lower efficiency of the reduced concentrations.. به‌منظور بررسی کارایی غلظت‌های علف‌کش‌های مزوسولفورون + یودوسولفورون + دیفلوفنیکان در کنترل علف‌های‌هرز گندم تحت تأثیر دما و رطوبت خاک مزرعه، آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت کرت‌های دوبار خردشده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی و در سه تکرار، در دو استان فارس و البرز طی سال های 1395 تا 1397 انجام شد. فاکتورها شامل سمپاشی در زمان‌های مختلف بعد از آبیاری (شرایط مختلف رطوبتی خاک) به‌عنوان کرت اصلی در سه سطح شامل سمپاشی در دو و هفت روز بعد از آبیاری و سمپاشی یک روز قبل از آبیاری بعدی، غلظت‌های مختلف علف‌کش به‌عنوان کرت فرعی در شش سطح شامل صفر ، 25، 50، 75، 100 و 125 درصد غلظت توصیه شده و زمان سمپاشی در روز به‌عنوان کرت فرعی فرعی در دو سطح ساعت هفت تا هشت صبح و ساعت 12-11 صبح بود. نتایج نشان داد که در شرایطی که بعد از سمپاشی رطوبت مهیا شد، غلظت‌های کاهش‌یافته این علف‌کش، کارایی بیشتری در کاهش وزن تر علف‌های‌هرز پهن‌برگ نسبت به سایر شرایط دارند. در غلظت‌های 33 و 66 و 99 گرم ماده موثره در هکتار (25، 50 و 75 درصد غلظت توصیه شده) به‌ویژه در شرایط رطوبتی دو روز بعد از آبیاری و یک روز قبل از آبیاری، وزن تر علف‌های‌هرز باریک‌برگ نسبت به تیمار شاهد (غلظت صفر)، اختلاف بیشتری نسبت به شرایط رطوبتی هفت روز بعد از آبیاری داشت. غلظت‌های کاهش‌یافته در شرایط رطوبتی نرمال (ظرفیت مزرعه)، کارایی بیشتری در کنترل علف‌های‌هرز بررسی شده داشتند و هرچه تنش رطوبتی بیشتر شد، کارایی غلظت‌های کاهش‌یافته کاهش یافت.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84708_046158f3d57633a07ccec00b8328f9c1.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Evaluation of grain yield and quality of quinoa cultivars as affected by planting date and plant density in Jupar region of kerman بررسی تغییرات عملکرد و کیفیت دانه ارقام کینوا تحت تاثیر تاریخ کشت و تراکم بوته در منطقه جوپار کرمان 113 129 84746 10.22059/ijfcs.2021.311672.654761 FA حمید نجفی نژاد - استادیار بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان نادر کوهی استادیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان داود درویشی استادیار بخش تحقیقات جنگل و مرتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان Journal Article 2020 10 12 In order to evaluate the effect of planting date and plant density on grain yield and quality of four quinoa cultivars (Chenopodium quinoa willd.), an experiment was conducted as a randomized complete block design arranged in a split factorial was used with four replications in two years (2018 &2019) at the Agricultural Research Station located, Jupar region, Kerman, Iran. . Experimental treatments consisted of planting dates (24 July, 8 August and 23 August) as main plots and cultivars (Giza1,Titicaca, Q12 and Q18) and plant density (16.6 and 33.3 plant m-2) as sub plots. The highest grain yield was produced at August, 8, compared to the other dates. The average grain yield of Giza1, Titicaca, Q12 and Q18 cultivars were 2484, 2239, 2547, and 2881 kg ha-1, respectively. Lodging was observed in cultivar Q18 in all planting dates. Giza1 cultivar with the average of 18.23% crude protein and 94.12 mg kg-1 iron had better grain quality than other cultivars. The highest and lowest harvest index (0.35 and 0.26) belonged to Q12 and Titicaca cultivars, respectively. Giza1 and Q12 cultivars were the earliest and latest cultivars with 82 and 99 days of the growing season respectively. Based on the results, Q12 cultivation on August 8 and Giza1 on August 23 with plant density of 33.3 plant m-2 is recommended for Jupar region of Kerman. به‎منظور ارزیابی عملکرد و کیفیت دانه چهار رقم کینوا (Chenopodium quinoa willd.) تحت تاثیر تاریخ کشت و تراکم بوته، آزمایشی به ‌صورت کرت خرد شده-‌‎ فاکتوریل و در قالب طرح آماری بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی واقع در جوپار کرمان طی دو سال 1397‌و 1398 انجام شد. در این تحقیق، تاریخ‎های کشت دوم و 17 مرداد و اول شهریور به‌عنوان عامل اصلی و فاکتوریل چهار رقم Titicaca ، Giza1، Q12 وQ18 و دو تراکم کشت 6/16 و 3/33 بوته در مترمربع به‌عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. تاریخ کاشت 17 مرداد نسبت به دو تاریخ کاشت دیگر، بیشترین عملکرد دانه را تولید نمود. متوسط عملکرد دانه ارقام Titicaca ، Giza1، Q12 وQ18 ، به‌ترتیب 2484، 2239، 2547 و 2881 کیلوگرم در هکتار بود. در رقمQ18 در همه تاریخ‌های کشت، ورس مشاهده شد. رقم Giza1 با متوسط 23/18 درصد پروتئین خام و 12/94 میلی‌گرم در کیلوگرم آهن در دانه نسبت به سایر ارقام، از کیفیت دانه بهتری برخوردار بود. بیشترین و کمترین شاخص برداشت با میانگین‎های 35/0 و 26/0، به‌ترتیب به ارقام Q12 و Titicaca تعلق داشت. ارقام Giza1 و Q12 به‌ترتیب با طول دوره رشد 82 و 99 روز، زودرس‌ترین و دیررس‌ترین ارقام بودند. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش برای منطقه جوپار کرمان، زراعت رقمQ12 در تاریخ کاشت 17 مرداد و رقم Giza1 در تاریخ کاشت اول شهریور و همچنین تراکم 3/33 بوته در مترمربع توصیه می‌شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84746_00b5315b28ab5eb83128664d27849313.