مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 1 2019 05 22 Quantifying of germination response in dill (Anethum graveolens L.) to temperature and drought stress by hydrothermal time model کمی سازی پاسخ جوانه‌زنی شوید (Anethum graveolens L.) به دما و تنش خشکی توسط مدل زمان حرارتی-رطوبتی 107 118 71463 10.22059/ijfcs.2018.250871.654441 FA سید فرهاد صابرعلی هیات علمی دانشکده کشاورزی، مجتمع آموزش عالی تربت جام 0000-0002-1868-1313 محمد ناصر مودودی دانشکده کشاورزی، مجتمع آموزش عالی تربت جام، خراسان رضوی ایران Journal Article 2018 01 22 Temperature and water are the most important environmental factors controlling seed germination in ‎plants. In order to investigate the effect of temperature and drought stress on seed germination and ‎quantifying of germination; a factorial experiment was conducted with eight temperature levels including ‎‎5, 10, 15, 20, 25, 30, 35 and 40 degrees Celsius and the seven levels of drought stress including 0, 0.5-‎‎0.0, -0.2, -0.3, -0.4, -0.5 and -0.6 MPa, respectively. The results showed that the germination was ‎decreased by decreasing osmotic potential at all temperature levels. However, the intensity of this ‎decrease was less in the range of 20 to 30°C. Using two different methods, the base and maximum ‎temperature of dill germination was estimated in the range of 2.3 and 2.9 °C and 43.0 and 47.3 °C, ‎respectively. The optimum temperature for dill germination was 26 °C. The estimated value of base ‎water potential for germination was -0.53 Mpa with the hydrothermal time model. The results also ‎showed that water base potential for dill germination was increased by -0.5 Mpa as temperature ‎increased. Finally, it was found that if the base water potential taking into account variable in response to ‎changing temperature, then the hydrothermal time model can be good enough to quntify dill germination ‎response to temperature and water.‎ دما و‎ ‎رطوبت‎ ‎از‎ ‎مهمترین‎ ‎عوامل‎ ‎محیطی‎ ‎کنترل کننده‎ ‎جوانه‌زنی در‎ ‎گیاهان می‌باشند. به‎ ‎منظور‎ ‎بررسی‎ ‎تأثیر‎ ‎دما و ‏تنش خشکی‎ ‎بر‎ ‎جوانه‌زنی‎ ‎بذر‎ ‎شوید و کمی سازی آن،‎ ‎آزمایشی‎ ‎به‎ ‎صورت‎ ‎فاکتوریل‎ ‎با‎ ‎هشت‎ ‎سطح‎ ‎دما شامل‎ ‎‏5، 10، ‏‏15، 20، 25، 30، 35 و 40‏‎ ‎درجۀ‎ ‎سلسیوس‎ ‎و‎ ‎هفت‎ ‎سطح‎ ‎تنش‎ ‎خشکی‎ ‎شامل‎ ‎‏0، 1/0-، 2/0-، 3/0-، 4/0-، 5/0- و ‏‏6/0- مگاپاسکال انجام‎ ‎شد‎.‎‏ نتایج نشان داد در‎ ‎همۀ‎ ‎سطوح‎ ‎دمایی‎ ‎با‎ ‎کاهش‎ ‎پتانسیل‎ ‎اسمزی، میزان جوانه‌زنی‎ ‎کاهش‎ ‎یافت، با این‌وجود شدت این کاهش در محدوده حرارتی 20 تا30 درجه سانتی‌گرداد کمتر بود. با دو روش مختلف، ‏درجه حرارت پایه جوانه‌زنی شوید 3/2 و 9/2 درجه ساتیگراد و درجه حرارت حداکثر جوانه‌زنی آن 0/ 43و 3/47 ‏درجه سانتی برآورد شد. دمای مطلوب جوانه‌زنی برای شوید نیز حدود 26 درجه سانتی‌گراد به دست آمد. مقدار ‏پتانسیل آب پایه برای جوانه‌زنی شوید در مدل زمان حرارتی-رطوبتی نیز 53/0- مگاپاسکال محاسبه شد. نتایج ‏همچنین نشان داد که با افزایش حرارت پتانسیل آب پایه برای جوانه‌زنی بذر شوید در حد نیم واحد مگاپاسکال ‏افزایش یافت. در نهایت مشخص شد که در صورت متغییر در نظر گرفتن پتانسیل آب پایه در واکنش به تغییرات دما، ‏مدل زمان حرارتی-رطوبتی به‌خوبی قادر است پاسخ جوانه‌زنی شوید به حرارت و رطوبت را کمی کند.‏ https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71463_6e4a426c7bec7c5dd0e133bde2ca2b61.pdf