مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 50 1 2019 05 22 Effect of bio-fertilizer on quantitative traits of roselle (Hibiscus sabdariffa L.) under different levels of chemical fertilizer اثر کود زیستی بر ویژگی های کمی چای ترش (Hibiscus sabdariffa L.) تحت سطوح مختلف کود شیمیایی 31 46 71294 10.22059/ijfcs.2018.114659.653793 FA رقیه محمدپوروشوایی دانشگاه زابل- دانشجو احمد قنبری دانشگاه زابل- رئیس پارک علم و فناوری استان سیستان و بلوچستان براتعلی فاخری دانشگاه زابل- رئیس دانشکده کشاورزی 0000-0002-7785-056X Journal Article 2014 12 30 Roselle (Hibiscus sabdariffa L.) is a subtropical medicinal plant belongs to the Malvaceae family, those sepals of them, due to its therapeutic properties and culinary, are used. To evaluate the effect of bio-fertilizer on quantitative traits of roselle under different levels of chemical fertilizer, an experiment was conducted at the Research Farm, University of Zabol, during growing season 2013 and 2014. The experiment was carried out in the split plot based on randomized coplete block design with three replications. The main plot was the use of chemical fertilizers, phosphorus, nitrogen and NPK and the subplots were inoculated with nitroxin, supernitroplus, superbiosulphate, mycorrhiza and non-bio-fertilizer. The effects of chemical, biological fertilizers and interactions of thems were significant (P≤0.01) for all studied traits. Calyx number per plant was the most important component in determining the sepals yield. The highest values for all studied triates belonged to the treatment NPK fertilizer in combination with the nitroxin bio-fertilizer. Thus, with respect to the production of medicinal plants in cropping systems, to improve plant growth and increase the sepals yield of roselle, chemical fertilizers NPK in combination with the nitroxin bio-fertilizer is recommended چای ترش (Hibiscus sabdariffa L.) گیاهی دارویی و معطر نیمه‌گرمسیری از خانواده ختمی است که از کاسبرگ آن به‌دلیل خواص دارویی و خوراکی استفاده می‌شود. به‌منظور ارزیابی اثر کود‌ زیستی بر ویژگی‌های کمّی چای ترش تحت سطوح مختلف کود شیمیایی، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل در دو سال زراعی 1392 و 1393 اجرا شد. آزمایش به‌صورت کرت‌های یک‌بار خردشده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار پیاده شد. عامل اصلی کاربرد کودهای شیمیایی فسفر، نیتروژن و NPK و عامل فرعی شامل تلقیح با کودهای زیستی نیتروکسین، سوپرنیتروپلاس، سوپربیوفسفات، میکوریزا و عدم استفاده از کود زیستی بودند. اثر اصلی کود شیمیایی، زیستی و برهمکنش آنها بر کلیه صفات مورد بررسی در سطح احتمال یک درصد معنا‌دار بود. تعداد غوزه در بوته مهم‌ترین جزء تعیین‌کننده عملکرد کاسبرگ بود. برای کلیه صفات مورد مطالعه بیشترین مقادیر در تیمار کود شیمیایی NPK توأم با کود زیستی نیتروکسین به‌دست آمد. بنابراین با توجه به ضرورت تولید گیاهان دارویی در نظام‌های زراعی، استفاده از کودهای شیمیایی NPK به‌همراه کود زیستی نیتروکسین جهت بهبود رشد گیاهان و افزایش عملکرد کاسبرگ در چای ترش توصیه می‌گردد https://ijfcs.ut.ac.ir/article_71294_40c1e118ed9126beb9db296b4a4196bd.pdf