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effect of gibberellic acid solution spraying on the source strength and stem storage of wheat cultivar بررسی تأثیر محلول‌پاشی جیبرلیک‌اسید بر قدرت منبع و ذخیره سازی ساقه ارقام گندم 131 148 86894 10.22059/ijfcs.2020.298730.654693 FA ویدا کاردگر دانش آموخته دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علی احمدی استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-0044-2645 علیرضا عباسی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-3598-0419 Journal Article 2020 03 06 This study has been conducted to recognize some of the physiological mechanisms related to the storage in different wheat cultivars as a split-plot experiment in a randomized complete blocks design with three replications at the experimental farm of Faculty of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, in Karaj, during two crop years of 2014-2016. Experimental treatments consisted of 22 wheat cultivars as the main plots and gibberellic acid (GA3) at two levels (0 mg/L (control) and 100 mg/L) as the sub plots. Results showed that gibberellic acid spraying significantly increased stem dry and specific weights, leaf area, chlorophyll and grain yield in different wheat cultivars in both experimental years. Among these traits, the shoot dry weight had the highest response to gibberellic acid spraying. There was also a significant positive correlation between stem dry and stem specific weights and remobilization in different cultivars under gibberellic acid spraying condition. Shabrang and Dez cultivars had the highest storage related traits (stem dry and specific weights) under gibberellic acid spraying condition which resulted in higher grain yield. These cultivars had the highest grain yield due to higher stem reserves remobilization capacity. In this study, exogenous application of gibberellic acid has generally strengthened the stem storage capacity, source strength and yield in different wheat cultivars. این تحقیق، با هدف شناخت برخی مکانیزم‌های فیزیولوژیک مرتبط با ذخیره‌سازی در ارقام مختلف گندم، به‌صورت آزمایش اسپلیت پلات و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در مزرعه آزمایشی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران در شهر کرج، در دو سال زراعی 96-1394 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل 22 رقم گندم به‌عنوان عامل اصلی و محلول پاشی جیبرلیکاسید در مرحله پیدایش گره دوم ساقه (GA3) در دو سطح (صفر (شاهد) و 100 میلی گرم در لیتر) به‌عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که محلول پاشی جیبرلیکاسید، سبب افزایش معنی دار وزن خشک و وزن مخصوص ساقه، سطح برگ، کلروفیل و همچنین عملکرد دانه در ارقام مختلف گندم در هر دو سال آزمایش شدهاست که از بین این صفات، وزن خشک ساقه، بیشترین تأثیرپذیری و افزایش را در شرایط محلول‌پاشی جیبرلیکاسید نشان داد. همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین وزن خشک ساقه با وزن مخصوص ساقه و انتقال مجدد در ارقام مختلف در شرایط محلول‌پاشی جیبرلیکاسید وجود داشت. ارقام شبرنگ و دز در شرایط محلول‌پاشی جیبرلیکاسید، بیشترین میزان صفات مرتبط با ذخیرهسازی (وزن خشک و وزن مخصوص ساقه) را داشتند که به دلیل انتقال مجدد، بالا عملکرد دانه بالاتری را نیز دارا بودند. به‌طورکلی در این تحقیق، کاربرد خارجی جیبرلیکاسید سبب تقویت توان ذخیرهسازی، قدرت منبع و عملکرد در ارقام مختلف گندم شد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_86894_ce530aa344a3d3feecdc6912fbc3f660.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 . Effect of cytokinin application on photosynthesis, gas exchange and seed yield of safflower (Carthamus tinctorius) under drought stress condition تأثیر کاربرد سیتوکنین بر فتوسنتز، تبادلات گازی و عملکرد دانه گلرنگ (Carthamus tinctorius) در شرایط تنش خشکی 149 160 87169 10.22059/ijfcs.2021.314382.654777 FA لیلی گلچین دانش آموخته گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه زنجان افشین توکلی دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه زنجان 0000-0003-3585-6768 احسان محسنی فرد استادیار –گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه زنجان. Journal Article 2020 11 30 In order to evaluate the possibility of photosynthesis, gas exchange and chlorophyll content improvement of safflower by cytokinin application, a split factorial experiment was conducted based on a randomized complete block design with four replications at the research farm of Agriculture Faculty, University of Zanjan, during 2019-2020 growing season. In this experiment, irrigation levels included optimal irrigation and drought stress were the main plots (soil water potential: -0.4 and -2 MPa as control and drought stress treatments) and safflower cultivars (i.e Sina, Faraman, Parnyan, Gholdasht and Mahaly Esfahan), and three levels of cytokinin, (i. e no- application (control), 50 and 75 μM) were subplots. Drought stress was applied in the