مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 3 2019 10 23 Increasing symbiotic nitrogen fixation in soybean by using mutation in microsymbiont Bradyrhizobium japonicum افزایش کارائی زیستی نیتروژن گیاه سویا با جهش در باکتری بردی‌ریزوبیوم ژاپنیکوم‌ همزیست آن 135 148 74408 10.22059/ijfcs.2018.241539.654376 FA جواد پیرولی بیرانوند گروه کشاورزی هسته ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای احمد علی پوربابایی پردیس کشاورزی دانشگاه تهران، گروه خاکشناسی حسینعلی علیخانی استاد گروه علوم و مهندسی خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران سید پژمان شیرمردی پ&zwj;ژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران علیرضا عباسی دانشگاه تهران، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی بابک متشرع زاده دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2017 09 17 To increase the symbioticnitrogen fixation in soybean, a native <em>Bradyrhizobium japonicum </em>strain RS 117 was selected from four strains via infectiveness, symbiotic effectiveness and sequancing <em>16S rRNA</em> gene. Then, mentioned strain in the form of YMB inoculum wasirradiated by gamma rays dosages 0-5000 Gray with a 500 Gray interval dosage. About 800 mutant isolates were collected on YMA from different doses. 11 isolates in efficiency point of view changing the GMGT media colour were selected as the best isolates for further study. These isolates were tested for their symbiotic effectiveness (SE) under proper greenhouse condition with a randomized complete block design in 3 replications; and 3 more efficient isolates No. 3, 8 and 9  increased 56- 81 percent SE more than wild strain. At last, relative gene expersion <em>nodA</em>,<em> nifK2</em> in mutant and wild strain bacteria approved mollacular differences between both of them by indicating Increase and decrease in amount, in mutant isolate number 9 in comparison with the wild <em>Bradyrhizobium japonicum </em>strain RS 117. The results indicate that gamma-irradiated mutations in <em>Bradyrhizobium japonicum</em> strains have significantly increased the biological fixation of nitrogen in soybean plants. <strong>برای افزایش کارائی زیستی نیتروژن گیاه سویا، از 4 سویه باکتری <em>بردی­ریزوبیوم ژاپنیکوم‌ </em>همزیست آن، سویه بومی </strong><strong>RS117</strong><strong> بر اساس آزمایشات میکروسکوپی، تلقیح با گیاه و تعیین توالی ژن</strong><strong><em>16S rRNA</em></strong><strong> انتخاب شدند. سپس این سویه به شکل محلول در محیط </strong><strong>YMB</strong><strong> با دزهای 0 تا 5000 گری با فاصله­ 500 گری </strong><strong>(Gray)</strong><strong> اشعه گاما پرتوتابی شدند و حدود 800 جدایه موتانت آن، از دزهای 100 تا 2500 گری جمع­آوری شد. جدایه­های مذکور بر اساس تغییر رنگ محیط </strong><strong>GMGT</strong><strong>، ارزیابی و 11 جدایه برتر انتخاب شد. در آزمون کارایی همزیستی، 11 جدایه منتخب با گیاه سویا در شرایط گلخانه در قالب بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار، 3 جدایه برتر موتانت شماره 3، 8 و 9 مقدار قابل­توجه 56 تا 81 درصد، افزایش توان تثبیت زیستی نسبت به سویه مادری </strong><strong> RS 117</strong><strong> نشان دادند. ارزیابی بیان نسبی </strong><strong>ژن­های</strong><strong><em> nodA </em></strong><strong>و</strong><strong><em>nifK2</em></strong><strong> در ریشه گیاهان تلقیح­شده با جدایه موتانت شماره 9 و سویه وحشی </strong><strong>به­</strong><strong>روش </strong><strong>Real Time PCR</strong><strong> بیانگر افزایش و کاهش آنها در جدایه موتانت نسبت به سویه مادری است. نتایج حاصل بیانگر آن است که سویه های موتاسیون یافته در اثر تابش پرتوهای گاما، توانسته اند به مقدار قابل توجهی تثبیت زیستی نیتروژن را در گیاه سویا افزایش دهند.</strong> https://ijfcs.ut.ac.ir/article_74408_f22c4111ec2e1ba12dff66a2b6059039.pdf