مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران علوم گیاهان زراعی ایران 2008-4811 40 1 2009 11 22 The Effect of Deferred Harvesting , Sowing Density and Harvest Intensity on Forage Yield and some Vegetative Characteristics of Annual Medic (Medicago scutelatta Var Robinson) مطالعه تأثیر برداشت تأخیری، تراکم بوته و شدت برداشت بر عملکرد علوفه و برخی از ویژگی های رویشی یونجه یکساله گونه اسکوتلاتا (Medicago scutellata var Robinson) 19664 FA عبدالرضا لیاقت محمدرضا چائی چی سید محمد باقر حسینی Journal Article To evaluate the effects of sowing density, deferred harvesting, and harvest intensity on forage yield and an some vegetative characteristics of annual medic (Medicago scutelatta Var Robinson) an experiment was conducted on the Research Farm of College of Agriculture ,University of Tehran ,Karaj, during 2005 growing season. The expremental treatments were arranged in split-split plots based on a complete randomized block design of four replications. Where the commencement of harvesting (continues and deferred) were allocated to main plot, the sowing density of 25, 75 and 225 plant/ m2 to split plots and the harvest intensities (different heights of forage cutting from ground level) of 2, 4 and 8 cm to the split-split plots. The results indicated that the total forage (accumulated forage) production in continuous harvesting system (3624 kg/ha) was significantly higher than in the deferred system. As the sowing density increased, forage production followed an increasing trend. The best harvest height was determined as 4cm from ground surface. As sowing density and harvest intensity increased, branch number per plant, number of nodes/plant and branch length followed a decreasing trend. Time of defoliation commencement was significant (P به منظور بررسی تاثیر برداشت تاخیری، تراکم بوته و شدت برداشت بر روی عملکرد علوفه کل و قابل دسترس و برخی ویژگیهای رویشی یونجه یکساله Medicago scutellata آزمایشی بصورت کرتهای دو بار خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران واقع در کرج در سال 1384 انجام شد. در این آزمایش زمان آغاز برداشت در کرت اصلی قرار گرفت که شامل دو سطح برداشت مستمر (40 روز پس از کاشت و در زمان استقرار یونجه یکساله) و برداشت تاخیری (برداشت پس از گذشت 14 روز تاخیر نسبت به سیستم برداشت مستمر) بود. عامل فرعی اول تراکم بوته در سه سطح 25 ، 75 و 225 بوته در مترمربع و عامل فرعی دوم شدت برداشت در سه سطح برداشت از ارتفاع 2، 4 و 8 سانتیمتری از سطح زمین در نظر گرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد میزان کل علوفه برداشت شده در دو سیستم برداشت تاخیری و مستمر تفاوت معنی داری با هم دارند، بطوریکه میزان کل علوفه خشک تولیدی در سیستم برداشت مستمر 6/3624 کیلوگرم در هکتار (حدود 29 درصد بیشتر از برداشت تاخیری) بود. در این آزمایش با افزایش تراکم بوته میزان کل علوفه تولیدی بیشتر شد. بهترین ارتفاع برداشت از سطح زمین ارتفاع 4 سانتیمتری بود. با افزایش تراکم و کاهش ارتفاع برداشت (افزایش شدت برداشت)، با توجه به کاهش تعداد ساقه، ارتفاع بوته و تعداد گره در گیاه از قدرت تولید علوفه کاسته شد. با توجه به نتایج این تحقیق چنین به نظر می‌رسد که اگر هدف کشت صرفاً تولید علوفه باشد، می‌بایست مراتع را با تراکم بالا (225 بوته در مترمربع) کشت نمود و از ارتفاع 4 سانتیمتری به روش مستمر 40 روز بعد از کاشت) برداشت نمود تا به حداکثر عملکرد علوفه دست یافت. https://ijfcs.ut.ac.ir/article_19664_6374e3ddc6da019b8d63d803662c47e7.pdf