flowering stage and simultaneously, safflower plants were sprayed with cytokinin. The results showed that drought stress caused an increased in the intercellular CO2 concentration (10%) and decreased transpiration rate (30.3%), stomatal conductance (46.4%), photosynthesis rate (41.1%), carboxylation efficiency (42.8%), Photosynthetic water use efficiency (14.4%), chlorophyll content and seed yield (40.17). Also, Parnian cultivar was more tolerant than other cultivars to drought stress condition. In contrast, cytokinin application minimized the negative effects of drought stress and increased the above traits. The highest seed yield was obtained by application of 75 μM of cytokinin (3494kg/ha) in drought stress condition (34/1% compared to the control). Therefore, cytokinin application can be suggested to decrease drought stress negative effects and enhance seed yield of safflower under optimal irrigation and drought stress conditions. به‌منظور مطالعه امکان کاربرد سیتوکنین برای بهبود فتوسنتز، تبادلات گازی و محتوی کلروفیل گلرنگ، پژوهشی به‌صورت آزمایش اسپلیت فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار، در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان، در سال‌ زراعی 1398-1397 اجرا شد. در این پژوهش، سطوح آبیاری شامل آبیاری مطلوب و تنش خشکی (پتانسیل آب خاک 4/0- مگاپاسکال به‌عنوان تیمار شاهد و پتانسیل آب خاک 2- مگاپاسکال به عنوان تیمار تنش خشکی) در کرتهای اصلی و ارقام گلرنگ شامل سینا، فرامان، پرنیان، گلدشت و محلی اصفهان و سه سطح سیتوکنین شامل عدم مصرف (شاهد)، 50 و 75 میکرومولار به‌صورت فاکتوریل در کرتهای فرعی قرار گرفتند. در مرحله گلدهی، تنش خشکی اعمال شد و همزمان با اعمال تنش خشکی در مرحلهی گلدهی، بوتههای گلرنگ با سطوح مختلف سیتوکنین محلولپاشی شدند. نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث افزایش غلظت co2زیر روزنه‌ای (10درصد) و کاهش میزان تعرق (3/30 درصد)، هدایت روزنهای(4/46 درصد)، سرعت فتوسنتز (1/41 درصد)،کارایی کربوکسیلاسیون(8/42 درصد)، کارایی مصرف آب فتوسنتزی (4/14 درصد)، محتوی کلروفیل و عملکرد دانه (17/40 درصد) شد. همچنین رقم پرنیان نسبت به دیگر ارقام در شرایط تنش خشکی، تحمل بیشتری نشان داد . در مقابل، کاربرد سیتوکنین سبب به حداقل رسیدن اثرات منفی تنش خشکی و افزایش صفات فوق شد. بالاترین عملکرد دانه با کاربرد غلظت 75 میکرومولار سیتوکنین (08/3196 کیلوگرم در هکتار) در شرایط تنش خشکی و با افزایش 1/34 درصدی عملکرد دانه نسبت به تیمار شاهد به‌دست آمد. بنابراین کاربرد سیتوکنین را میتوان به‌عنوان راهکاری جهت کاهش اثرات نامطلوب تنش خشکی و افزایش عملکرد دانه گلرنگ در شرایط آبیاری مطلوب و تنش خشکی پیشنهاد کرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_87169_1461c17179e1cb31940baf947073b76e.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Genetic diversity and selection of durum wheat pure lines with desirable agronomy traits using SIIG index بررسی تنوع ژنتیکی و انتخاب لاین‌های خالص گندم دوروم با خصوصیات زراعی مطلوب با استفاده از شاخص SIIG 161 174 87170 10.22059/ijfcs.2021.298388.654691 FA منوچهر دستفال بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب، مصطفی آقایی سربرزه - موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج حسن زالی بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب، Journal Article 2020 03 01 In order to study the genetic diversity and selection of superior durum wheat lines, 120 pure lines were investigated in augmented non-repetition design, with two control (Shabrang and Hanna lines), in the Darab Agricultural Research Station field in 2017-18, using SIIG method. SIIG was used to select the best lines in terms of morphological traits. The results of the correlation showed that grain yield (YLD) and thousand kernel weight (TKW) had the significant correlation with SIIG (0.850** and 0.626**), respectively. These findings showed that YLD and TKW have the most impact on the value of SIIG method, respectively. Therefore, selected genotypes with SIIG method will have high YLD and TKW. The studied lines were grouped into 7 categories based on this index. Lines of groups 1, 2 and 3 were the best lines with the SIIG highest value, respectively, and the possibility of obtaining top lines from this group is very high. The results of SIIG index showed that 137, 19, 20, 136 and 143 lines with SIIG values 0.819, 0.808, 0.796, 0.796 and 0.794, respectively were the best lines, but 20 and 143 lines were recognized as the superior lines due to earlier. Genotypes of group 4 were the middle lines. Lines of groups 5, 6 and 7 with the lowest SIIG values were the weak lines. Finally, the results showed that SIIG method was able to group the studied lines simultaneously based on YLD, TKW and DHA and distinguish their distance. بهمنظور بررسی تنوع ژنتیکی و انتخاب لاینهای برتر گندم دوروم، تعداد 120 لاین خالص در قالب طرح بدون تکرار آگمنت، همراه با دو شاهد شبرنگ و هانا، در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب طی سال زراعی 97-1396، با استفاده از شاخص SIIG ارزیابی شدند. برای انتخاب بهترین لاینها از نظر صفات مورد بررسی بهطور همزمان، از شاخص SIIG استفاده شد. نتایج همبستگی نشان داد که عملکرد دانه و وزن هزاردانه بهترتیب بیشترین همبستگی را با شاخص SIIG (**850/0 و **626/0) داشتند؛ بنابراین این دو صفت بیشترین سهم را در مقدار شاخص SIIG داشتند و ژنوتیپهای انتخابی با SIIG از پتانسیل عملکرد دانه و وزن هزاردانه بالایی برخوردار خواهند بود. لاینهای مورد بررسی بر اساس این شاخص، در هفت دسته گروهبندی شدند. لاینهای گروه یک، دو و سه، بهترتیب با بیشترین مقدار شاخص SIIG جزو بهترین لاینها بودند و امکان به‌دست آوردن لاینهای برتر از این گروه بسیار بالا میباشد. نتایج شاخص SIIG نشان داد که لاینهای 137، 19، 20، 136 و 143 با مقدار SIIG بهترتیب، 819/0، 808/0، 796/0، 796/0 و 794/0 از بهترین لاینها بودند، ولی لاینهای 20 و 143 بهعلت زودرستر بودن، لاینهای برتر شناخته شدند. ژنوتیپهای گروه چهار با مقدار SIIG متوسط، جزو لاینهای متوسط بودند. لاینهای گروه پنج، شش و هفت با کمترین مقدار SIIG جزو لاینهای ضعیف از نظر عملکرد دانه و تعدادی از صفات مورفولوژیک بودند. نتایج این تحقیق نشان داد که شاخص SIIG بهخوبی توانست لاینهای مورد بررسی را همزمان براساس عملکرد دانه، وزن هزاردانه و زودرسی گروهبندی نماید و فاصله آن‌ها را از هم مشخص نماید.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_87170_0db9e202e8d6a9b6b54d08ffa0f91b9f.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effects of nitrogen rate and supplemental irrigation time on yield and agro-morphological traits of spring wheat تأثیر مقادیر مصرف نیتروژن و زمان‌های مختلف آبیاری تکمیلی بر عملکرد و صفات اگرومورفولوژیک گندم بهاره 175 188 87864 10.22059/ijfcs.2021.318392.654800 FA حسین وزیری گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان،گرگان، ایران محمدرضا داداشی گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان،گرگان، ایران حسین عجم نوروزی گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان،گرگان، ایران افشین سلطانی گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،گرگان،ایران سعید یاراحمدی بخش تحقیقات علوم زراعی-باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران Journal Article 2021 02 07 In order to investigate the effects of nitrogen rate and time of irrigation on the grain yield and yield components of wheat, an experimental was conducted as split plot based on randomized complete block design with four replications in the research farm of Aliabad Katoul Emam Khomeini agriculture high school during 2018-2019 and 2019-2020. Irrigation time was in the main plots (no irrigation and irrigation at 33and 70 zadoks stages) and nitrogen rate was in the sub plot (zero, 57.5 and 115 kg N/ha from urea source). Significant interaction was not observed between irrigation treatments and nitrogen rates in almost all traits. The highest yield was obtained using a supplementary irrigation in 70 Zadox stage and 115 kg of pure nitrogen treatments. Grain yield had a positive correlation with biological yield, spike length snd weight, number of seeds per spike and seed weight per spike. Factor analysis revealed that the first two factors explained 74.5% of the total variation. The results of stepwise regression analysis showed that only the spike weight entered the model and justified 80.7% of the grain yield variation alone. به‌منظور بررسی تأثیر میزان مصرف نیتروژن و زمان آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه گندم، آزمایشی به‌صورت طرح کرتهای خرد شده و با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در سال‌های 98-1397 و 99-1398 در مزرعه تحقیقاتی هنرستان کشاورزی امام خمینی (ره) علی آباد کتول اجرا شد. آبیاری در کرتهای اصلی (عدم آبیاری، آبیاری در مرحله 33 زدوکس یا پایان ساقهدهی و آبیاری در مرحله 70 زدوکس یا پایان گلدهی) و مقدار نیتروژن در کرتهای فرعی (صفر، 5/57 و 115 کیلوگرم نیتروژن در هکتار از منبع کود‌ اوره) قرار گرفت. اثر متقابل تیمارهای آبیاری و سطوح نیتروژن تقریبا بر همه صفات غیرمعنی‌دار شد. بیشترین عملکرد با استفاده از ترکیب تیماری آبیاری تکمیلی در مرحله 70 زدوکس (پایان گلدهی) و مصرف 115 کیلوگرم نیتروژن خالص به‌دست آمد. عملکرد دانه، همبستگی مثبتی با صفات عملکرد زیستی، طول و وزن سنبله و تعداد دانه و وزن دانه در سنبله داشت. تجزیه به عاملها مشخص کرد که دو عامل اول، 5/74 درصد از تغییرات کل را توجیه کردند. نتایج تجزیه رگرسیون گام به گام نشان داد که تنها صفت وزن سنبله وارد مدل شد و به تنهایی 7/80 درصد از تغییرات عملکرد دانه را توجیه کرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_87864_e364236bcb7c81cc145c1e649b828f74.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effect of some of growth stimulants and different levels of chemical fertilizer on yield and yield components of maize تأثیر برخی محرک‎های رشدی و سطوح مختلف کود شیمیایی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت 189 200 87865 10.22059/ijfcs.2021.320634.654812 FA هاشم ابراهیمی دانشجوی دکتری گروه زراعت، واحد کرج ، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. محمد نبی ایلکایی دانشیار گروه زراعت، واحد کرج ،دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران محمدمهدی طهرانی استادیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، کرج، ایران فرزاد پاک نژاد دانشیار گروه زراعت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران 0000-0003-0951-2072 مجید بصیرت استادیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، کرج، ایران Journal Article 2021 03 19 In order to evaluate the effect of plant growth stimulants and levels of chemical fertilizer on yield and yield components of corn, a factorial field experiment was conducted based on randomized complete block design with three replications and 21 treatments at research field of Soil and Water Research Institute (SWRI), Karaj, Iran, during 2019. The studied factors included different levels of fertilizer (application of 100% fertilizer required by the plant, application of 75% fertilizer required by the plant, and no fertilizer (control)) and different growth stimulants (foliar application of amino acid, seaweed and fulvic acid, humic acid fertigation, humic acid fertigation + foliar application of seaweed + amino acid, and no growth stimulants (control)). The results showed that the highest straw and biological yields were obtained from 75% fertilizer application with seaweed foliar application treatment, so that they were 10.33% and 11.85% more than the control, respectively. Also, 100% application of chemical fertilizer and humic acid fertigation, 100% chemical fertilizer application with combination of humic acid fertigation + seaweed foliar + amino acid foliar, and 75% chemical fertilizer application with seaweed foliar application treatments, produced 27%. 57%, 24.60%, and 23.83% grain yield higher than the control. According to the results of this experiment, not only seaweed application improved the yield, but also reduced the use of chemical fertilizers required by 25% without reducing the yield of the plant. Therefore, seaweed foliar application is recommended. به‏منظور بررسی تأثیر محرک‏های رشدی و مقادیر مختلف کود شیمیایی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت، آزمایشی به‏صورت فاکتوریل و در قالب بلوک‎های کامل تصادفی، در مزرعه تحقیقاتی مؤسسه تحقیقات خاک و آب در سال زراعی 1398 با سه تکرار به مرحله اجرا درآمد. عوامل مورد بررسی شامل مقادیر مختلف کود در سه سطح (عدم استفاده از کود (شاهد) وکاربرد 100 و 75 درصد کود مورد نیاز گیاه) و استفاده از محرک‏های رشدی در هفت سطح (محلول‎پاشی اسیدآمینه، ‏ اسید فولویک و محلول‎ جلبک دریایی، کود آبیاری اسید هیومیک، ترکیب کود آبیاری اسید هیومیک + محلول‎پاشی اسیدآمینه + ‎ جلبک دریایی و عدم استفاده از محرک‎های رشدی (شاهد)) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد کاه و زیستی از تیمار کاربرد 75 درصدی کود شیمیایی با محلول‎پاشی جلبک دریایی به‏دست آمد، به‌طوری که به‌ترتیب 33/10 و 85/11 درصد از شاهد بیشتر بودند. همچنین تیمارهای کاربرد 100 درصدی کود شیمیایی و کود آبیاری اسید هیومیک، کاربرد 100 درصدی کود شیمیایی با ترکیب کود آبیاری اسید هیومیک، محلول‎پاشی جلبک دریایی و اسیدآمینه و کاربرد 75 درصدی کود شیمیایی در محلول‏پاشی جلبک دریایی به‌ترتیب 57/27، 60/24 و 83/23 درصد عملکرد بالاتری نسبت به شاهد تولید کردند. با توجه به نتایج این آزمایش، استفاده از جلبک دریایی، نه تنها سبب بهبود عملکرد ذرت شد، بلکه استفاده از کودهای شیمیایی مورد نیاز گیاه را 25 درصد کاهش داد، بدون آن‌که عملکرد گیاه کاهش یابد. بنابراین استفاده از محلول‏پاشی جلبک دریایی توصیه می‏شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_87865_bda464ce371c627866511f03f83a3d83.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Changes in total phenol content, photosynthetic pigments and gas exchange of dragonhead (Dracocephalum moldavica L.) in response to different concentrations of abscisic acid and three moisture regimes تغییر محتوای فنول کل، رنگدانه‌های فتوسنتزی و تبادلات گازی بادرشبو (Dracocephalum moldavica L.) در پاسخ به غلظت‌های مختلف هورمون آبسیزیک اسید در سه رژیم‌ رطوبتی 201 217 84744 10.22059/ijfcs.2021.299180.654699 FA وحیده خالق نژاد دانش آموخته دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان علیرضا یوسفی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان 0000-0003-1877-4760 افشین توکلی استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان 0000-0003-3585-6768 بهمن فرجمند استادیار، گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان Journal Article 2020 03 10 Drought is the major cause of yield reduction in the arid and semi-arid regions. Abscisic acid (ABA) plays a crucial role in the responses of plants to environmental stresses such as drought. This experiment was carried out as split plot based on complete random block design at research farm of University of Zanjan, during 2016 growth season to evaluate the effect of drought and ABA on total phenol content and some physiological traits of dragonhead (Dracocephalum moldavica L.). Three moisture regimes (well- watered, moderate drought with delay irrigation up to -0.8MPa and severe drought with delay irrigation up to -1.5MPa) were the main plots and five ABA concentrations (0, 5, 10, 20 and 40 µM) were subplots. The effect of moisture regimes, ABA and their interaction were significant for the studied traits. Without ABA application, drought stress reduced the plant total chlorophyll content, photosynthesis, stomatal conductance, mesophilic conductivity and transpiration. ABA application reduced the studied gas exchange traits. Overall, ABA decreased physiological parameters and seed yield by intensifying the drought stress effect. According to the results, without ABA application, moderate and severe drought conditions increased the total phenol content compared to the irrigation condition and application of ABA increased the total phenol content under moderate and severe drought conditions. Since the most active substance in dragonhead is phenolic compounds, it seems that the plant total phenol content can be increased by applying drought condition and ABA application. خشکی یکی از مهم‌ترین دلایل کاهش عملکرد در نواحی خشک و نیمه‌خشک می‌باشد. آبسیزیک اسید (ABA) یکی از هورمون‌های گیاهی است که نقش مهمی در پاسخ گیاهان در برابر تنش‌های محیطی مانند خشکی ایفا می‌کند. جهت ارزیابی اثر تنش خشکی و کاربرد ABA بر محتوای کل فنول و برخی صفات فیزیولوژیکی بادرشبو (Dracocephalum moldavica L.)، آزمایشی به‌صورت کرت‌های خردشده و بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در بهار سال 1395 در مزرعه پژوهشی دانشگاه زنجان اجرا شد. در این آزمایش، آبیاری در سه سطح (آبیاری مطلوب، تنش خشکی ملایم با پتانسیل آبی 8/0- مگاپاسکال و تنش خشکی شدید با پتانسیل آبی 5/1- مگاپاسکال) در کرت‌های اصلی و هورمون ABA در پنج سطح (صفر، پنج، 10، 20 و 40 میکرومولار) در کرت‌های فرعی قرار گرفتند. اثر سطوح آبیاری، هورمون ABA و نیز اثرمتقابل این دو بر صفات مورد مطالعه معنی‌دار بود. در شرایط عدم کاربرد ABA، تنش خشکی موجب کاهش محتوای کلروفیل و نیز کاهش سرعت فتوسنتز، هدایت روزنه‌ای، هدایت مزوفیلی و تعرق گیاه شد. کاربرد ABA، صفات مرتبط با تبادلات گازی را کاهش داد. به‌طورکلی ABA با تشدید اثر تنش خشکی، موجب کاهش پارامترهای فیزیولوژیک و کاهش عملکرد دانه شد. بر اساس نتایج و در شرایط عدم کاربرد ABA، تنش خشکی محتوای فنول کل گیاه را افزایش داد و کاربرد این هرمون در شرایط تنش خشکی ملایم و شدید، موجب افزایش محتوای فنول کل شد. بیشترین ترکیبات موثر بادرشبو، ترکیبات فنولی هستند و به نظر می‌رسد که اعمال تنش خشکی و کاربرد ABA می‌تواند محتوای فنول کل گیاه را افزایش دهد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_84744_9892a4296380361dd94b997f088a4eae.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Influence of foliar application of organic fertilizer “BOMBARDIER” on morphological and phytochemical traits of dragonhead (Dracocephalum moldavica L.) under water deficit اثر محلول‌پاشی کود ارگانیک "بمباردیر" بر خصوصیات مورفولوژیک و فیتوشیمیایی گیاه بادرشبو ((Dracocephalum moldavica L. تحت تنش کم آبی 219 233 85037 10.22059/ijfcs.2021.317833.654793 FA سعید یوسف‌زاده استادیار، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مرضیه پیریایی دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، دانشگاه مراغه Journal Article 2021 01 24 To investigate the effect of organic fertilizer foliar application on morphological and phytochemical traits of dragonhead, a split plot experiment was conducted in randomized complete block design with three replications during 2016 growing season. The main plots consisted of irrigation interval at three levels (3, 6 and 9 days) and subplots consisted of foliar application of BOMBARDIER as organic fertilizer at four levels (control, 2, 4 and 6 ml/L). Foliar application of organic fertilizer had a significant effect on all studied traits (except plant height, stem diameter and essential oil percentage). Increasing irrigation interval decreased plant height, number of lateral and flowering branchs, stem diameter, dry matter yield and essential oil content and yield. Interaction between foliar application and irrigation interval was significant on number of secondary and flowering branchs, stem diameter and essential oil yield. Foliar application with 6 ml/l concentration produced the maximum amount of photosynthesis pigments in dragonhead. The application of 4 ml/l of organic fertilizer in 6 and 9 days irrigation intervals produced the maximum essential oil yield (9.1 and 6.15 kg/ha) compared to the control. 6 ml/l of organic fertilizer in 3 days irrigation interval increased essential oil yield by 50% compared to control. In Totally results showed that in all irrigation intervals, foliar application with the organic fertilizer could significantly enhance the essential oil yield compared to control in the dragonhead plant. Therefore, this treatment can be introduced as the best treatment. به‌منظور بررسی اثر محلول‌پاشی کود ارگانیک بر خصوصیات مورفولوژیک و فیتوشیمیایی بادرشبو، آزمایشی به صورت کرت‌های خرد شده و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سال 1397 در دانشگاه پیام نور مرند اجرا شد. کرت‌های اصلی شامل دور آبیاری در سه سطح (سه، شش و نه روز) و کرت‌های فرعی شامل محلول‌پاشی کود ارگانیک بمباردیر در چهار سطح (شاهد، دو، چهار و شش در هزار) بودند. محلول‌پاشی با کود ارگانیک، تاثیر مثبتی بر تمام صفات مورد مطالعه (بجز ارتفاع بوته، قطر ساقه و درصد اسانس) داشت. با افزایش دور آبیاری، ارتفاع گیاه، تعداد شاخه های فرعی و گل‌دهنده، قطر ساقه، عملکرد ماده خشک، درصد و عملکرد اسانس و میزان رنگدانه‌های فتوسنتزی کاهش یافتند. اثر متقابل محلول پاشی و دور آبیاری بر تعداد شاخه‌فرعی، تعداد شاخه گل‌دهتده، قطر ساقه و عملکرد اسانس معنی‌دار شد. محلول‌پاشی با غلظت شش در هزار، بیشترین میزان رنگدانه‌های فتوسنتزی را در بادرشبو تولید کرد. بیشترین عملکرد اسانس در تیمار محلول پاشی کود ارگانیک با غلظت چهار در هزار در دور آبیاری شش و نه روز (1/9 و 15/6 کیلو‌گرم در هکتار) به‌دست آمد. کاربرد کود ارگانیک با غلظت شش در هزار در دور آبیاری سه روز، عملکرد اسانس را حدود 50 درصد در مقایسه با تیمار شاهد افزایش داد. در کل نتایج نشان داد که در تمامی دور‌های آبیاری محلول‌پاشی با کود ارگانیک در مقایسه با تیمار شاهد توانست عملکرد اسانس گیاه بادرشبو را به‌طور معنی‌داری افزایش دهد و بنابرین می‌توان این تیمار به عنوان تیمار برتر معرفی کرد.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_85037_29c6c3fe381e0615b6e6d68ecc28b763.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Physiological and biochemical responses of lines obtained from Norstar and Pishtaz wheat crossing to cold stress پاسخ‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمایی لاین‌های حاصل از تلاقی ارقام گندم نورستار و پیشتاز تحت تنش سرما 235 250 88233 10.22059/ijfcs.2021.318439.654802 FA محسن حسینی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران و دانشجوی فعلی دکتری گروه علوم و زیست فناوری گیاهی، دانشکده رضا معالی امیری استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-2496-4800 سیروس محفوظی دانشیار بازنشسته، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر عباس سعیدی استاد گروه علوم و زیست فناوری گیاهی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران یاسین خالدیان گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2021 02 11 Low temperature (LT) is one of the most important factors that limit growth, distribution and production of cereals. The purpose of the present study was to identify some traits related to LT tolerance in different phenological development stages in lines resulted from crosses between Pishtaz and Norstar wheat. Under experimental conditions, LT tolerance, shoot apex development, final leaf number (FLN), activity of antioxidant enzymes, total sugars and H2O2 contents were investigated. Results of double ridges formation and FLN showed that winter and facultative genotypes spent the longer time in the vegetative phase and entered the reproductive phase with delay. These genotypes also were more tolerant to LT in comparison to spring genotypes. Analysis of variance showed that genotypes, sampling period, and their interaction were highly significant for the most of the traits. Ascorbate peroxidase (APX), guaiacol peroxidase (GPX), polyphenol oxidase (PPO), catalase (CAT), superoxide dismutase (SOD), and total sugars content reached their maximum in all genotypes at the second period of LT acclimation but higher in winter and facultative than spring genotypes. The highest H2O2 content observed at the third period of LT acclimation was the highest in spring compared to winter and facultative genotypes. The significant correlations coefficients for antioxidative activities and sugar content with lethal temperature 50 (LT50) suggest that they could be useful as indirect indices for LT tolerance in wheat. The results of this study showed that vernalization required genotypes had a higher potential for LT tolerance when the traits associated with LT tolerance in vegetative stage are adjusted. سرما یکی از مهم‌ترین عوامل محدود کننده رشد، پراکنش و تولید در غلات است. تحقیق حاضر با هدف شناسایی برخی صفات مرتبط با تحمل به سرما در مراحل مختلف نموی در لاینهای حاصل از تلاقی ارقام گندم نورستار و پیشتاز انجام شد. تحت شرایط آزمایشی، میزان تحمل به سرما، وضعیت توسعه مریستم انتهایی، شمارش تعداد برگ نهایی (FLN)، میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان، محتوی قند و پراکسید هیدروژن (H2O2) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از بررسی روند توسعه مریستم انتهایی و FLN نشان داد که ژنوتیپهای نیازمند بهارهسازی نسبت به ژنوتیپهای بهاره، مدت زمان بیشتری را در فاز رویشی سپری کردند و با تاخیر وارد فاز زایشی شدند. همچنین ژنوتیپهای نیازمند بهارهسازی، از میزان تحمل به سرمای بیشتری برخوردار نسبت به ژنوتیپهای بهاره بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که در اکثر صفات، بین ژنوتیپها، دورههای عادتدهی به سرما و اثر متقابل آنها تفاوت معنیداری وجود داشت. فعالیت آنزیمهای آسکوربات پراکسیداز (APX)، گایاکول پراکسیداز (GPX)، پلی فنل اکسیداز (PPO)، کاتالاز (CAT)، سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) و محتوی قند کل در همه ژنوتیپها در دومین دوره عادتدهی به سرما به بیشترین میزان رسید. میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت و محتوای قند در ژنوتیپهای زمستانه و بینابینی، بیشتر از ژنوتیپهای بهاره بود. محتوی H2O2 در سومین دوره عادتدهی به سرما به بیشترین میزان رسید؛ این افزایش در ژنوتیپهای بهاره بیشتر از ژنوتیپهای زمستانه و بینابینی بود. ضریب همبستگی معنیدار بین میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی و محتوی قند با دمای کشنده 50 درصد (LT50) نشان داد که این پارامترها میتوانند جهت اندازهگیری غیر مستقیم تحمل به سرما استفاده شوند. نتایج این پژوهش نشان داد که ژنوتیپهای نیازمند بهارهسازی با تنظیم صفات مرتبط با تحمل به دمای پایین در مرحله رویشی از تحمل به سرمای بیشتری برخوردار هستند.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_88233_eb7809549ba835e16881e0285a68c145.pdf

مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 53 1 2022 03 21 Effect of irrigation regimes on the quantitative and qualitative traits of wild shallot cultivated in Al-Shatar region of Lorestan province تأثیر رژیم‌های آبیاری بر صفات کمی و کیفی موسیر وحشی کشت شده در الشتر استان لرستان 251 261 80747 10.22059/ijfcs.2020.279840.654604 FA ابراهیم کاکولوند دانش آموخته دکتری اکولوژی گیاهان زراعی گروه ژنتیک و تولیدات گیاهی ، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان خسرو عزیزی استاد گروه ژنتیک و تولیدات گیاهی ، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان 0000-0003-1075-6402 محسن عادلی استاد گروه شیمی آلی ، دانشکده علوم پایه دانشگاه لرستان احمد اسماعیلی استاد گروه ژنتیک و تولیدات گیاهی ، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان Journal Article 2019 05 11 To protect the wild shallot plant (Allium altissimum) in its natural habitat, which is endangered due to improper harvesting, and for the sustainable production of shallot, a study was performed on the wild shallot cultivation in a randomized complete block design with three replications and four treatment including (A): 50 mm Irrigation at planting and 50 mm at flowering, (B): 50 mm irrigation at flowering, (C): 50 mm irrigation at planting and (D): control (wild shallots planted in arable land without irrigation) during years 2 (2017-2019) in Alashtar region, Lorestan province. In this study, quantitative traits including biological yield, dry weight, tuber diameters and plant height, and qualitative characteristics including the amount of allicin active ingredient, crude protein, potassium, and phosphorus were investigated. Also, in the natural habitats, quantitative and qualitative traits of wild shallots were measured and compared with the results of the treatments. Results indicated the superiority of all quantitative and qualitative traits of the studied treatments compared to the control and natural habitats. Among all studied treatments, treatment (A) showed superiority in the all quantitative traits compared to the other treatments, control and natural habitat and treatment (B) was more desirable in terms of quality of the active ingredient of allicin than other treatments, control and natural habitat. Therefore, the development and promotion of cultivation method leads to stability of shallots production and preservation of its diversity. با هدف حفاظت از گیاه موسیر وحشی) (Allium altissimum در زیستگاه طبیعی که به دلیل برداشت بی‌رویه، در معرض انقراض است و در جهت تولید پایدار در بوم نظام زراعی، مطالعه‌ای با عنوان تاثیر رژیم‌های آبیاری بر روی خصوصیات کمی و کیفی گیاه موسیر وحشی کشت شده در مزرعه در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با انجام سه تکرار و چهار تیمار شامل (A): 50 میلی‌متر آبیاری در هنگام کاشت همراه با 50 میلی‌متر آبیاری در هنگام گلدهی، (B): 50 میلی‌متر آبیاری در هنگام گلدهی، (C): 50 میلی‌متر آبیاری هنگام کاشت و D)): تیمار شاهد عدم آبیاری مزرعه در طی دو سال زراعی 1397 و 1398 در منطقه الشتر استان لرستان انجام شد. در این تحقیق، صفات کمی شامل عملکرد زیستی، وزن خشک و قطر غده و ارتفاع بوته و صفات کیفی شامل مقدار ماده مؤثره دارویی آلیسین، پروتئین خام، پتاسیم و فسفر اندازه‌گیری شدند. همچنین در زیستگاه طبیعی، صفات کمی و کیفی موسیر وحشی اندازه‌گیری شد و با نتایج حاصل از موسیر زراعی مقایسه شد. نتایج، حاکی از برتری تیمارهای مورد مطالعه از نظر صفات کمی و کیفی نسبت به شاهد و موسیر واقع در رویشگاه طبیعی بود. از میان تیمارهای بررسی‌شده، تیمار (A) در تمامی صفات کمی نسبت به سایر تیمارها، شاهد و رویشگاه طبیعی برتری نشان داد و تیمار (B) از نظر صفت کیفی ماده مؤثره آلیسین نسبت به سایر تیمارها، شاهد و رویشگاه طبیعی مطلوب‌تر بود؛ بنابراین توسعه و ترویج روش زراعی آن، منجر به پایداری در تولید موسیر و حفظ تنوع رویشگاه طبیعی آن می‌شود.

https://ijfcs.ut.ac.ir/article_80747_b7c4c423d3d32e2d6bc2f62276bb536d.pdf